Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Ευτυχώς που τώρα με τις ζέστες έχουμε τον «Κίτρουλλο» (ξέρετε, τον «εριώδη») για να δροσιζόμαστε!

Καρπούζι: Οι υπέροχες ιδιότητες και τα συστατικά του
Όνομα: Καρπούζι
Επιστημονική ονομασία: Κίτρουλλος ο εριώδης – Citrullus lanatus
Οικογένεια: Κολοκυνθοειδή


Περιγραφή

Το καρπούζι είναι φρούτο που προέρχεται από την Ινδία ή τη Νότια Αφρική. Είναι από τα πλέον αγαπημένα φρούτα και «σήμα κατατεθέν» του καλοκαιριού, ο δε χαρακτηρισμός «βασιλιάς» που του έχει αποδοθεί, του ταιριάζει απόλυτα.

Το καρπούζι εξωτερικά είναι λείο και έχει χρώμα σε πολλές αποχρώσεις του πράσινου. Κάποιες φορές, έχει εναλλασσόμενες σκούρες και ανοιχτές πράσινες ρίγες. Ο φλοιός του είναι αρκετά σκληρός, πάχους ενός περίπου εκατοστού και άσπρου χρώματος στο εσωτερικό. Το κύριο μέρος του είναι μαλακό, κόκκινο, με μεγάλες ποσότητες νερού και μεγάλο αριθμό μαύρων σπόρων.
Είναι μεγάλο φρούτο, στρογγυλού ή οβάλ σχήματος και το βάρος του φτάνει περίπου τα 12 κιλά. Το καρπούζι καλλιεργείται σε 100 περίπου χώρες, δεδομένου ότι μπορεί να καλλιεργηθεί και να αναπτυχθεί σε μεγάλο εύρος θερμοκρασιών και σε περισσότερες από 1.200 ποικιλίες, που διαφοροποιούνται μεταξύ τους, από το χρώμα (υπάρχει κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο), το σχήμα, την υφή και τους σπόρους.
Πρώτη χώρα στην παγκόσμια κατάταξη παραγωγής καρπουζιού είναι η Κίνα, με μεγάλη διαφορά από τις επόμενες. Στην Ελλάδα ωριμάζει το καλοκαίρι και είναι ένα από τα πιο δροσιστικά καλοκαιρινά φρούτα.
Συστατικά
Το καρπούζι περιέχει περίπου 6% ζάχαρη και 91% νερό κατά το βάρος του. 

Τα 150 γραμμάρια καρπουζιού περιέχουν 43 θερμίδες, 0 γρ. λίπους, 2 γρ. νατρίου, 1 γρ. φυτικών ινών και 11γρ. υδατανθράκων, ενώ παρέχουν το 17% των ημερήσιων αναγκών ενός ενήλικα σε βιταμίνη Α, το 21% σε βιταμίνη C, το 2% σε σίδηρο και το 1% σε ασβέστιο.
Το καρπούζι περιέχει επίσης θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, νιασίνη, βιταμίνη Β1, Β6, φυλλικό οξύ, παντοθενικό οξύ, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, ψευδάργυρο, χαλκό, μαγγάνιο, σελήνιο, μαγνήσιο, χολίνη, λυκοπένιο και βεταΐνη.
Ιστορία και παράδοση
Η λέξη «καρπούζι» προέρχεται από την αντίστοιχη τουρκική karpuz, η οποία ανάγεται στην περσική xarbuz(a). 

Η ελληνική λέξη του καρπουζιού είναι «υδροπέπων». Το καρπούζι εμφανίζεται στα ιερογλυφικά της αρχαίας Αιγύπτου. Από το 2.500 π.Χ. οι Αιγύπτιοι το μετέφεραν μαζί τους ως πηγή νερού.

Από τον 10ο μ.Χ αιώνα καλλιεργείται στην Κίνα και τον 13ο αιώνα εμφανίζεται στην Ευρώπη. Στην Ιταλία, έγινε το σύμβολο του μαρτυρίου του Αγίου Λαυρεντίου. Κάθε χρόνο, στις 10 Αυγούστου στη Φλωρεντία, ο άγιος εορτάζεται με ένα όργιο καρπουζοφαγίας.

Καρπούζι: Θεραπευτικές δράσεις, ιδιότητες και χρήσεις
- Το καρπούζι περιέχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, οπότε, η τακτική και ικανοποιητική κατανάλωση καρπουζιού, μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης άσθματος.

- Μειώνει την αρτηριακή πίεση σε παχύσαρκους και μεσήλικες και βελτιώνει τη λειτουργία των αρτηριών. Το λυκοπένιο που περιέχει, βοηθά στην προστασία της καρδιάς.
- Η πρόσληψη λυκοπένιου έχει συνδεθεί και με την προστασία από τον καρκίνο του προστάτη.
- Είναι αντιοξειδωτικό, κατά των ελεύθερων ριζών.
- Είναι ένα εξαιρετικό ενυδατικό, κατά της αφυδάτωσης.
- Χάρη στη βιταμίνη Α που περιέχει, βοηθά στην ανάπτυξη των ιστών του σώματος, δέρματος και μαλλιών.
- Έχει θεραπευτική επίδραση στις παθήσεις του ήπατος.
- Αποτελεσματικό στις κυστίτιδες και στις φλεγμονές του ουροποιητικού συστήματος.
- Καθαρίζει τα νεφρά από τα άλατα και τους μικρούς λίθους.
- Εξαιρετικό διουρητικό, απομακρύνει τις τοξίνες από το σώμα.
- Eίναι πλούσιο σε κάλιο που βοηθά στη διατήρηση του ασβεστίου στο σώμα, με αποτέλεσμα να έχουμε ανθεκτικότερα οστά και αρθρώσεις.
- Μειώνει το σωματικό λίπος, λόγω της κιτρουλίνης που περιέχει.
- Βοηθά στη ρύθμιση της δράσης των μυών και των νεύρων στο σώμα μας.
- Βοηθά την παραγωγή πολύτιμων ουσιών στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού και προστατεύει από την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.
Χρήσεις
- Είναι ιδανικό να τρώγεται σε φέτες ή φρουτοσαλάτες.
- Μπορεί να χτυπηθεί στο μπλέντερ και να γίνει γρανίτα ή αναψυκτικό, με ή χωρίς προσθήκη αλκοόλ.
- Στην Ελλάδα, σε αρκετά μέρη φτιάχνουν γλυκό του κουταλιού από το φλοιό του.
- Το καρπούζι ταιριάζει απόλυτα με φέτα και μπλε τυρί, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που τολμούν να βάλουν στο πιάτο τους ένα “μπιφτέκι καρπουζιού με τυρί”, το οποίο συνηθίζουν πολύ στον αραβικό κόσμο.
- Μια φέτα καρπούζι με προσούτο, λίγο μαλακό τυρί Brie και μπόλικο λεμόνι αποτελεί μια μοναδική γκουρμέ απόλαυση.
- Σε ορισμένες αφρικανικές χώρες τα άγουρα καρπούζια χρησιμοποιούνται όπως τα κολοκυθάκια σε συνταγές λαχανικών.
- Με τη φλούδα του καρπουζιού μπορείτε να φτιάξετε τουρσί ή να τη ζαχαρώσετε.


Ενδιαφέροντα

- Για να αγοράσετε ένα καλό καρπούζι, ζητήστε να σας το κόψουν για να το ελέγξετε εσωτερικά. 

Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, πολλοί καταφεύγουν σε έλεγχο που γίνεται χτυπώντας το ελαφρά περίπου στη μέση. 
Υποτίθεται ότι, αν το καρπούζι κάνει έναν κούφιο, «καμπανιστό» ήχο είναι καλής ποιότητας, ενώ αν ο ήχος είναι συμπαγής, δεν θεωρείται ώριμο και η αγορά, καλό είναι να αποφεύγεται.
- Η υπερβολική ποσότητα νερού που υπάρχει στο καρπούζι είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να το καταναλώνουμε αμέσως μετά το γεύμα ή το δείπνο, επειδή επηρεάζει την πέψη. Καλύτερα σκέτο κάποια άλλη ώρα.
- Το μεγαλύτερο καρπούζι στον κόσμο είχε βάρος περίπου 108 κιλά. Καλλιεργήθηκε στο Τενεσί από τον Bill Carson στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και κατέχει θέση στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες εδώ και 22 χρόνια.
-Τρεις μερίδες καρπουζιού την ημέρα, δίνει λάμψη και διατηρεί το δέρμα σε άψογη κατάσταση.
- Οι σπόροι του καρπουζιού είναι απόλυτα ασφαλείς και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αν καταπιείτε μερικούς. Έχουν απαλή υφή και είναι σχεδόν άγευστοι, ενώ σε αρκετές χώρες του κόσμου τους καβουρντίζουν και τους καταναλώνουν ως άριστο συνοδευτικό του καφέ και του τσαγιού ή απλώς σαν ένα σνακ, προσθέτοντας λίγο αλάτι. Επιπλέον, μπορείτε να τους φυτέψετε και να καλλιεργήσετε τις δικές σας καρπουζιές.
- Τα άκοπα καρπούζια αποθηκεύονται καλύτερα σε θερμοκρασίες από 10-20 ° C και αντέχει πάνω από 2 εβδομάδες σε δροσερό μέρος. Από την στιγμή που θα κοπεί το καρπούζι, θα πρέπει να διατηρείται στο ψυγείο τυλιγμένο με μεμβράνη συντήρησης τροφίμων και όχι κομμένο σε τεμάχια, διότι αφυδατώνεται και αλλοιώνεται η γεύση του. Μπορεί να διατηρηθεί για 3-4 μέρες στο ψυγείο.
- Όταν αγοράζετε ένα καρπούζι που είναι ήδη κομμένο στη μέση από τη λαϊκή ή το σουπερμάρκετ, επιλέξτε η φλούδα του να είναι σκούρα σε χρώμα χωρίς να έχει καμία λευκή ράβδωση και τα κουκούτσια του να είναι σκούρα και όχι λευκά.

Προσοχή: Το παραπάνω άρθρο έχει ενημερωτικό σκοπό. 

Πριν χρησιμοποιήσετε οποιαδήποτε συνταγή ή πριν αλλάξετε τις διατροφικές σας συνήθειες, ζητήστε τη γνώμη του κατάλληλου επαγγελματία υγείας ή διατροφολόγου. Εάν λαμβάνετε φαρμακευτική αγωγή, βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν αλληλεπιδράσεις.

enallaktikidrasi

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Ο Ωραίος Ασπασμός!

Η ρήξη στους κόλπους της νεοσύστατης Εκκλησίας ήταν γεγονός. Από την μια μεριά ο Πέτρος και από την άλλη ο Παύλος. 
Ο Πέτρος, ο κορυφαίος των Αποστόλων, η πέτρα που ο Χριστός οικοδόμησε την Εκκλησία. 
Ο Παύλος, ο πρώην διώκτης, μαχητής, μορφωμένος, πολύγλωσσος, Ρωμαίος πολίτης.
Ο Πέτρος καθοδηγεί την Εκκλησία. Έχει ευθύνη, ευθύνη απέναντι στο Χριστό, απέναντί στο πλήρωμα της νεοσύστατης εκκλησίας, ευθύνη απέναντι στον εαυτό του.
Ο Πέτρος, ποτισμένος με το πάθος της αυτοθυσίας του, ολιγώρησε όταν δεν έπρεπε, λιποψύχησε. Τώρα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να καταφέρει το χρέος που ανέλαβε. Πρέπει να δείξει την αξία του. Αλλιώς όλα χάθηκαν.

Ο Παύλος, αμείλικτος διώκτης των Χριστιανών, βαθύς γνώστης του φαρισαϊκού νόμου, φαρισαίος και ο ίδιος. Διώκτης μετά λόγου. Κάθε του χτύπημα στη νέα θρησκεία είναι τεκμηριωμένη.
Ένα χρόνο μετά την αναχώρηση του Χριστού, με θαυμαστό τρόπο μεταστρέφεται. Επαναξετάζει όλα τα δεδομένα. Είναι ορθολογιστής. Μετά την αποκάλυψη, συγκρίνει τα στοιχεία με τις γραφές που κατέχει καλά. Τα πάντα αποδεικνύουν την ορθότητα της νέας πίστης. Όλο του το μένος, γίνεται πάθος να διαδώσει τον Λόγο.
Οι δυο άνδρες, ο Πέτρος κι ο Παύλος ακολουθούν τις πορείες τους. Τέλος του 45 στην Αντιόχεια, συναντιούνται. Η σύγκρουση γίνεται δημόσια. Η αντίθεση των δυο αντρών είναι γεγονός. Όλοι συναισθάνονται τον κίνδυνο, το οικοδόμημα θα καταρρεύσει.
Η ανάγκη επιβάλει την σύναξη των Αποστόλων. Το 48 συναντιούνται στα Ιεροσόλυμα. Όλοι οι Απόστολοι. Μαζεύτηκαν από τις άκρες του κόσμου. Είναι η Αποστολική Σύνοδος. 
Πρόεδρος ο αδελφόθεος Ιάκωβος. Οι διαφορές μεγάλες. Ο Πέτρος δεν εμπιστεύεται τον Παύλο. Τα ζητήματα τίθεται και εξετάζονται, σε κάθε διαφορά, ο Ιωάννης θα προβάλλει τον Λόγο, όπως τον είπε ο Δάσκαλος. Η καλή προαίρεση, θα φέρει αποτέλεσμα.
Τα προβλήματα και οι διαφορές θα λυθούν. Η Σύνοδος θα βγάλει τις αποφάσεις της Η Εκκλησία θα στεριωθεί. Η δημοκρατία σε όλο της το μεγαλείο, κανείς αρχηγός, όλοι μαζί.
Ασπάζομαι, εννοούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, ότι χαιρετίζουν ακουμπώντας ο ένας το μάγουλο του στο μάγουλο του άλλου. Ασπάζομαι, όμως εννοούσαν ότι ενστερνίζονται ο ένας τις απόψεις του άλλου. Ασπάζομαι θα πει ότι υιοθετώ τη γνώμη του άλλου. Ο ασπασμός είναι από το επίθετο ασπάσιος, που θα πει χαρούμενος, ευτυχισμένος.
Αυτός ο Ασπασμός απεικονίζεται στη σχετική εικόνα. Αυτό που έγινε, τότε, σε εκείνη τη Σύνοδο, ήταν μεγαλειώδες. Ο ένας ασπάσθηκε τον άλλον. Ασπάσθηκε τις απόψεις του. Τις ασπάσθηκε με Χαρά.
Αν δεν μεσολαβούσε αυτός ο Ασπασμός, το πιθανότερο θα ήταν σήμερα, ο Χριστιανισμός να είναι απλά μια ή περισσότερες ιουδαϊκές αιρέσεις, από τις άπειρες άλλες που υπάρχουν. Αντ’ αυτού, ο Χριστιανισμός σήμερα, απαριθμεί το μεγαλύτερο μέρος των πιστών του κόσμου.
Ο Ασπασμός αυτός είναι άκρως παραδειγματικός. Δείχνει με καταλυτικό τρόπο τι μπορούν να πετύχουν οι εκάστοτε ταγοί, άμα λειτουργήσουν με καλή προαίρεση, δημοκρατικά, χωρίς εγωισμούς.
Μακάρι οι σημερινοί μας ταγοί, να μπορούσαν να καθίσουν σε ένα τραπέζι να συμφωνήσουν σε πέντε πράγματα.
Μακάρι να μπορούσαν, να αφήσουν τους εγωισμούς κατά μέρος και να λύσουν το πρόβλημα που ταλανίζει την πατρίδα μας.
Γιατί, ένα σας λέω, σιγά το πρόβλημα, για τον πιο αρχαίο λαό της γης που επιβίωσε από τόσα και τόσα.
Αλλά, δεν πειράζει, πάλι θα λυθεί το πρόβλημα, είτε μνημόνιο το λένε, είτε όπως αλλιώς το λένε. Απλά θα αργήσει. Θα αργήσει αλλά να είστε βέβαιοι ότι το καλύτερο θα γίνει.

χαμομηλάκι

vassileia

Ακούμε πραγματικά τα παιδιά μας
ή μπλοκάρουμε τα συναισθήματα τους; ;

Ακούμε πραγματικά και με ενσυναίσθηση (μπαίνουμε στη θέση τους και τα κατανοούμε) τα παιδιά μας ή μπλοκάρουμε τα συναισθήματα τους; 
Πολλές φορές νομίζουμε ότι ακούμε τα παιδιά μας, όταν μας μιλάνε, αλλά είτε άλλες σκέψεις έχουν κατακλύσει το μυαλό μας και ουσιαστικά 
η προσοχή μας είναι στραμμένη αλλού, είτε εστιάζουμε στο α΄επίπεδο επικοινωνίας (τις λέξεις), χάνοντας την ουσία, το ποια ανάγκη προσπαθεί το παιδί να μας επικοινωνήσει.

Αν νομίζετε ότι ακούτε το παιδί σας, τότε προσέξτε: έχετε βλεμματική επαφή μαζί του την ώρα που μιλάει; 
Η βλεμματική επαφή, μπορεί να φαίνεται κάτι απλό αλλά είναι πολύ σημαντικό για την ανθρώπινη επικοινωνία γενικά. Μία από τις κυριότερες αιτίες για τις οποίες μπορεί να μην ακούμε τα παιδιά είναι όταν δικοί μας φόβοι ή ανασφάλειες παρεμβάλλονται στην επικοινωνία μας μαζί τους. Κάποιες φορές φοβόμαστε να αντιμετωπίσουμε τα έντονα συναισθήματα των παιδιών μας, οπότε με τις απαντήσεις μας τα μπλοκάρουμε.
Για παράδειγμα, όταν το παιδί μας κλαίει κι εμείς δεν ξέρουμε πώς να το διαχειριστούμε, μπορεί να πούμε: 
«Έλα, μην κλαις! Δεν έγινε τίποτε! Δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου!» ή 
«Δεν συμβαίνει τίποτε για το οποίο πρέπει να αναστατωθούμε! Όλα καλά!»
Οι παραπάνω αποκρίσεις μας, έχουν ως αποτέλεσμα να λογοκρίνουν και να ακυρώνουν το συναίσθημα του παιδιού, κάνοντας το να νιώθει ματαίωση και απογοήτευση!
Ποιες άλλες δικές μας αντιδράσεις σε καταστάσεις δυσάρεστες για τα παιδιά δεν τα βοηθάνε, αλλά αντίθετα μπλοκάρουν τα συναισθήματα τους; 

Όταν
α) προσπαθούμε να εκλογικεύσουμε το συναίσθημα τους: 
«Μην κλαις. Δεν βλέπεις ότι το άλλο παιδί δεν ήθελε να σε χτυπήσει;»
β) χρησιμοποιούμε την τεχνική της απόσπασης προσοχής: 
«Μην κλαις. Θες να σου πω κάτι αστείο που έγινε σήμερα;»
γ) ακυρώνουμε το παιδί: 
«Έπρεπε να το είχες καταλάβει. Ξεπέρασε το. Μην απογοητεύεσαι»,
δ) κρίνουμε το παιδί: 
«Μην είσαι χαζός.»
ε) του βάζουμε μια ταμπέλα: 
«Τώρα γίνεσαι υπερευαίσθητος».
Μπορεί να μας φαίνεται ότι δεν επιδρά κάπως στην ψυχολογία του παιδιού, καθώς με μια πρώτη ματιά δεν έχουν άμεσο στόχο να βλάψουν το παιδί. Ουσιαστικά όμως δεν βοηθούν το παιδί να νιώσει ότι το ακούν και το κατανοούν τα πρόσωπα αναφοράς του, οι γονείς του δηλαδή! Αυτό που ουσιαστικά συμβαίνει, είναι το παιδί να νιώθει ότι τα άσχημα συναισθήματα δεν είναι αποδεκτά! 
Όταν προσπαθούμε να κάνουμε ένα αναστατωμένο παιδί να χαμογελάσει προσπερνώντας και μη δίνοντας ουσιαστικά σημασία σε ό,τι το αναστάτωσε, το κάνουμε να νιώθει περισσότερο θυμό και δυσφορία.

Τα πράγματα μπορεί να γίνουν καλύτερα αρκεί να συνειδητοποιήσουμε τις παγίδες στις οποίες πέφτουμε και να τις αποφεύγουμε! 
Πριν βιαστούμε να δώσουμε μια συμβουλή στα παιδιά μας στο πώς να αντιμετωπίσουν την κατάσταση που τα δυσκολεύει, ας τα ρωτήσουμε πρώτα τι θα ήθελαν από εμάς! Το πιο σημαντικό από εμάς είναι να νιώθουν ότι ακούμε πραγματικά αυτό που τα απασχολεί. Γιατί μόνο αν νοιαζόμαστε και ακούμε πραγματικά θα νιώσουμε τις ανάγκες τους και το μήνυμα που προσπαθούν να μας μεταφέρουν πίσω από τις λέξεις που χρησιμοποιούν.
Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος

kritikou-healthpsy από naturalchild
antikleidi

Όπου ακούς πολλά κεράσια, απλά... να τα τρως
και φτιάξε και καμιά κερασόπιτα!

«Χειλάκι πετροκέρασο και μάγουλο βερίκοκο» τραγουδούσε η Αλίκη Βουγιουκλάκη σε μια από τις αθάνατες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Η επιλογή των συγκεκριμένων φρούτων μόνο τυχαία δεν είναι αν αναλογιστούμε τα οφέλη που 
προσφέρουν στον οργανισμό μας.
Τα κεράσια είναι οι καρποί του δέντρου της κερασιάς (Prunus). Έχουν σχήμα σφαιρικό, ο φλοιός τους είναι λείος και γυαλιστερός, έχουν μικρό μέγεθος και το χρώμα τους ποικίλλει ανάλογα με την ποικιλία. 
Υπάρχουν δύο τύποι κερασιών και εκατοντάδες ποικιλίες: το γλυκό και το ξινό κεράσι, γνωστό και ως βύσσινο. Αναφορικά με τη χώρα προέλευσης του εν λόγω φρούτου, οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι προερχόταν από τη Μικρά Ασία και πιο συγκεκριμένα από την Κερασούντα κοντά στη Μαύρη Θάλασσα. Σύμφωνα με το μύθο, ο ρωμαίος στρατηγός Λούκουλος ανακάλυψε τα κεράσια και τα έφερε στην Ιταλία, δινόντας τους το όνομα "κέρασος" από τον τόπο καταγωγής του, την Κερασούντα. 
Σιγά σιγά, τα κεράσια ήρθαν και στη Ελλάδα κερδίζοντας τις γευστικές προτιμήσεις των γηγενών και τις καλλιέργειες κυρίως της βόρειας Ελλάδας καθώς ο Κολινδρός Πιερίας, η Έδεσσα και τα Γρεβενά φημίζονται για τα κεράσια τους.

Τα οφέλη για τον οργανισμό


Τα κεράσια αποτελούν ισχυρό σύμμαχο για την υγεία και την ευεξία του οργανισμού μας. 
Περιέχουν αρκετά μεταλλικά άλατα, φυτικές ίνες και ελαγικό οξύ. Είναι ιδιαίτερα πλούσια σε βιταμίνη Α, βιταμίνη C, βιταμίνη B, σε κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο, σίδηρο, μαγνήσιο και χαλκό. 
Eίναι πλούσια σε φυτοστερόλες, που ανήκουν στην ομάδα των στερολών και αποτελούν φυσικά συστατικά των φυτών. 
Οι φυτικές ίνες και τα οργανικά οξέα που περιέχουν, τα καθιστούν υπακτικά, με ισχυρή καθαρτική δράση ενώ τα μεταλλικά άλατα δρουν ανακουφιστικά σε ρευματικούς πόνους, αρθριτικά και νεφρολιθίαση. Η χαμηλή περιεκτικότητά τους σε νάτριο, τα καθιστά ευεργετικά για την υπέρταση ενώ διαθέτουν αντισηπτικές ιδιότητες ενάντια σε λοιμώξεις των ουροφόρων οδών και κυστίτιδες.
Μία έρευνα σχετικά με τη θεραπευτική αξία των κερασιών υποστηρίζει ότι ο χυμός τους αποτελεί ένα ισχυρό αντιβακτηριακό παράγοντα ενάντια στην τερηδόνα των δοντιών καθώς καταστέλλει κατά 89% τη δραστηριότητα των ενζύμων εκείνων που οδηγούν στο σχηματισμό πλάκας. Δρουν αποτοξινωτικά για το συκώτι, τη χοληδόχο κύστη και το αδενικό σύστημα, εξουδετερώνουν τα προεμμηνορυσιακά προβλήματα, τη ναυτία από τα ταξίδια με αυτοκίνητο ή πλοίο. Τα κεράσια περιέχουν ανθοκυανίνες που μειώνουν σημαντικά τα επίπεδα ζαχάρου σε διαβητικούς ασθενείς. 
..................
Είναι πολύτιμος σύμμαχος σε όσους ακολουθούν μια δίαιτα αδυνατίσματος, γιατί οι υδατάνθρακες, που περιέχουν, ικανοποιούν την αίσθηση του γλυκού, χωρίς να προσδίδουν πολλές θερμίδες.

Τρόπος κατανάλωσης
Τα κεράσια τρώγονται φρέσκα αν και διατίθενται κονσερβοποιημένα κυρίως για τη ζαχαροπλαστική. 
Στο εμπόριο υπάρχουν και πολλά γλυκά του κουταλιού ανάλογα με τις διάφορες ποικιλίες που συναντώνται. 
Τα κουκούτσια των κερασιών χρησιμοποιούνται για να δίνουν άρωμα στο μπράντυ.

Κερασόπιτα
Υλικά:
1 κιλό κεράσια
½ φλυτζάνι βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
2/3 φλυτζανιού γάλα
½ φλυτζάνι ζάχαρη
2 φλυτζάνια αλεύρι
1 αυγό
3 κουταλάκια του γλυκού κοφτά baking powder
ξύσμα ενός λεμονιού

Εκτέλεση:
Πλένετε καλά τα κεράσια, τα στεγνώνετε με απορροφητικό χαρτί και αφαιρείτε με το ειδικό εργαλείο τα κουκούτσια. 
Προθερμαίνετε το φούρνο στους 175ο C. Χτυπάτε στο μίξερ το βούτυρο μέχρι να ασπρίσει και να γίνει αφράτο. 
Στη συνέχεια προσθέτετε τη ζάχαρη και μετά τον κρόκο του αυγού. 
Κατόπιν προσθέτετε εναλλάξ γάλα και αλεύρι, ενώ το μίξερ συνεχίζει να δουλεύει. 
Στο τέλος προσθέτετε και το ασπράδι του αυγού, το οποίο έχετε προηγουμένως χτυπήσει σε μαρέγκα. 
Απλώνετε τη ζύμη, η οποία είναι λίγο σφιχτή, σε ένα καλά βουτυρωμένο ταψάκι και τοποθετείτε πάνω τα κεράσια, προσπαθώντας, όσο μπορείτε, να μην αφήσετε κενά μεταξύ τους. 
Ψήνετε την πίτα στους 175o C για 1 ώρα περίπου.

Φαγάκι για την παραλία

Το καλοκαίρι είναι ίσως η πιο κατάλληλη εποχή για να υιοθετήσουμε έναν υγιεινό τρόπο διατροφής ή να εντάξουμε στο καθημερινό μας πρόγραμμα όσα περισσότερα φρούτα και λαχανικά μπορούμε.

Η ζέστη άλλωστε ευνοεί τα μικρά και ελαφριά γεύματα ενώ το κολύμπι κουράζει τα παιδιά και επιπλέον ανοίγει την όρεξη.

Ειδικά σε ότι αφορά τα καλοκαιρινά φρούτα υπάρχει μια τεράστια ποικιλία όπως δροσερά καρπούζια, πεπόνια, κεράσια, ροδάκινα , αχλάδια, που μπορούν να καταναλωθούν είτε σκέτα είτε να γίνουν ωραιότατες φρουτοσαλάτες.
Στην αγορά κυκλοφορούν πολλές ισοθερμικές τσάντες στις οποίες τοποθετώντας παγοκύστες, τα τρόφιμα θα παραμείνουν δροσερά, χωρίς να αλλοιωθούν.

Τι μπορείτε λοιπόν να ετοιμάσετε για την παραλία:


-Τοστ με τυρί (ψωμί πολύσπορο ή ολικής άλεσης)
-Φρούτα της αρεσκείας σας. Είτε πλυμένα σε ένα σακουλάκι ολόκληρα (αχλάδια, ροδάκινα, μπανάνες, κεράσια, βερίκοκα, είτε σε κομμάτια, μέσα σε ένα τάπερ (πεπόνι, καρπούζι)
-Καρότα και αγγουράκια κομμένα σε ραβδάκια
-Ρυζογκοφρέτες ή φρυγανιές με λίγο τυράκι
-Μπισκότα χωρίς σοκολάτα
-Πίτα που έχουμε ψήσει από το βράδυ στο σπίτι και έχει κρυώσει
-Σάντουιτς τυρί και ντομάτα
-Σταφιδόψωμο ή κουλούρι Θεσσαλονίκης
-Τσουρεκάκι (απλό, όχι γεμιστό)
-Μπάρες δημητριακών ( χωρίς επικάλυψη σοκολάτας)

Να θυμάστε ότι τα παιδιά δεν πρέπει να βουτήξουν στη θάλασσα έχοντας γεμάτο στομάχι. Το πόση ώρα μετά το γεύμα θα μπούμε στη θάλασσα εξαρτάται από αυτό που φάγαμε. Καλό είναι πάντως να έχουν περάσει τουλάχιστον 1-2 ώρες μετά το γεύμα.

Επίσης κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, τα παιδιά πρέπει μέσα στην ημέρα να πίνουν άφθονα υγρά, να τρώνε μικρά και συχνά γεύματα και να υπάρχει ένα μέτρο με τα παγωτά.
Αντίθετα μην παραλείπετε να δίνετε στο παιδί γάλα και γιαούρτι προκειμένου να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες σε ασβέστιο.

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

Έτσι βλέπει ένα παιδί τη «λιτότητα»
The "austerity" through the eyes of a child

Ένα διαφορετικό βρετανικό βιντεάκι με αρκετή δόση χιούμορ για τη λιτότητα μέσα από τα μάτια ενός παιδιού!
Ο πατέρας (οι «θεσμοί») του βίντεο, πίνοντας ένα ποτήρι σαμπάνια, λέει στην μικρή κόρη του (τους λαούς) πως το χαρτζιλίκι της ανήκει στο παρελθόν, λόγω του χρέους που βαραίνει την οικογένειά τους.
Το κοριτσάκι διαμαρτύρεται πως ήταν καλό παιδί, και πως οι γονείς της φταίνε που ξόδεψαν όλα τα λεφτά τους στον τζόγο και το αλκοόλ, μα ως απάντηση παίρνει μια σκούπα για να καθαρίσει καμινάδες και να αποπληρώσει το οικογενειακό χρέος. 
Αποκορύφωμα: 
Το εισόδημα της κατάσχεται και η ίδια "απολύεται" από το σπίτι, λόγω οικονομικής στενότητας!

«Δε μου λέτε, δε μου λέτε, το παιδί πόσο πουλιέται;».

«Παιδιά από 6 μηνών έως 20 χρόνων τιμώνται από 4.000, 8.000 μέχρι 14.000 ευρώ».
Σε 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ υπολογίζονται τα ετήσια κέρδη των κυκλωμάτων διακίνησης παιδιών σε χώρες της Ε.Ε.
.
«Πίσω από κάθε παιδί, δεν υπάρχει μόνο ο διακινητής. Υπάρχει και η ζήτηση. Για σεξουαλική εκμετάλλευση, παιδική εργασία, λαθρεμπόριο, παράνομες υιοθεσίες. Περίπου 15.000-16.000 παιδιά είναι τα καταχωρισμένα θύματα που ήρθαν σε επαφή με τις αρχές. Πόσα άλλα τέτοια θύματα παραμένουν αόρατα;»
«Προχθές ένα γαλλικό κανάλι έδειξε ένα φοβερό ρεπορτάζ για μικρά παιδιά-πρόσφυγες που αναγκάζονται να δουλεύουν σε συνθήκες μεγάλης εκμετάλλευσης. Παιδιά που θα έπρεπε να είναι στα σχολεία. Ωραία έλυσε το πρόβλημα η πολιτισμένη Ευρώπη! Το έκλεισε έξω από την πόρτα της κι είναι σαν να μην υπάρχει. Δεν μπορούμε να μένουμε σιωπηλοί και συνένοχοι σε αυτή την υποκρισία».
..............
ολόκληρο το άρθρο στην Ιδεοπηγή

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Μόλις 15 ετών, και την έδιωξαν οι δικοί της από το σπίτι ...

15χρονο Call Girl «καίει» γνωστούς επιχειρηματίες.
Η κοκαΐνη, το τζακούζι και η κόλαση της ανήλικης.
«Μου έδιναν κόκα για να μην έχω αίσθηση του τι γίνεται.
Όταν ερχόμουν στην "πραγματικότητα" ξενέρωνα πιο πολύ και έλεγα "πάλι εδώ είμαι" (...). »
Σοκάρει ιστορία της 15χρονης, που εκδιώχθηκε από την οικογένειά της, εκπορνεύτηκε, βιάστηκε και κατέληξε να γίνει call-girl για επώνυμους επιχειρηματίες, την οποία φέρνει στη δημοσιότητα το «Έθνος της Κυριακής».
Η ιστορία της ανήλικης περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια στο βούλευμα-καταπέλτη του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, το οποίο παραπέμπει σε δίκη 20 κατηγορούμενους, ανάμεσά τους και τους γονείς της ανήλικης, αλλά και γνωστούς επιχειρηματίες και ιδιοκτήτες μεγάλων ξενοδοχείων.

«Με πήγαιναν στον (σ.σ.: αναφέρεται το όνομα πολύ γνωστού επιχειρηματία που δραστηριοποιείται στον χώρο της υγείας).
Είχαμε συναντηθεί στο (σ.σ.: γνωστό νυχτερινό κέντρο στη Λ. Ποσειδώνος) και με πήρε με το πολυτελές αυτοκίνητό του και με πήγε σπίτι του.
Με έβαζε σε τζακούζι στον τελευταίο όροφο και εκείνος έπαιρνε την πιατέλα με την κοκαΐνη, καθόταν χαλαρός στο τζακούζι, ρούφαγε κόκα και μου έλεγε και μένα να κάνω.
.............
Την πρώτη φορά, μου έδωσε 900 ευρώ.
Μου πρότεινε να μείνω μαζί και να μου βάλει 50-100 χιλιάδες ευρώ στον λογαριασμό μου.
Ηθελε να με πάρει γιατί είμαι Ελληνίδα και πάνω απ’ όλα είμαστε Σπαρτιάτες.
Μου έβαζε και το τραγούδι της Σπάρτης».

Ψυχική δύναμη

Ηταν Δεκέμβριος του 2012 όταν η 15χρονη Β. βρήκε την ψυχική δύναμη να μπει στο γραφείο της 6ης Ανακρίτριας. Στο πλευρό της είχε μόνο την ψυχολόγο της Αστυνομίας - το μοναδικό της στήριγμα. Νωρίτερα, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που είχε παραχωρηθεί για την προετοιμασία της, η ανήλικη είχε εκφράσει με σαφήνεια να μην είναι παρόντες οι γονείς της, προκειμένου να καταθέσει με μεγαλύτερη άνεση.
Κατά την εξέτασή της μιλούσε γρήγορα, ακατάπαυστα. Η έμπειρη γραμματέας που δακτυλογραφούσε την κατάθεση αδυνατούσε να την προλάβει, αλλά κυρίως να πιστέψει τα φρικτά πράγματα που άκουγε να βγαίνουν από το στόμα μίας τόσο μικρής κοπέλας.
Υστερα από είκοσι λεπτά, η γραμματέας είχε γεμίσει επτά σελίδες Α4, στις οποίες χώρεσε η εφιαλτική ιστορία του 15χρονου κοριτσιού που εκδιώχθηκε από την οικογένειά του, εκπορνεύτηκε από τους φίλους της, βιάστηκε από τους προαγωγούς του και κατέληξε να γίνει κολ-γκερλ για επώνυμους επιχειρηματίες με τεράστια οικονομική επιφάνεια.

«Από μικρή έμενα με τη μητέρα μου στο Περιστέρι.
Πριν από δυόμισι χρόνια γνώρισε έναν κύριο και μετακομίσαμε σ' ένα σπίτι στον Ασπρόπυργο.
Η αδελφή μου, που είναι 20 ετών, ήταν μαζί μας.
Τη μεγάλη μου αδελφή, που είναι 30 ετών, δεν την έχω γνωρίσει ποτέ.
Την είχε διώξει ο πατέρας μου από το σπίτι όταν ήταν πολύ μικρή.
Ο σύντροφος της μητέρας μου φερόταν πολύ άσχημα σε εμένα, ήταν αυθάδης μαζί μου, τον άκουγα να κάνει "πράξη" με τη μητέρα μου, την έπιανε σε διάφορα "μέρη" μπροστά μου, δεν φερόταν φυσιολογικά.
Η μητέρα μου δεν αντιδρούσε.
Μας έλεγε "αρκετά σας μεγάλωσα, πρέπει να φύγετε".
Ο πατέρας μου είναι άστεγος.
Οταν έφυγα από το σπίτι μου, το είπα στη μεγάλη μου αδελφή.
Μου είπε ότι δεν μπορεί να με κρατήσει, γιατί φτιάχνει τη δική της οικογένεια.
...........
η συνέχεια εδώ

Ὁ πεῦκος καὶ ἡ ροδιὰ:
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Έργο του Γαλιώτου Ανδρέα από Eshop -Greco Art
Του Γιάννη Βλαχογιάννη

πεῦκος φουντωτὸς ἐκαμάρωνε στὴν πόρτα ἀπέξω τοῦ περιβολιοῦ.
Μιὰ μέρα εἶδε μὲς ἀπὸ τὸν φράκτη νὰ προβαίνῃ μιὰ κοντὴ ροδιά. Ποιός τὴν ἔφερε κεῖ πέρα, κανεὶς δὲν ξέρει μήτε κι ὁ πεῦκος, ποὺ ἐφύλαγε τὴν πόρτα.
Καθὼς τὴν εἶδε ὁ πεῦκος τὴν ροδιὰ κοντὴ ἔτσι μὲ τὰ πτωχὰ τὰ φυλλαράκια της, τὴν ἐπεριφρόνησε· δὲν ἐκαταδέχθηκε νὰ τὴν προσέξῃ.

Επύκνωνε αὐτὸς τὰ ἀμέτρητα τὰ φύλλα του, γιατὶ ἦταν ἄνοιξι. Ἀνυπόμονος ἐβιαζόταν νὰ φουντωθῆ πιὸ πολὺ ἀκόμη καὶ νὰ καμαρώσῃ. Τὴν κοντούλα τὴν ροδιὰ δὲν τὴν ἔβλεπε καθόλου.
Μιὰν αὐγὴ ὅμως ἡ ροδιὰ εὑρέθηκε ἀνθισμένη στὰ κόκκινα, στὰ φλόγινα ντυμένη. Ἡ φορεσιά της ἐθάμπωσε τὸν πεῦκο.
Στὴν ἀρχὴ αὐτὸς ἐπαραξενεύθηκε πολύ, ἄφησε τὴν ὑπερηφάνεια κι ἔσκυψε καὶ ἐπρόσεχε, ὅλο ἐπρόσεχε τῆς ροδιᾶς τὴν τόσο φουντωμένη ἀνθοβολιά. Καὶ δὲν ἔνοιωσε, πὼς ἔτσι ἐπροσκυνοῦσε τὴν ταπεινούλα τὴν ροδιά.
Τῆς ροδιᾶς ὅμως ὅλη ἡ προσοχή της καὶ ἡ λατρεία της ἦταν στὰ ἄνθη, τὰ παιδιά της.

– Τὶ καμάρι! ἔλεγε ὁ πεῦκος. Οὔτε γυρίζει νὰ μὲ ἰδῇ.

Καὶ ἐφυσομανοῦσε, ἐστιόταν καὶ ἐλυγιόταν, γιὰ νὰ τὴν κάμη νὰ προσέξη. Τέλος παρηγορήθηκε μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς θὰ ρέψη γρήγορα στὸ χῶμα τῆς ροδιᾶς ἡ ὑπερηφάνεια.

Καὶ ἡ ὥρα αὐτὴ φαίνεται πὼς ἐρχόταν στ’ ἀλήθεια. Τ’ ἄνθη τῆς ροδιᾶς ἕνα – ἕνα ἔσβηναν καὶ ἐχάνονταν.
Τοῦ πεύκου ἡ χαρὰ ἦταν τώρα πολυθόρυβη.

– Τὴν ἔπαθες καλά! εἶπε ὁ πεῦκος. Τὸ ἐπερίμενα.


Ὅμως τί ἔγινε πάλι μιὰν αὐγή; ᾽Εξύπνησε ὁ πεῦκος μας καὶ τί νὰ ἰδῇ; Στὸν τόπο τῶν πεσμένων λουλουδιῶν εἶχαν προβάλει ρόδια μικρά, μεγάλα, φλόγινα, κόκκινα καὶ στρογγυλὰ καὶ παχουλὰ σὰν τοῦ μικροῦ παιδιοῦ τὰ μάγουλα.

Τότε πιὰ ἐπῆγε ὁ πεῦκος νὰ χλωμιάση ἀπὸ τὸ κακό του. Ἔβλεπε τὰ δικά του τὰ παιδιά, τὰ κουκουνάρια, καὶ δὲν ἤξερε ποῦ νὰ τὰ κρύψη ἀπὸ τὴν ντροπή του. Μὰ ἔκανε ὑπερηφάνεια τὴν ντροπὴ καὶ ἐσώπαινε. Καὶ ἐπερίμενε νὰ ἰδῇ τί ἄλλο θ’ ἀπογίνῃ μὲ τὴν φαντασμένη τὴν ροδιά.
Τέλος ἔφθασε ἡ ἡμέρα, ποὺ ἔπρεπε καὶ ὁ πεῦκος νὰ χαρῇ λιγάκι. Καὶ νὰ παρασταθῇ στῆς ροδιᾶς τὴν συμφορά.
Κορίτσια ἐμπῆκαν καὶ ἔκοψαν ὅλα τῆς ροδιᾶς τὰ ρόδια. Καὶ τὴν ἐξεγύμνωσαν καὶ τὴν ἄφησαν πεντάρφανη. Καὶ ἦταν ἀληθινὰ γιὰ κλάμμα ἡ ὄψι τῆς ροδιᾶς.
Ὁ πεῦκος ἐσείσθηκε καὶ ἀναταράχθηκε ἀπὸ τὴν χαρά του.

– Ὄμορφη εἶσαι τώρα! εἶπε στὴν ροδιά.
Παρηγορήσου, αὐτὴ ἦταν ἡ μοῖρά σου καὶ δὲν τὴν ἐγλύτωσες! Τί ἐνόμισες;

– Ὑψηλότατέ μου ἄρχοντα! εἶπε ἡ ροδιά.
Θαρρεῖς πὼς ἔχω λύπη γιὰ τὸν θησαυρό, ποὺ μοῦ ἐτρύγησαν;
Αὐτὴ ἦταν ἴσια ἴσια ἡ χαρά μου!


Τῆς ζωῆς μου ὁ μόνος λόγος εἶναι νὰ μοιράζω τὰ καλά μου σ’ ὅσους τὰ χρειάζονται καὶ ὕστερα ἄλλα πιὸ ὄμορφα νὰ τοὺς ἑτοιμάζω.

Γιάννης Βλαχογιάννης


ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ ΣΤ’ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΕΥΑΓΓ. Π. ΦΩΤΙΑΔΟΥ – ΗΛΙΑ Π. ΜΗΝΙΑΤΗ Γ. ΜΕΓΑ – Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Θ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
1955

από Το σπιτάκι της Μέλιας

Εγκυκλο-παιδικά - Η Πορφύρα και η Βύσσος
Το χρώμα των βασιλιάδων και το «μετάξι της θάλασσας»
Chiara Vigo: The last woman who makes sea silk

Χτες, με την ευκαιρία της γιορτής των Αγίων Πάντων, διάβασα το Απολυτίκιο που ψέλνουμε προς τιμή τους.

Των εν όλω τω κόσμω Μαρτύρων σου, ως πορφύραν και βύσσον τα αίματα, η Εκκλησία σου στολισαμένη,...

Για την Πορφύρα όλο και κάτι γνώριζα. 

Σε κάποιες κοινωνίες απαγορευόταν διά νόμου να το φορέσει ένας κοινός θνητός
Οι δεσμοί του μωβ-πορφυρού χρώματος με τους βασιλιάδες και τις βασίλισσες χρονολογούνται από τον αρχαίο κόσμο, όπου οι αποχρώσεις του μωβ προορίζονταν αποκλειστικά και μόνο για την ανώτερη τάξη.
Ο Πέρσης βασιλιάς Κύρος χρησιμοποιούσε ως βασιλική στολή έναν χιτώνα σε μωβ χρώμα, ενώ κάποιοι από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες απαγόρευαν στους πολίτες να φορούν μωβ ρούχα επί ποινή θανάτου. Το μωβ-πορφυρό χρώμα ήταν ιδιαίτερα σεβαστό στη Βυζαντινή αυτοκρατορία όπου οι αυτοκράτορες φορούσαν μωβ χιτώνες, υπέγραφαν διατάγματα με τη μωβ μελάνη και τα παιδιά τους λεγόταν χαρακτηριστικά πως «γεννήθηκαν μέσα στα μωβ».
Ο λόγος που το μωβ χρώμα είχε βασιλική φήμη, ήταν θέμα προσφοράς και ζήτησης. Για πολλούς αιώνες η μωβ βαφή βρισκόταν μόνο στην αρχαία φοινικική πόλη της Τύρου, εκεί που σήμερα βρίσκεται ο σύγχρονος Λίβανος. Η «πορφύρα της Τύρου» προήλθε από ένα είδος θαλάσσιου κοχυλιού-σαλιγκαριού, που σήμερα είναι γνωστό με την επιστημονική ονομασία Bolinus brandaris και ήταν τόσο εξαιρετικά σπάνιο που άξιζε το βάρος του σε χρυσό. 
Για να μαζέψουν την χρωστική από το συγκεκριμένο κοχύλι οι ειδικοί έπρεπε να ανοίξουν το κέλυφός του, να βγάλουν την βλέννα του και να την αφήσουν στο φως του ήλιου για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Χρειάζονταν περίπου 9.000 όστρακα για να δώσουν μόλις ένα γραμμάριο βαφής, αλλά το αποτέλεσμα ήταν μια ζωντανή και σταθερή απόχρωση του μοβ-πορφυρού (βαθυκόκκινο) χρώματος. 
Τα ρούχα από αυτή την χρωστική αυτή ήταν πολυδάπανα, ένα κιλό μωβ μαλλί κόστιζε περισσότερο απ’ ό,τι κέρδιζε η πλειοψηφία των ανθρώπων σε ένα χρόνο και ως εκ τούτου έγινε το σήμα κατατεθέν των πλούσιων και ισχυρών.
περισσότερα εδώ

Για την Βύσσο ομολογώ ότι δεν είχα ιδέα

Άλλο η Βύσσος και άλλο ο βυσσός, που είναι ο βυθός (εξ ου και η άβυσσος)

Για την Βύσσο λοιπόν:

Βύσσος
(Ζωολ.). Θύσανος λεπτών νηματίων που εκφύεται από τον λεγόμενο πόδα ορισμένων δίθυρων μαλακίων, όπως από τα γένη Anomia, Mytilus (το κοινό μύδι), Pinna, Venerupis κ.ά. Χρησιμεύει για τη στερεή προσκόλληση των μαλακίων αυτών σε βράχους, πέτρες, υδρόβια φυτά και άλλα στερεά υποστρώματα μέσα στο υδάτινο περιβάλλον ή για την προστασία τους (π.χ. στο μύδι). 

Η βύσσος εκκρίνεται από έναν ειδικό αδένα που ονομάζεται αδένας της βύσσου, ή βυσσογόνος αδένας· αρχικά είναι ένα μυξώδες υγρό που ύστερα από λίγο σκληραίνει και σχηματίζει ανθεκτικά μεταξώδη νήματα (Pinna) ή, σε μερικές περιπτώσεις, ασβεστοποιείται (Anomia). Τα μεταξώδη νήματα των μαλακίων του γένους Pinna ονομάζονται επίσης μετάξι της θάλασσας και χρησιμοποιούνται για την κατασκευή αραχνοΰφαντων υφασμάτων.
ygeiaonline

Η βύσσος φτιάχνεται από ένα υγρό που εκκρίνει η πίνα και στην αρχαιότητα ήταν η εκλεκτότερη υφαντική ύλη. Μόνο ένα άτομο εξακολουθεί να τη συλλέγει, να τη γνέθει και να την κάνει να λάμπει σαν χρυσός. 
Όλοι γνωρίζουμε πως το μετάξι, μία από τις πολυτιμότερες κλωστικές ίνες ζωικής προέλευσης, παράγεται από την κάμπια του μεταξοσκώληκα όταν φτιάχνει το κουκούλι της. Υπάρχει όμως και ένας άλλος, εξαιρετικά σπάνιος, τύπος μεταξιού, γνωστός ως «μετάξι της θάλασσας» ή βύσσος, ο οποίος φτιάχνεται από ένα υγρό που εκκρίνει η πίνα (Pinna Nobilis), ένα όστρακο που μοιάζει με τεράστιο μύδι.
Για τους αρχαίους Αιγυπτίους, τους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους η βύσσος ήταν η εκλεκτότερη υφαντική ύλη, κυρίως εξαιτίας της ιδιότητάς της να λάμπει στον ήλιο. Σύμφωνα με το BBC, σήμερα είναι πολύ πιθανόν να έχει απομείνει μόλις ένα άτομο το οποίο μπορεί και εξακολουθεί να συλλέγει τη βύσσο, να τη γνέθει και να την κάνει να λάμπει σαν χρυσός: η Chiara Vigo από το Sant’Antioco, ένα νησί στο νοτιοδυτικό άκρο της Σαρδηνίας.

Κάθε άνοιξη εκείνη καταδύεται στα αστραφτερά νερά που περιβάλλουν το νησί της με στόχο να εντοπίσει τις πίνες που ζουν και αναπτύσσονται στην περιοχή και να αποσπάσει το (σκληροποιημένο έπειτα από κάποιο διάστημα) υγρό που εκκρίνουν. 
Συνήθως επιλέγει τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ πάντα συνοδεύεται από μέλη της ιταλικής Ακτοφυλακής καθώς η πίνα είναι προστατευόμενο είδος. Για να μπορέσει να συλλέξει γύρω στα 200 γραμμάρια βύσσου η Κιάρα Βίγκο πραγματοποιεί ως και 400 καταδύσεις!

Στη συνέχεια αρχίζει να την υφαίνει, όχι όμως για να την πουλήσει αλλά για να τη χαρίσει σε όλους όσοι τη χρειάζονται, “σε απόκληρους, σε φτωχούς, σε ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη”, προσδιορίζοντας ότι προσφέρει τα υφάσματα που υφαίνει με το «μετάξι της θάλασσας» και σε νιόπαντρα ζευγάρια ή σε γυναίκες που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδί καθώς θεωρείται πως το σπάνιο αυτό υλικό, πέρα από καλή τύχη, φέρνει και γονιμότητα.


Μετά απ' όλα αυτά ήρθε στο νου μου ο 103ος Ψαλμὸς του Δαυίδ
«ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε· πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας»

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Ανανεώστε το παιδικό δωμάτιο, χωρίς να ξοδευτείτε!

Μπορεί τα λεφτά να μην περισσεύουν στις περισσότερες οικογένειες, όλοι οι γονείς όμως θέλουν να χαρίσουν στο μικρό τους ένα δωμάτιο χαρούμενο κι ευχάριστο που θα αποτελεί μια ζωντανή «φωλίτσα» στην οποία το παιδί θα απολαμβάνει να παίζει, να κοιμάται και να ξυπνά. 
Μπορεί να μην διαθέτουμε την οικονομική άνεση να αγοράσουμε εντυπωσιακές κατασκευές και super έπιπλα, μπορούμε όμως με απλές πινελιές να δώσουμε χρώμα και ζωή στο παιδικό δωμάτιο.
Δείτε μερικές καλές ιδέες και... καλές αλλαγές!

Γιρλάντες πάρτι στους τοίχους, 
χωρίς να έχει κανείς γενέθλια

Βάψτε τους τοίχους πουά


Ένα (πολύ) μεγάλο, φωτεινό κάδρο 
θα αλλάξει τον χώρο


Βάψτε τον ανεμιστήρα του κολλώντας 
χρωματιστό χαρτόνι, για να μοιάζει 
με ουράνιο τόξο

Προσθέστε χρωματιστές γιρλάντες 


Ζωγραφίστε έναν αυτοκινητόδρομο 
στους τοίχους

Κάντε (και) τους διακόπτες παιχνιδιάρικους

... και άλλες πολλές ιδέες στην πηγή

Με παραμύθια δεν ταΐζεις τα νηστικά παιδιά της Δραπετσώνας ή της Πάτρας...

Η κοινωνική κατρακύλα συνεχίζεται (γροθιά στο στομάχι)...
ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ 
ΚΑΙ ΚΑΤΕΦΥΓΕ ΣΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑΐΣΕΙ  ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ.

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Φθίνουν μέρα με την ημέρα οι ηθικές αξίες σε αυτό το βαθμό ώστε πλέον το ανήθικο να φαντάζει αναγκαίο κακό. Και φθίνουν εκεί όπου η οικονομική εξαθλίωση έχει παραβιάσει ανοιχτές θύρες για να εισβάλλει σε ανοχύρωτους ανθρώπους των λαϊκών μαζών όπου:
Οι ανυπόταχτοι προσφεύγουν στην αυτοκτονία και οι ευάλωτοι γιατί σέρνουν πίσω στην ουρά τους την ευθύνη ανθρώπινων ζωών, παραδίδονται στις σεξοβόρες ορέξεις των χορτάτων λύκων.
Κάπως έτσι μια όμορφη και διαζευγμένη μητέρα στην Πάτρα ομολόγησε στους υπευθύνους του Συλλόγου Φωτεινό Αστέρι πως εκδόθηκε τουλάχιστον μία φορά προκειμένου να θρέψει τα παιδιά της!
Η έκπληξη δεν βρίσκεται στη πράξη αυτή καθ’ εαυτή δεδομένου πως ό,τι είχε πλέον να πουλήσει στην καπιταλιστική αγορά ήταν μόνο το κορμί της.
Η έκπληξη ήταν στις ενοχές της που την κυνηγούσαν ανελέητα και κάτω από τη βαριά σκιά τους βρέθηκε στους χώρους του Φωτεινού Αστεριού τρέμοντας από τα ρίγη σαν να είχε κάνει φόνο.... Ή μήπως είχε κάνει και το θύμα ήταν ο ιδιος της ο εαυτός… 
Η γυναίκα αυτή κατά τον επικεφαλής του Συλλόγου Χρήστο Σπηλιόπουλο έχει πλέον ξεπεράσει τον Ρουβίκωνα και είναι ζωντανή νεκρή. Επιστροφή πλέον δεν έχει.
Η δεύτερη και η τρίτη φορά εφαρμόζει πολύ πιο εύκολα στα μέτρα των νέων αξιών σου που ως πριν απέρριπτες μετά βδελυγμίας.... Το τελευταίο δάκρυ της θα στέγνωσε πάνω στη φωτιά που της άναψαν οι ανάγκες της.
Γνωρίζει πως τα δυο κοριτσάκια της τριών και τεσσάρων ετών θα την περιμένουν κάθε ημέρα με το στόμα ανοιχτό σαν πιτσουνάκια. Και δεν της επιτρέπεται τα χέρια της να είναι άδεια. Κάτι για το οποίο ουδείς δικαιούται να τη δικάσει πολλώ δε μάλλον εγώ.... 
............
Στη καλλίτερη έκδοση. Γιατί στη χειρότερη της κουνούσαν το δάχτυλο λέγοντάς της πως μαζί τα φάγανε....
Μόνο που με παραμύθια δεν ταΐζεις τα νηστικά παιδιά της Δραπετσώνας ή της Πάτρας.... Με παραμύθια ταΐζεις τα παιδιά της Εκάλης και τους πελάτες ψηφοφόρους σου....
............
Αν χρειαστεί αντί στα δύο το ψωμί θα το κόψουμε στα τέσσερα αλλά δεν θα πέσουμε ούτε και θα σε αφήναμε ποτέ να πέσεις στα τέσσερα....
περισσότερα εδώ: klydonas
το βρήκαμε στην αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

«Η Ρίνα η Αστερίνα δεν έχει μυστικά από τη μαμά»
Ένα παραμύθι για τη σεξουαλική παρενόχληση

Ένα παραμύθι από την Ελένη Δασκαλάκη
Δημοσιογράφο και Συγγραφέα παιδικών βιβλίων

Η μικρή Ρίνα, μια γλυκιά αστερίνα, ζούσε σε μια συνηθισμένη γειτονιά του βυθού μιας συνηθισμένης θάλασσας. Όποτε η Ρίνα και η μαμά της έβγαιναν βόλτα χαιρετούσαν τους γείτονές τους: την Κυρία Ανεμώνα και το συγκάτοικό της, το μικρό ψάρι Κλόουν, τα περήφανα Κόκκινα Κοράλλια που πάντα έγερναν ευγενικά την κορυφή τους όταν περνούσαν και φυσικά τους κοντινότερους γείτονές τους, τον Κύριο και την Κυρία Αχινoύ.
Μια μέρα η Κυρία Αστερία αποφάσισε να φτιάξει ένα κέικ, με φύκια του βυθού και να το στολίσει με μικρά μικρά μαργαριτάρια, έτσι ακριβώς όπως άρεσε στην κόρη της. Σήκωσε τα μανίκια της, φόρεσε την ποδιά της και άρχισε να ανακατεύει με μανία τα υλικά. Άνοιξε το κουτί που φυλούσε τα μικρά μικρά μαργαριτάρια και… 

Η μικρή Ρίνα, μια γλυκιά αστερίνα, ζούσε σε μια συνηθισμένη γειτονιά του βυθού μιας συνηθισμένης θάλασσας. Όποτε η Ρίνα και η μαμά της έβγαιναν βόλτα χαιρετούσαν τους γείτονές τους: την Κυρία Ανεμώνα και το συγκάτοικό της, το μικρό ψάρι Κλόουν, τα περήφανα Κόκκινα Κοράλλια που πάντα έγερναν ευγενικά την κορυφή τους όταν περνούσαν και φυσικά τους κοντινότερους γείτονές τους, τον Κύριο και την Κυρία Αχινoύ.

Μια μέρα η Κυρία Αστερία αποφάσισε να φτιάξει ένα κέικ, με φύκια του βυθού και να το στολίσει με μικρά μικρά μαργαριτάρια, έτσι ακριβώς όπως άρεσε στην κόρη της. Σήκωσε τα μανίκια της, φόρεσε την ποδιά της και άρχισε να ανακατεύει με μανία τα υλικά. Άνοιξε το κουτί που φυλούσε τα μικρά μικρά μαργαριτάρια και… 
«Πω, πω! Μας τελείωσαν τα μαργαριτάρια!», φώναξε. «Ρίνα μου, πετάξου σε παρακαλώ στην Κυρία Αχινού και ρώτησέ την αν μπορεί να μου δανείσει μισή αχιβάδα μαργαριτάρια για κέικ, άντε αστεράκι μου».
Η Ρίνα ήταν πάντα πρόθυμη να βοηθήσει τη μαμά. Έτσι, ένα λεπτό αργότερα, χτύπησε την πόρτα της Κυρίας Αχινού. Της άνοιξε ο Κύριος Αχινός. Μόλις την είδε, χαμογέλασε.
«Γεια σου, Ρίνα. Πώς από δω;»«Η μαμά με έστειλε να ζητήσω από την Κυρία Αχινού μερικά μαργαριταράκια για κέικ. Έχετε;»«Α, η Κυρία Αχινού λείπει. Έχει πάει μια επίσκεψη. Έλα, πάμε στην κουζίνα να ψάξουμε μαζί», απάντησε ο Κύριος Αχινός.
Μπροστά ο Κύριος Αχινός και πίσω η Ρίνα μπήκαν στην κουζίνα. «Έλα να σε ανεβάσω στο σκαμνί να κοιτάξεις στο πάνω πάνω ράφι. Εκεί βάζει η Κυρία Αχινού τα μαργαριταράκια», της είπε ο Κύριος Αχινός και τράβηξε ένα ψηλό σκαμνί μπροστά στο ντουλάπι.
Τύλιξε τα χέρια του γύρω της και την ανέβασε πάνω στο σκαμνί. Αλλά δεν την άφησε και μάλιστα… τα χέρια του… σαν να την έσφιγγαν πολύ, τόσο που η Ρίνα αισθανόταν παράξενα.
Η Ρίνα κοιτούσε βιαστικά τα ράφια, ξαφνικά δεν την ένοιαζαν πια τα μαργαριτάρια.
«Δεν τα βλέπω, δεν πειράζει… να κατέβω;», ρώτησε δειλά τον Κύριο Αχινό.«Μα πώς θα φτιάξει η μαμά σου το κέικ; Για κοίτα λίγο καλύτερα, δεν βιαζόμαστε…», απάντησε ο Κύριος Αχινός.
Και ο Κύριος Αχινός συνέχισε να τη σφίγγει και η Ρίνα ένιωθε σαν να αρχίζει να την πονάει η κοιλιά της.
Εκείνη την ώρα ακούστηκε η πόρτα να ανοίγει και η φωνή της Κυρίας Αχινού. Η Ρίνα δεν θυμόταν να έχει ποτέ της χαρεί ακούγοντας την τσιριχτή φωνή της, αυτή τη φορά όμως χάρηκε, χάρηκε στ’ αλήθεια.
Ο Κύριος Αχινός έκανε δύο βήματα πίσω, τράβηξε τα χέρια του απ’ τη Ρίνα και η μικρή αστερίνα, ένιωσε να ταλαντεύεται επάνω στο σκαμνί.
«Τι τρέχει εδώ;», ρώτησε η Κυρία Αχινού μπαίνοντας στην κουζίνα. «Τι ψάχνεις, Ρίνα;»«Να, ξέρετε, γεια σας, η μαμά μου με έστειλε να σας ζητήσω μερικά μικρά μικρά μαργαριτάρια για κέικ, αν έχετε να μου δώσετε γιατί μας τελείωσαν…»
«Φυσικά, φυσικά. Εδώ τα έχω», είπε η Κυρία Αχινού κοιτώντας παραξενεμένη τη Ρίνα που δεν είχε κατέβει ακόμη από το σκαμνί. Άνοιξε ένα συρτάρι δίπλα στο νεροχύτη και της έδωσε ολόκληρο το πακέτο. «Ορίστε», της είπε.
Η Ρίνα ευχαρίστησε ευγενικά την Κυρία Αχινού και ξεκίνησε για την πόρτα. Τη στιγμή που την άνοιγε, άκουσε δίπλα της τον Κύριο Αχινό. «Και πού είσαι, Ρίνα, όταν γίνει το κέικ θα μας φέρεις κι εμάς δυο κομμάτια, έτσι;», της είπε και της έκλεισε το μάτι.
Η Ρίνα έφτασε τρέχοντας στο σπίτι, έκλεισε πίσω της με φούρια την πόρτα και χώθηκε στην κουζίνα. «Πάρε», είπε λαχανιασμένη στη μαμά της.
«Ρίνα, είσαι καλά; Μου φαίνεσαι αναστατωμένη», είπε η μαμά, σηκώνοντας τα μάτια της απ’ τη λεκάνη που ανακάτευε τα υλικά για το κέικ.«Καλά, μια χαρά», απάντησε η Ρίνα και έφυγε γρήγορα για το δωμάτιό της.
Το κέικ μοσχοβολούσε και η μαμά της το είχε στολίσει υπέροχα με τα μικρά μικρά μαργαριτάρια της Κυρίας Αχινού. «Ρίνα, έχω βάλει δύο κομμάτια κέικ. Πήγαινέ τα σε παρακαλώ στην Κυρία Αχινού και πες της ότι την ευχαριστώ πολύ», ζήτησε η μαμά από την κόρη της.
Η Ρίνα πήρε το πιατάκι και με μισή καρδιά προχώρησε προς το σπίτι της Κυρίας Αχινού. Δεν ήξερε ακριβώς το γιατί, όμως δεν ήθελε να πάει ξανά στο σπίτι της Κυρίας και του Κύριου Αχινού.
Την πόρτα άνοιξε ξανά ο Κύριος Αχινός. «Βρε, βρε, να την πάλι!», της έκλεισε ξανά το μάτι. «Πέρνα μέσα», είπε αλλά δεν έκανε στο πλάι. Η Ρίνα προσπάθησε να περάσει, αλλά δεν είχε αρκετό χώρο και αναγκάστηκε να περάσει στριμωχτά δίπλα από τον Κύριο Αχινό.

Η Ρίνα ένιωσε πάλι σουβλιές στην κοιλίτσα της. Δεν της άρεσε να την αγγίζουν έτσι.Κανείς δεν την άγγιζε έτσι, ούτε η μαμά, ούτε ο μπαμπάς, ούτε η δασκάλα της. Κάτι δεν ήταν σωστό, ίσως δεν ήξερε να πει γιατί και πώς, το ήξερε όμως απ’ τον τρόπο που χτυπούσε γρήγορα η καρδιά της.
Η Ρίνα πέταξε κάτω το πιάτο με το κέικ και προσπάθησε να φύγει αλλά ο Κύριος Αχινός την έπιασε σφιχτά απ’ το χέρι. «Πού πας μικρή; Η Κυρία Αχινού περιμένει το κέικ της, πέρνα στην κουζίνα».Η Ρίνα έτρεμε και δεν μπορούσε να κουνηθεί. «Καλά, πήγαινε. Πρόσεξε όμως, τα μαρτυριάρικα κορίτσια δεν τα αγαπάει κανείς», της είπε σκύβοντας μπροστά.
Η Ρίνα το έβαλε στα πόδια. Κι όταν έφτασε στο σπίτι, πήγε στο κρεβάτι της και χώθηκε, έτσι ντυμένη όπως ήταν, κάτω απ’ τα σκεπάσματα.
Η μαμά την ακολούθησε. «Ρίνα μου, τι έγινε; Εμένα μπορείς να μου τα λες όλα», της είπε με σιγανή φωνή.Η Ρίνα κρατούσε σφιχτά κλεισμένα τα μάτια της, έβλεπε όμως ακόμη το στραβό χαμόγελο του Κυρίου Αχινού την ώρα που της έλεγε ότι κανείς δεν αγαπάει τα μαρτυριάρικα κορίτσια.
Η Ρίνα δεν ήξερε τι είχε κάνει ούτε μπορούσε να εξηγήσει στη μαμά γιατί ένιωθε τόσο άρρωστη. Η κοιλίτσα της πονούσε και τα πόδια της έτρεμαν και ένιωθε τόσο άσχημα όπως εκείνη τη φορά που είχε ρίξει κατά λάθος το βάζο και δεν είχε πει τίποτε στη μαμά.

Η μαμά έμεινε δίπλα της. Δεν μιλούσε, απλά της χάιδευε το κεφαλάκι. Και περίμενε. Είχε πολλή υπομονή η Κυρία Αστερία.

«Ρίνα, μήπως κάποιος σε έκανε να νιώσεις άσχημα;», τη ρώτησε μαλακά η μαμά. Η Ρίνα δεν μίλησε.
«Ξέρεις, σε μένα μπορείς να τα λες όλα», της θύμισε. «Κανείς δεν μπορεί να σε υποχρεώσει να κρατάς μυστικό από τη μαμά σου, ακόμη κι αν έχεις υποσχεθεί πως δεν θα το πεις σε κανέναν. Κανένας κανόνας δεν ισχύει για τις μαμάδες».
Και η Ρίνα της μίλησε διστακτικά, της είπε πώς ο Κύριος Αχινός την ανέβασε στο σκαμνί και την έσφιγγε και την έπιανε σε διάφορα σημεία στο σώμα της και πώς στριμώχτηκε δίπλα της όταν τους πήγε το πιάτο με το κέικ.
«Κάνεις πάρα πολύ καλά και μου τα λες όλα αυτά. Ο Κύριος Αχινός δεν φέρθηκε καθόλου, καθόλου σωστά. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να σε αγγίζει χωρίς τη θέλησή σου και θα ξέρεις πάντα πως όταν ένα άγγιγμα σε κάνει να νιώθεις άσχημα, τότε δεν φταις εσύ, αλλά αυτός ή αυτή που σε αγγίζει.
Εσύ δεν έχεις φταίξει σε τίποτε, ούτε έχεις κάνει τίποτε κακό. Ο Κύριος Αχινός, πάλι, πρέπει να τιμωρηθεί για τη συμπεριφορά του. Έκανες πάρα πολύ καλά που μου το είπες! Είσαι ένα σπουδαίο και γενναίο κορίτσι. Μην ανησυχείς πια για τον Κύριο Αχινό. Θα το φροντίσω εγώ και δεν θα ενοχλήσει ξανά ούτε εσένα ούτε κανένα άλλο παιδί στη γειτονιά μας».
Στη στιγμή, η Ρίνα ένιωσε ένα βάρος να φεύγει από επάνω της. Σαν πριν να καθόταν ένας θαλάσσιος ελέφαντας στο στήθος της και να μην μπορούσε να πάρει ανάσα και τώρα να είχε σηκωθεί και να μπορούσε να αναπνεύσει ξανά ελεύθερα. Είχε κάνει τόσο καλά που είχε μιλήσει αμέσως στη μαμά.
Τώρα ήξερε, κανείς δεν είχε δικαίωμα να την κάνει να νιώθει άσχημα, ούτε να της ζητάει να κρατάει μυστικά από την οικογένειά της. Τα ματάκια της έκλειναν και η Ρίνα ένιωσε τυλιγμένη από τη ζεστασιά και την αγάπη της μαμάς, ασφαλής μέσα την οικογένειά της και το σπίτι της. Όλα θα πήγαιναν καλά, σκέφτηκε ένα δευτερόλεπτο πριν την πάρει ο ύπνος.