content='IE=9; IE=8; IE=7; IE=EDGE; chrome=1' content='EmFzIeHFlQgPTxbMCmI95tNM8LI' content='Greece' content='S05o6Dly-TXYLfWLefBlWVa_b99Wt1aM4ca02T2eF9g' content='ZSUyq9bWXj0oJlq-0KujG7GngYziwbRFb64X3hn5rrg' content='520d1c62cdcb55ffb3234698d4b266a1f8b7c5e8' content='BAD79DD59F45A4C95EA40996623BCD1A' content='fb7da0c65145a8e480a6bbae047e5679' content='7 days' content='dd7239129fa6a293' To χαμομηλάκι : 2016/07/15

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Αγάπα (έμπρακτα) τους δεδομένους...
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Αυτούς, τους πολύ δικούς σου.
Αυτούς, που είναι πάντα εκεί.
Ό,τι ώρα θες τους τηλεφωνείς.
Αν θες.
Αν δεν τηλεφωνήσεις, δεν έγινε και τίποτα.
Όποτε θελήσεις να τους καλέσεις, θα απαντήσουν με χαρά.
Δε χρειάζεται να τους βλέπεις συχνά.
Δε χρειάζονται επισκέψεις.
Όταν χρειαστείς κάτι θα τους δεις.
Ή όταν χρειαστούν κάτι. Ας το ζητήσουν.

Άλλωστε αν δυσκολέψουν τα πράγματα, στο σπίτι τους θα πας.
Ό,τι ώρα κι αν είναι. Όποιο κι αν είναι το πρόβλημα.
Θα σε στηρίξουν, θα σε βοηθήσουν (με όποιο τρόπο – πάντως θα βρουν τρόπο)
θα σε ακούσουν, πιθανότατα να κλαις ή να ουρλιάζεις.
Δε θα μιλάνε – κι αν κάνουν το λάθος να μιλήσουν θα “πληρώσουν” εκείνοι τα νεύρα σου
αλλά αυτό είναι ανθρώπινο, αφού δεν είσαι καλά, τι περιμένουν;
Και θα μείνεις μαζί τους για όσο χρειαστεί.

Αυτούς, τους πολύ δικούς σου.
Που δε χρειάζεται να τους πεις πως τους αγαπάς.
Δεν τους αγκαλιάζεις ποτέ – άντε δυο φιλιά, όταν συναντιόσαστε.
Δεν τους λες ευχαριστώ, εννοούνται αυτά.
Δεν τους παίρνεις δώρα χωρίς λόγο.

Αν υπήρχε λόγος, εντάξει.
Αλλά χωρίς λόγο… Γιατί;
Δεν υπάρχει λόγος.

Δεν υπάρχει λόγος;
Ας ξαναδιαβάσουμε τα παραπάνω…

Χάλκη

Οι Λαμπεροί Άνθρωποι: Αυτοί που πέταξαν από τη ζωή τους την αρνητικότητα - Μαθήματα ζωής για όλους μας

Όλοι έχουμε ακούσει την έκφραση “λάμπει από χαρά” ή “λάμπει από ευτυχία” ή έχουμε ρωτήσει κάποιον “ερωτευμένος είσαι; λάμπεις!”
Περιστασιακά, όλοι μας μπορεί να “λάμπουμε”, όταν μας συμβεί κάτι πολύ ευχάριστο, κάτι που μας κάνει να νιώθουμε υπέροχα.

Αντίθετα, η έκφραση “σκοτείνιασε” το πρόσωπό του, δείχνει ότι ένα αρνητικό συναίσθημα είναι κυρίαρχο, όπως η θλίψη για παράδειγμα. Χωρίς αμφιβολία, όλοι και όλα είναι φως. Η διαφορά βρίσκεται στην ένταση αυτού του φωτός και όπως καταλαβαίνουμε εμπειρικά, η ένταση του φωτός μας, εξαρτάται από την ποιότητα των σκέψεων και των συναισθημάτων μας.

Συμπεραίνουμε λοιπόν πως όταν οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας είναι υψηλής ποιότητας, το προσωπικό μας φως αυξάνεται και αντίθετα, όταν οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας είναι χαμηλής ποιότητας, το προσωπικό μας φως, μειώνεται.
Σπάνια, θα γνωρίσουμε ανθρώπους που “λάμπουν” σταθερά και ακόμη σπανιότερα, ανθρώπους που κάνουν τον κόσμο να “λάμπει” κι αυτός μαζί τους. Υπάρχει κάποιο “μυστικό” που γνωρίζουν αυτοί οι άνθρωποι και δεν γνωρίζουμε εμείς οι υπόλοιποι, που τους κάνει να είναι τόσο λαμπεροί ώστε οι άλλοι να επιδιώκουν τη συναναστροφή μαζί τους και να νιώθουν υπέροχα κοντά τους; 
Μάλλον δεν πρόκειται για κανένα “μυστικό” αλλά για μια επιλογή.
Οι άνθρωποι αυτοί επέλεξαν να πετάξουν από τη ζωή τους την αρνητικότητα. Έτσι, απλά. Κάποια στιγμή κατάλαβαν ότι η αρνητικότητα, το μόνο που έφερνε στη ζωή τους ήταν θλίψη, κακές σχέσεις, απογοήτευση, φαινομενική κακοτυχία και έλλειψη χαράς.
Οι άνθρωποι αυτοί, στην αρχή προσπάθησαν, προσπάθησαν πολύ, για να βγουν από την εθιστική τους τάση να βλέπουν παντού το κακό, το σκοτάδι και τα αδιέξοδα. 
Κατάλαβαν ότι δίνοντας μικρές και μεγάλες χαρές στον εαυτό τους και στους άλλους, το φως το δικό τους και των άλλων αύξανε διαρκώς. Επέλεξαν να αγωνιστούν για τη χαρά και την ευτυχία τους. 
Καταπολέμησαν την αδράνειά τους που τους ψιθύριζε στο αυτί πως ξεγελούν τον εαυτό τους με ανοησίες, πως τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει σε ένα κόσμο άδικο και σκοτεινό σαν αυτό που ζούμε. Αντιστάθηκαν και συνέχισαν και τα κατάφεραν.
Και έτσι, “εθισμένοι” πλέον στη θετικότητα, το φως τους απέκτησε μια σταθερότητα και δεν τους εγκατέλειψε από τότε. Και μετά από αυτό, επειδή τίποτα δεν παραμένει στατικό σε ένα εξελισσόμενο σύμπαν σαν αυτό που ζούμε και εμείς, έτσι και το φως αυτών των ανθρώπων άρχισε να φωτίζει και τους γύρω τους και όλο και απλώνεται, μέχρι να αγκαλιάσει ολόκληρο τον πλανήτη και θα συνεχίσει να απλώνεται. Δεν υπάρχουν όρια για το φως!
Αν συναντήσετε ποτέ ένα τέτοιο άνθρωπο, μείνετε κοντά του όσο μπορείτε, λουστείτε στο φως του κι ύστερα, ζητήστε του να σας μιλήσει για τη δική του διαδρομή και μέσα από τις δικές του πληροφορίες, χαράξτε τη δική σας πορεία, το δικό σας μονοπάτι που θα σας οδηγήσει στη δική σας ευτυχία. Εκεί, που κάθε άνθρωπος γίνεται ένας ήλιος!

Νίκαια: Το νεκρό παιδί στην άκρη του δρόμου ...
My condolences to friends, relatives of Nice attack victims

Δίπλα στο άψυχο κορμάκι η κούκλα του παιδιού.
Ο σκιτσογράφος που «ενοχλεί» τον Ερντογάν συγκλονίζει με νέο σκίτσο για την τραγωδία στη Γαλλία.
Ο λόγος για τον διάσημο σκιτσογράφο Latuff, ο όποιος τον τελευταίο καιρό έχει βρεθεί στο στόχαστρο του προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος ενοχλείται από τα καυστικά του σκίτσα.
Ο Latuff, εμπνευσμένος από την φωτογραφία της τραγωδίας που συγκλόνισε τον πλανήτη, έκανε το παρακάτω συγκλονιστικό σκίτσο.
My condolences to friends, relatives
of #Nice attack victims
Η φωτογραφία του κάνει τον γύρο του κόσμου. Δίπλα στο άψυχο κορμάκι η κούκλα του παιδιού.
Στο σκίτσο του, η κούκλα του παιδιού είναι στα γόνατα, κλαίει και του κρατάει το χέρι...