content='IE=9; IE=8; IE=7; IE=EDGE; chrome=1' content='EmFzIeHFlQgPTxbMCmI95tNM8LI' content='Greece' content='S05o6Dly-TXYLfWLefBlWVa_b99Wt1aM4ca02T2eF9g' content='ZSUyq9bWXj0oJlq-0KujG7GngYziwbRFb64X3hn5rrg' content='520d1c62cdcb55ffb3234698d4b266a1f8b7c5e8' content='BAD79DD59F45A4C95EA40996623BCD1A' content='fb7da0c65145a8e480a6bbae047e5679' content='7 days' content='dd7239129fa6a293' To χαμομηλάκι : 2016/10/03

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

«Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω παιδί».

Συζήτηση με ένα μικρό παιδί
– «Τι θα ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;» 
– «Μα φυσικά, και θα ήθελα να γίνω παιδί!»
Κάπως έτσι, ξεκινάει η συζήτηση με ένα μικρό παιδάκι, σε ένα παγκάκι στην παιδική χαρά της γειτονιάς μου.
Με εντυπωσιάζει η απάντησή του και θέλω να μάθω το γιατί. Οπότε, προσπαθώ να τραβήξω την προσοχή του από τα αυτοκινητάκια και τα στρατιωτάκια του και τον ρωτώ γιατί. 

Και όπως όλα τα παιδιά, έτσι και ο συνομιλητής μου, απορεί με την χαζή ερώτησή μου και αφού κάνει μία γκριμάτσα του τύπου, είναι απλό αλλά θα σου απαντήσω γιατί ανήκεις στους "μεγάλους", μου δίνει την πιο ειλικρινή απάντηση του: 
«Οι μεγάλοι δημιουργούν προβλήματα, δεν γελάνε και δεν παίζουν ποτέ, γι αυτό και θέλω να μείνω παιδί.»
Πάντα με εντυπωσίαζαν οι κουβέντες με τα παιδιά, μαθαίνεις και ακούς πράγματα που δεν ήξερες ή δεν περίμενες να ακούσεις ποτέ. Σκέφτονται και λειτουργούν τόσο διαφορετικά, απαντούν ευθέως και τόσο άμεσα σε αυτά που τα ρωτάς και βλέπουν τόσο απλά κάποια πράγματα, που αναρωτιέμαι πραγματικά μήπως είναι πιο ώριμα από εμάς τους "μεγάλους". 
Πόσο δίκιο έχεις μικρέ μου φίλε, σκέφτομαι και συνεχίζω να τον παρατηρώ να παίζει ανέμελος, πότε με τα παιχνίδια του, άλλοτε με τις κούνιες και κυρίως με τα χαλίκια.
Ένας μικρός ξέγνοιαστος ανθρωπάκος, που λέει ό,τι σκέφτεται, κάνει ό,τι θέλει, και γελάει δυνατά, χωρίς φόβο. Νιώθω μία μικρή ζήλια, μία ζήλια για την ηρεμία και την χαρά του. Θα μου πείτε παράλογο, αλλά εγώ πολύ θα ήθελα να γυρίσω πίσω, ή να μπω στην θέση του, και να έχω μερικές στιγμές ανεμελιάς. Επίσης θα μου πείτε, έτσι είναι οι άνθρωποι, θέλουν αυτό που οι άλλοι έχουν, μα αυτό που έχει το μικρό μου φιλαράκι είναι ευτυχία, πραγματική ευτυχία.

Βλέπω τον μικρό μου φίλο να παίζει και να χαμογελά, να χαίρεται τον ελεύθερο χρόνο του και συνειδητοποιώ, πως έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που έχω να ζήσω μία ανέμελη Κυριακή, μία ξένοιαστη βόλτα, ένα περίπατο, μία εκδρομή, ένα ταξίδι, να παίξω ένα επιτραπέζιο με φίλους, να κάνω μια κουβέντα με κολλητούς χωρίς να κοιτάμε το ρολόι. Πόσο μας έχουν λείψει, όλα αυτά;
Τρέχουμε όλη μέρα, δουλεύουμε ασταμάτητα, δεν βρίσκουμε χρόνο για φίλους και οικογένεια, χανόμαστε με παλιούς συναδέλφους, δημιουργούμε αποστάσεις με συντρόφους και γιατί όλα αυτά; Μα φυσικά, γιατί μεγαλώνουμε και θεωρούμε πως δεν είναι σημαντικά, επειδή πρέπει να έχουμε περισσότερα χρήματα, περισσότερες ανέσεις, καλύτερο κινητό, καινούργιο αυτοκίνητο, μεγαλύτερο σπίτι κι εξοχικό.
Και τι καταφέρνουμε τελικά; Να χάνουμε ανθρώπους, να μην ζούμε, να μην χαμογελάμε, να μην έχουμε αναμνήσεις, να μην είμαστε ευτυχισμένοι, να μην κάνουμε ταξίδια, να μην κάνουμε πικ νικ στο βουνό, να μην πηγαίνουμε βόλτα στην παραλία, να μην κάνουμε φίλους, να μην έχουμε γνωστούς, να μην έχουμε κάποιον να μοιραστούμε αυτά που αποκτήσαμε και να νιώθουμε μόνοι. Καταφέρνουμε να δημιουργούμε απόσταση από οτιδήποτε μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους, και σίγουρα τα υλικά αγαθά δεν προσφέρουν πληρότητα και ευτυχία, παρά μόνο προσωρινή ευχαρίστηση.
Συνεχίζω να παρατηρώ αυτό το μικρό πλασματάκι, καθώς κάνει καινούργιους φίλους. Πόσο εύκολα έγινε φίλος με τα άλλα αγοράκια, και άμεσα μετέφεραν το παιχνίδι τους στην τραμπάλα, χωρίς πολλά λόγια και σκέψεις. Είπαν τα ονόματα τους και αμέσως το παιχνίδι ξεκίνησε, τόσο απλά και τόσο εύκολα, καθώς εμείς οι ώριμοι και σοβαροί “μεγάλοι” ψάχνουμε λόγους και δικαιολογίες για να μιλήσουμε με έναν άνθρωπο.
Περιμένουμε να μας πλησιάσουν οι άλλοι, να μας ρωτήσουν αν θέλουμε παρέα, να μας προτείνουν μια βόλτα, έναν καφέ, ποτό ή σινεμά, να κάνουν έστω μία κίνηση. Θαυμάζω την επικοινωνία και την αμεσότητα τους, την λαχτάρα τους για παιχνίδι και επικοινωνία, χαίρομαι με την ευτυχία τους, αν και την ζηλεύω λιγάκι και αποφασίζω να ακολουθήσω το παράδειγμα τους.
Αφήνω το παγκάκι και τους πλησιάζω. Ρωτάω τα ονόματα τους και τους ζητάω να παίξω μαζί τους. Με κοιτάζουν λιγάκι περίεργα, κοιτάζονται μεταξύ τους και αποφασίζουν αστραπιαία, πως τους αρέσει η ιδέα. Σίγουρα όμως, βοήθησε η γνωριμία με τον μικρό ανθρωπάκι, με ήξερε από πριν και με είπε “μεγάλη φίλη” του.
Οπότε το παιχνίδι αρχίζει, όπως και τα γέλια και τα πειράγματα. Πόσο μου είχαν λείψει τα παιδικά παιχνίδια, τα αυτοκινητακια, οι κούνιες και ή τραμπάλα; Διασκέδασα τόσο πολύ. Μακάρι να μπορούσα να έπαιζα και με τους φίλους μου, αλλά σίγουρα έχουν δουλειά ή είναι κουρασμένοι. Τι κρίμα, που δεν έγινα παιδί!

Προσοχή στα νεογιλά (πρώτα) δοντάκια των παιδιών

Η τερηδόντα στα νεογιλά δόντια επηρεάζει την υγεία των μόνιμων δοντιών
Όταν η φροντίδα της στοματικής υγείας ξεκινάει από μικρή ηλικία, εξασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή υγεία του στόματος και των δοντιών στην ενήλικη ζωή...
Πότε πρέπει να γίνει η πρώτη επίσκεψη στον οδοντίατρο; 

Όπως εξηγεί ο χειρουργός οδοντίατρος, κ. Χρήστος Τσούξστος, μέχρι τη γέννηση των παιδιών, έχουν ήδη σχηματιστεί στο εσωτερικό των ούλων τους τα πρώτα 20 νεογιλά (παιδικά) τους δόντια. 
Τα πρόσθια δύο άνω και κάτω δόντια συνήθως αρχίζουν να ανατέλουν (εμφανίζονται) μέσα στο στόμα, όταν το παιδί βρίσκεται σε ηλικία μεταξύ 6 και 12 μηνών και μέχρι την ηλικία των 3 ετών η μεγάλη πλειοψηφεία των παιδιών έχουν ήδη στο στόμα τους 20 νεογιλά δόντια. 
Από την πρώτη στιγμή που τα δόντια θα ανατείλουν μέσα στο στόμα, μπορεί να εμφανίσουν τερηδόνα. 
Μερικοί γονείς προβληματίζονται γιατί πρέπει να ανησυχούμε για τις τερηδόνες των νεογιλών δοντιών εφόσον αυτά θα αντικατασταθούν από μόνιμα δόντια. 
Όμως η τερηδόνα στα νεογιλά δόντια μπορεί να επιδράσει και στα καλυμμένα από τα ούλα μόνιμα δόντια που σχηματίζονται στο εσωτερικό των γνάθων και των ούλων με δυσάρεστα αποτελέσματα για την μόνιμη οδοντοφυΐα
Άλλωστε οι έρευνες σήμερα δείχνουν ότι οι ασθενείς που εμφανίζουν τερηδόνα που δεν έχει θεραπευτεί στα νεογιλά δόντια, είναι βέβαιο ότι θα εμφανίσουν και στα μόνιμα. 
Αυτό συμβαίνει γιατί τα μικρόβια που υπάρχουν στα νεογιλά δοντάκια μπορούν να μεταφερθούν με το σάλιο και στα γειτονικά μόνιμα όλο το διάστημα που συνυπάρχουν αυτά στη στοματική κοιλότητα. 
Μπορούμε να προστατέψουμε τα δόντια των παιδιών μας αρχίζοντας νωρίς και έγκαιρα τις εξετάσεις του στόματος από τον οδοντίατρο. 
Η Αμερικανική Οδοντιατρική Ομοσπονδία αναφέρει πως η πρώτη επίσκεψη στον οδοντίατρο πρέπει να γίνεται σε 6 μήνες από την εμφάνιση του πρώτου παιδικού δοντιού στο στόμα και όχι αργότερα από τα πρώτα γενέθλια του παιδιού. 

Γιατί πρέπει να γίνεται τόσο νωρίς αυτή η επίσκεψη; 
Ο οδοντίατρος μπορεί να δείξει πως να καθαρίζουμε αποτελεσματικά τα δόντια των παιδιών, να συζητήσουμε μαζί του τις ανάγκες του παιδιού για φθόριο και να μας συστήσει διάφορα προϊόντα φροντίδας και υγιεινής του στόματος για το παιδί. 
Επίσης ο οδοντίατρος ελέγχει για την ύπαρξη τυχόν προβλημάτων όπως οι τερηδόνες των δοντιών που προκαλούνται από τη χρήση του μπιμπερό. 
Ο οδοντίατρος εξετάζει με προσοχή και με ήπιους χειρισμούς τα δόντια και τα ούλα των παιδιών, ελέγχοντας κατά πόσον υπάρχουν τερηδόνες ή άλλα προβλήματα. 
Επίσης το παιδί μπορεί να εξεταστεί για έξεις όπως η παρατεταμένη απομύζηση των δακτύλων που ίσως προκαλέσει ορθοδοντικά ή άλλα προβλήματα. 
Το σημαντικότερο όμως όλων είναι ότι το παιδί θα αποκτήσει μία πολύ καλή σχέση με τον οδοντίατρο για την υπόλοιπη ζωή του, έτσι ώστε να έχει άψογη στοματική υγεία. 
Οι ανάγκες στοματικής φροντίδας και υγείας των παιδιών διαφέρουν και ο οδοντίατρος θα σας συστήσει το κατάλληλο πρόγραμμα ελέγχου και επανεξέτασης του παιδιού σας. 
Η προληπτική οδοντιατρική όπως οι φθοριώσεις και η χρήση αποφρακτικών υλικών για τις οπές και σχισμές των δοντιών του παιδιού μπορεί να σημαίνουν για το παιδί σας διατήρηση της υγείας και της ακεραιότητας των δοντιών του. 

Συμβουλές για μία θετική πρώτη οδοντιατρική εμπειρία του παιδιού
1. Προγραμματίζουμε την πρώτη επίσκεψη του παιδιού στον οδοντίατρο μεταξύ της ηλικίας 6 μηνών και 1 έτους
2. Δεν διηγούμαστε στο παιδί τρομακτικές ιστορίες για τον οδοντίατρο ούτε του λέμε οτιδήποτε μπορεί να το φοβίσει.
3. Μπορούμε ακόμη και στα πολύ μικρά παιδιά να εξηγήσουμε με ένα παραμύθι τι θα συμβεί και γιατί είναι φίλος μας ο οδοντίατρος.
4. Προγραμματίζουμε ένα πρωινό ραντεβού στον οδοντίατρο γιατί τότε τα παιδιά είναι συνήθως πιο συνεργάσιμα.
5. Δεν εκδηλώνουμε οποιοδήποτε φόβο ή άγχος που μπορεί να έχουμε εμείς οι ίδιοι για την επίσκεψη στον οδοντίατρο.
6. Ουδέποτε χρησιμοποιούμε την επίσκεψη στον οδοντίατρο σαν απειλή για το παιδί.
7. Προσπαθούμε να μετατρέψουμε την επίσκεψη του παιδιού στον οδοντίατρο σε μία ευχάριστη έξοδο.

Χρήστος Τσούξστος, χειρουργός οδοντίατρος

stogiatro.gr

Ευγενία Δεμιρτζόγλου - Η 14χρονη που κέρδισε
σε παγκόσμιο διαγωνισμό ζωγραφικής

Σε όλο τον κόσμο θα κυκλοφορήσει η κάρτα με την ζωγραφιά 14χρονης μαθήτριας από τα Γιαννιτσά που αναδείχθηκε νικήτρια στο διαγωνισμό του οργανισμού Postcards for Peace.

Η μαθήτρια της Β΄ Γυμνασίου του 2ου Γυμνασίου Γιαννιτσών Ευγενία Δεμιρτζόγλου κέρδισε το πρώτο βραβείο, στην κατηγορία 12-16 ετών, με τη ζωγραφιά της που θα τυπωθεί σε καρτ ποστάλ και θα πουληθεί για να προωθήσει το μήνυμα της ειρήνης.

«Ζωγραφίζω από πολύ μικρή και όταν έμαθα για τον διαγωνισμό, ήθελα πολύ να συμμετάσχω» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η 14χρονη Ευγενία που εμπνεύστηκε το θέμα της από την προσφυγική κρίση.
«Ήθελα να εκφράσω το γεγονός ότι είμαστε όλοι ίσοι και πρέπει να ζήσουμε με ειρήνη» εξήγησε η μαθήτρια η οποία συμπεριέλαβε στη ζωγραφιά της τους διαχρονικούς στίχους του John Lennon «imagine all the people living life in peace».
Ο φιλανθρωπικός οργανισμός Postcards for Peace έχει στόχο την προώθηση της ισότητας και της διαφορετικότητας, βοηθώντας στην εξάλειψη διακρίσεων που αφορούν στο φύλο, τη θρησκεία, την αναπηρία ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Μέσω της ιστοσελίδας του, παρακινεί τον κόσμο να υποβάλει σχέδια για κάρτες τα οποία στη συνέχεια αναρτώνται και μπορούν να εκτυπωθούν.

koolnews.gr