content='IE=9; IE=8; IE=7; IE=EDGE; chrome=1' content='EmFzIeHFlQgPTxbMCmI95tNM8LI' content='Greece' content='S05o6Dly-TXYLfWLefBlWVa_b99Wt1aM4ca02T2eF9g' content='ZSUyq9bWXj0oJlq-0KujG7GngYziwbRFb64X3hn5rrg' content='520d1c62cdcb55ffb3234698d4b266a1f8b7c5e8' content='BAD79DD59F45A4C95EA40996623BCD1A' content='fb7da0c65145a8e480a6bbae047e5679' content='7 days' content='dd7239129fa6a293' To χαμομηλάκι : 2016/10/07

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2016

Είναι όλα bullying; - Ο μπαμπάς μου ο Τυφώνας,
ο συμμαθητής μου ο Πολύδωρος και εγώ

Στο περασμένο μάθημα κάναμε για τους τυφώνες. Πολύ φοβερό πράμα! Όποιος βρεθεί στο δρόμο τους κινδυνεύει. Μας το έδειξε και η κυρία σε βίντεο. Θα σας φανεί παράξενο αυτό που θα πω. Ίσως και να γελάσετε. 

Εγώ, όταν έβλεπα το βίντεο, θυμήθηκα τον μπαμπά μου πώς έκανε όταν πήγα μια μέρα στο σπίτι με μια δαγκωματιά στο μπράτσο από το συμμαθητή μου, τον Πολύδωρο. Κάνει πολλά δώρα αυτός άμα θυμώσει: μπουνιές, κλοτσιές, δαγκωματιές... μάλλον για αυτό θα τον είπαν Πολύδωρο. 
Αλλά κι εμείς οι υπόλοιποι δεν πάμε πίσω. Όταν ανάψει ο καβγάς... αλίμονο σε όποιον βρεθεί μπροστά μας! Μια μέρα πάνω στον τσακωμό παραλίγο να ρίξουμε κάτω την κυρία της μουσικής.
Ο μπαμπάς μου, λοιπόν, μόλις είδε τη μελανιά, έκανε σαν τυφώνας! Τα έβαλε με όλους! 
Με τη μαμά που όλο πάει κι έρχεται στο σχολείο και τίποτα δεν κάνει, με την άχρηστη τη διευθύντρια που τα 'χει παρατήσει όλα στην τύχη τους, με τους δασκάλους που παίρνουν το μισθουλάκο τους και όλη μέρα χαζολογάνε, με τον επιστάτη που τον πληρώνουμε τον τεμπέλαρο κι αυτόν, με τους γονείς του Πολύδωρου, που δεν πάνε να πνιγούν με το παιδί που έβγαλαν... και ούτε που θυμάμαι με ποιον άλλο! 
Τυφώνας, σας λέω! Τυφώνας σωστός!
Η μαμά προσπαθούσε να τον ηρεμήσει. Έτσι κάνει πάντα, αλλά δεν είναι πολύ εύκολο. Είναι να μην πάρει φόρα ο μπαμπάς. Δεν ακούει τίποτα. Όταν κάτι δεν πάει καλά, αγριεύει... και αρχίζει τις φωνές. «Θα τους δείξω εγώ» λέει και ξεφυσάει. «Αλίμονό τους αύριο που θα πάω εκεί! Το δικό μου το παιδί είναι υπόδειγμα! Κι ύστερα μου λένε ότι δεν έχουν bullying στο σχολείο!»
Όλο το βράδυ με είχε πιάσει μια αγωνία....
Αν ερχόταν ο μπαμπάς το πρωί στο σχολείο, κάηκα! 
Ρεζίλι θα γινόμαστε, όπως την άλλη φορά που με είχε ρίξει στο κυνηγητό ένας της έκτης και χτύπησα το σαγόνι μου και ήρθε έξω από τα κάγκελα και ούρλιαζε ότι θα κάνει μήνυση στους δασκάλους. Δε θα την ξεχάσω αυτή τη μέρα.
Μετά από αυτό με παράτησαν όλοι -δήθεν πως χάζευαν κάπου αλλού- κι εγώ δεν ήξερα τι να κάνω. Μπαμπάς μου είναι, τον αγαπάω, αλλά μπροστά στους συμμαθητές μου τέτοιο ρεζιλίκι! 
Άσε που βρήκαν την ευκαιρία και κάτι παιδιά που δεν τα πολυ-ήξερα να με κοροϊδέψουν την άλλη μέρα που τους είπα ότι δεν παίζουν τίμια στο ποδόσφαιρο: «Γιατί, τι θα μας κάνεις; Θα φέρεις τον μπαμπά σου να μας κάνει ντα;». Πού να τολμήσω, βέβαια, να το αναφέρω αυτό στον μπαμπά! Λέξη δεν είπα.

Ούτε να το σκεφτώ δεν ήθελα ότι θα γινόταν πάλι χαμός στο σχολείο και αιτία θα ήταν ο μπαμπάς μου. Και πού να 'ξερε! Όλο το βράδυ στριφογύριζα στο κρεβάτι μου. Εκείνο που έτρεμα περισσότερο ήταν... οι ερωτήσεις στο γραφείο της διευθύντριας που θα έφταναν στην αλήθεια. Και η αλήθεια είναι πως με τον Πολύδωρο κάθε μέρα παίζουμε και πολλές φορές μαλώνουμε και τα ξαναβρίσκουμε. Αλλά επειδή εκείνη τη φορά είχα θυμώσει μαζί του που δεν απέκρουσε το γκολ του έβρισα τη μάνα κι αυτός με δάγκωσε δυνατά και ύστερα εγώ τον κλότσησα.

Το πρωί που σηκώθηκα πήγα στην κουζίνα. Ο μπαμπάς με τη μαμά έπιναν καφέ.
«Καλημέρα! Μπαμπά, θέλω να σου πω κάτι», είπα με σιγανή φωνή.
«Καλημέρα. Τι θέλεις; Γρήγορα γιατί δεν πρέπει να αργήσουμε. Έχω να λογαριαστώ με πολύ κόσμο σήμερα!»
«Μπαμπά... να μπαμπά... αυτό που θέλω να σου πω είναι...»
«Ναι; Παρακάτω!»
«Είναι ότι δε φταίει μόνο ο Πολύδωρος. Φταίω κι εγώ. Μάλλον εγώ φταίω πιο πολύ», κατάφερα να πω.

«Μίλα καθαρά! Τι θες να πεις;»
«Να... επειδή είχα θυμώσει μαζί του... του έβρισα τη μάνα. Εγώ άρχισα δηλαδή»
Ο μπαμπάς μου άναψε, κοκκίνισε και έβγαζε καπνούς από τα αυτιά! Η συνέχεια... στο βίντεο του τυφώνα.

huffingtonpost

Μην περιμένεις από τους άλλους να ...
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Από την προσδοκία έρχεται η απογοήτευση λένε, και έχουν απόλυτο δίκιο. 

Πολλές φορές, έχουμε υπερβολικές ή παράλογες απαιτήσεις από τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά μας, με αποτέλεσμα στο τέλος να απογοητεύομαστε, επειδή τα πράγματα δεν πήγαν όπως εμείς θέλαμε. 
Και πώς θα μπορούσε να ήταν αλλιώς;

Δεν μπορούμε να ελέγχουμε τις ζωές και τις πράξεις των άλλων, γι’ αυτό σταμάτα να περιμένεις από τους άλλους τα εξής πράγματα και άσε τη ζωή να κυλήσει μόνη της.

1. Μην περιμένεις να σε εγκρίνουν πάντα
Οι φίλοι σου, η οικογένειά σου και γενικά οι κοντινοί σου άνθρωποι, δεν είναι αναγκασμένοι να συμφωνούν πάντα με ό,τι λες και κάνεις. 
Αν έχουν διαφορετική άποψη και οπτική για τα πράγματα θα πρέπει να το δηλώνουν και να υποστηρίζουν την άποψη αυτή.

2. Μην περιμένεις να κάνουν συνέχεια το σωστό
Κανένας δεν είναι τέλειος. Το έχουμε ακούσει τόσες φορές, κι όμως, δεν το έχουμε κάνει κτήμα μας. 
Σταμάτα να έχει συνεχώς προσδοκίες από τους άλλους και να περιμένεις να πράττουν πάντα με το σωστό τρόπο ή με τον τρόπο που εσύ θες. Μερικές φορές, ως άνθρωποι, κάνουν, απλώς, λάθη.

3. Μην περιμένεις να γνωρίζουν τι σκέφτεσαι
Πολλές φορές εκνευριζόμαστε με τους ανθρώπους για ένα λόγο που στην πραγματικότητα δεν έχει καμία λογική. 
Έχουμε την προσδοκία να γνωρίζουν οι άλλοι τι σκεφτόμαστε και τι θέλουμε χωρίς να το επικοινωνήσουμε με σαφή τρόπο, σαν να έχουν την υποχρέωση να το γνωρίζουν. 
Πολύ απλά μιλήστε για αυτό που θέλετε και γνωστοποιήστε το, έχουν και οι άλλοι τις δικές τους ζωές και σκέψεις.

4. Μην περιμένεις να μένουν ίδιοι με τα χρόνια
Με την πάροδο των ετών, οι κοντινοί σου άνθρωποι αλλάζουν, όπως κι εσύ, και είναι κάτι το απόλυτα λογικό. Το αν σου αρέσει αυτή η αλλαγή ή όχι είναι καθαρά υποκειμενικό θέμα. 
Η αλλαγή όμως είναι αναπόφευκτη.

5. Μην περιμένεις να σε καταλάβουν
Πρέπει να είσαι αυτό που είσαι και να πορεύεσαι σύμφωνα με το πώς ορίζεις εσύ τον εαυτό σου και πώς αντιλαμβάνεσαι την πορεία και την εξέλιξή σου. 
Κανένας άλλος δεν πρόκειται να σε κατανοήσει καλύτερα από σένα, και ούτε έχει και την υποχρέωση.

6. Μην περιμένεις να τα πηγαίνουν πάντα καλά με τη ζωή τους
Προφανώς όλοι θέλουμε εμείς οι ίδιοι, αλλά και τα αγαπημένα μας πρόσωπα, να ευημερούμε και να εξελισσόμαστε. 
Όμως, δεν είναι για όλους τόσο εύκολο. 
Μερικοί θα τα βρουν σκούρα στη ζωή τους, θα κάνουν λάθη και θα μείνουν στάσιμοι. Αν δεν μπορείς να τους βοηθήσεις, τουλάχιστον μην είσαι αυστηρός μαζί τους.

Απόψε ΠΡΕΠΕΙ να ΒΓΩ και να διασκεδάσω...
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας


Όσο μπορείς
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες. Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.
Κωνσταντίνος Καβάφης [1913] 
Για τις παρακάτω σκέψεις αφορμή στάθηκε αυτό το υπέροχο ποίημα του μεγάλου Αλεξανδρινού, μιας και γενικά έχουμε χάσει το μπούσουλα στις μέρες μας.
Ήρθαμε στον κόσμο αυτό για να ευτυχήσουμε, σκοπός της ζωής μας η ευδαιμονία.

Πολλές φορές όμως μπερδεύουμε τον σκοπό μας. Χάνουμε τον στόχο. Αλλάζουμε τον προορισμό μας, βάζοντας όπου ευτυχία διασκέδαση. 
Υιοθετούμε την προσδοκία διασκέδασης ως προσμονή ευτυχίας. 
Η διασκέδαση είναι παράγωγο, δεν είναι ζητούμενο. Η διασκέδαση δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός. Η διασκέδαση πρέπει να προκύψει από τον κύριο σκοπό μας, από την αναζήτηση της ευτυχίας και όχι να μπει μπροστά ως αποκλειστική μας επιδίωξη.

Μη βγεις για καφέ με την παρέα που δε σε γεμίζει. 

Μη βγεις για να σκοτώσεις την ώρα σου με άτομα του ιδίου ή του άλλου φύλου μόνο και μόνο για να καλύπτεις τις ανασφάλειές σου. Το τίμημα αυτής της άγρας είναι η μοναξιά. Αυτός που θα σε κάνει να νιώσεις ασφαλής, αυτός που θα σε καταξιώσει, είναι ο μεγάλος άγνωστος, ο εαυτός σου.
Έχεις σημαντικά πράγματα να κάνεις την κάθε στιγμή της μέρας σου.
Αξιολόγησε πρόσωπα και καταστάσεις μα πάνω απ’ όλα χτίσε τη μοναδικότητά σου, ανακαλύπτοντας τον εαυτό σου. Ντύσου για σένα, στολίσου για σένα. Είσαι μοναδικός. Δεν είσαι αντίτυπο, πόσο μάλλον κακέκτυπο, κανενός. Έχεις το δικό σου στυλ και με αυτό δεν έχει να κάνει κανένας συρμός, καμιά μόδα.

Αποκάλυψε σταδιακά τον εαυτό σου και αυτό που θα προκύψει θα είναι υπέροχο. Θα είσαι ΣΥ.
Θα είσαι το ευτυχισμένο άτομο που θα μπορεί να επιλέγει. Να επιλέγει τις παρέες του, διαγράφοντας μικρούς ανθρώπους με ανάρμοστες συμπεριφορές.

Μη χαλιέσαι. Μη σπαταλάς συναισθήματα και χρόνο για να ερμηνεύσεις, να κατανοήσεις τις προθέσεις, τις συμπεριφορές.
Η ευτυχία δεν χαρίζεται, η ευτυχία κερδίζεται. Δημιουργώντας έρχεται η ευτυχία. Όταν νοιώθω ωφέλιμος από το έργο μου, τότε πλησιάζω την ευτυχία.

Μέσα από τη χαρά της δημιουργίας, μέσα από την ανείπωτη χαρά της χρήσιμης παραγωγής, ολοένα και αυξάνεται η αυτοπεποίθησή μου, η σοβαρή ενασχόληση με την επιστήμη μου, με τα μαθήματα μου, με καταξιώνει πρώτα στον εαυτό μου και μετά στους άλλους.

Η διασκέδαση δεν είναι αυτοσκοπός, δεν πηγάζει από εξωτερικούς παράγοντας, δεν μπορείς να την επιβάλεις στον εαυτό σου.
Σκέψου, παιδί μου.
Απόψε πρέπει να βγω και να περάσω καλά, να διασκεδάσω...
Αλλά, όταν λείπουν οι προϋποθέσεις, πώς θα περάσω καλά; 

Η διασκέδαση είναι το δώρο του κόπου μου, όχι η αναγκαιότητα στη ζωή μου.
Όταν θα βγεις με την παρέα που επέλεξες και δεν σε επέλεξε, τότε έχει νόημα η αναψυχή, η ανάταση της ψυχής μου. Και επιλέγω παρέα, όταν έχει να μου προσφέρει, όταν μπορεί να μου ανατάξει την ψυχή μου, να την εξυψώσει. Όταν μπορεί να μου δώσει συναισθήματα χαράς, αγάπης, έρωτα, δημιουργίας, σοφίας, υποστήριξης και αλληλεγγύης.
Όταν περιμένεις πότε θα ‘ρθει η μέρα που όρισες για αναγκαστική διασκέδαση, χάνεις όλες τις προηγούμενες μέρες (και τις επόμενες), και ζεις μέσα στο άγχος και την προσμονή της αμφίβολης επόμενης διασκέδασης.

Δεν κυνηγάμε την ευδαιμονία, τα θεμέλιά της θέτουμε, τη χτίζουμε κάθε μέρα και κάθε μέρα τη γευόμαστε. Είναι θέμα προτεραιοτήτων.

Απόλαυσε αυτό που επέλεξες να κάνεις. Τοποθέτησέ το μέσα σου ψηλά.
Είτε πρόκειται για σπουδές, είτε πρόκειται για τη δουλειά σου.
Εξάλλου, αν το καλοσκεφτείς, το ίδιο είναι. Πρόκειται για τη διαδικασία της μάθησης.

Και καμιά, μα καμιά απόλαυση δεν μπορεί να συγκριθεί με το πλατύ ευτυχισμένο σου χαμόγελο όταν διαπιστώνεις ότι πέτυχες κάτι που ΣΥ το αξιολογείς ως σπουδαίο.

Δε βγαίνω να διασκεδάσω για να μου φτιάξει το κέφι. Βγαίνω επειδή το κάνω κέφι.
Βγαίνω για να δω τους καλούς μου φίλους, για να δώσω και να πάρω.
Να ανταλλάξω μαζί τους απόψεις , εμπειρίες.

Βγαίνω με όποιους πρέπει, όταν πρέπει, για όσο πρέπει, και με τον τρόπο που μας πρέπει. Βγαίνω για να ψυχαγωγηθώ, να βελτιωθώ, να αποκομίσω.

Όχι στη σαχλαμάρα, ναι στη χαλάρωση, ναι στο ανάλαφρο.
Διασκεδάζω σημαίνει διασκορπίζω. Κάτι καλό που έχουμε δεν το διασκορπίζουμε, δεν το απαξιώνουμε εξανεμίζοντάς το.

Διασκεδάζω τους φόβους μου, τις ανασφάλειές μου ή ακόμα προσπαθώ να ξεφύγω από την ανία και την πλήξη μου διασκεδάζοντάς τες.

Όταν ψυχαγωγείσαι μέσα στη βδομάδα σου δε θα αναζητάς αγχωτικά τη διασκέδαση του Π.Σ.Κ.
Μια παραγωγική βδομάδα θα ανεβάσει την ψυχαγωγία σου σε άλλο επίπεδο, για να σε χαλαρώσει και να απολαύσεις με άλλο τρόπο, τους καρπούς της πολύτιμης βδομάδας σου που θέλεις με τους αγαπημένους σου φίλους ή οικείους να μοιραστείς.

Οι καρποί αυτοί χαρά δίνουν, και τη χαρά που αποκομίσαμε μελετώντας, εμβαθύνοντας και εφαρμόζοντας τις γνώσεις μας, δεν τη διασκεδάζουμε. Είναι πολύτιμη. Τη μοιραζόμαστε στα πλαίσια της ψυχαγωγίας μας και αυτή διπλασιάζεται.


Μολυσματική τέρμινθος και παιδιά

Η μολυσματική τέρμινθος είναι μία συχνή ιογενής μεταδοτική νόσος που προσβάλλει το δέρμα και τους βλεννογόνους. 

Μπορεί να επηρεάσει άτομα κάθε ηλικίας, αλλά προσβάλλει κατά κύριο λόγο παιδιά, σεξουαλικά ενεργούς ενήλικες και άτομα που για κάποιο λόγο δεν έχουν ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα.
Ο ιός της μολυσματικής τερμίνθου ανήκει στην οικογένεια των poxvirus και ονομάζεται Molluscum Contagiosum Virus (MCV). Αποικεί μόνο τον άνθρωπο και υπάρχουν 4 τύποι του ιού αυτού. 
Αν και η μολυσματική τέρμινθος, είναι ένα κοινό βλατιδώδες εξάνθημα που εμφανίζεται συχνά σε παιδιά ηλικίας ενός έως και δέκα ετών, πολλοί γονείς δε γνωρίζουν την ύπαρξη της. Όταν τα παιδιά μολυνθούν από τον ιό της μολυσματικής τερμίνθου παρουσιάζουν μικρά σπυράκια που μοιάζουν με ογκίδια, ελιές ή μαργαριτάρια.
Οι μικρές αυτές βλάβες (σαν σπυράκια) της επιδερμίδας παρουσιάζονται κυρίως στο πρόσωπο, τον κορμό, τα άκρα και στα γεννητικά όργανα. Οι βλάβες αναπτύσσονται 2 με 8 εβδομάδες μετά τη μόλυνση, ενώ, όταν παρουσιαστούν τα πρώτα σπυράκια, είναι πολύ εύκολο και πιθανό να μεταφερθεί ο ιός από το ένα μέρος του σώματος στο άλλο, αν το παιδί τρίψει ή ξύσει τα σπυράκια αυτά.
Τα «σπυράκια» της μολυσματικής τερμίνθου συνήθως δεν προκαλούν πόνο, αλλά η ασθένεια τείνει να είναι χειρότερη σε παιδιά με έκζεμα. 
Στα παιδιά η λοίμωξη μεταφέρεται με διάφορους τρόπους, όπως σε δημόσιους χώρους (πισίνες) με την άμεση επαφή (δέρμα με δέρμα), αλλά και μέσω αντικειμένων, όπως παιχνίδια, ρούχα και πετσέτες. 
Τα παιδιά πρέπει να ακολουθούν γενικές μεθόδους πρόληψης του ιού της μολυσματικής τερμίνθου. 
Για παράδειγμα, πρέπει να πλένουν συχνά τα χέρια τους με σαπούνι και νερό, να μη μοιράζονται πετσέτες και ρούχα ή άλλα προσωπικά αντικείμενα, να μη μοιράζονται σωσίβια και θαλάσσια παιχνίδια στις πισίνες και να μην ακουμπάνε τα σπυράκια άλλων παιδιών.
Σε αρκετές περιπτώσεις η μολυσματική τέρμινθος, εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να εξελιχθεί ραγδαίως και να υποχωρήσει σε 2-3 μήνες. Επειδή όμως οι νέες βλάβες μπορεί να αναπτυχθούν εκεί που οι παλιές υποχωρούν , συνίσταται να γίνεται η θεραπεία σε αρχικό στάδιο, πριν αυξηθούν οι δερματικές βλάβες και πριν κολλήσουν άλλα συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα.
Οι θεραπευτικές επιλογές για την καταπολέμηση της μολυσματικής τέρμινθου είναι η αφαίρεση των δερματικών αλλοιώσεων με χειρουργική curetta, ή αφαίρεσή τους δια της μεθόδου της κρυοπηξίας (εφαρμογής υγρού αζώτου) ή δια της μεθόδου της διαθερμοπηξίας. 
Η μολυσματική τέρμινθος συνιστά άμεση επίσκεψη κυρίως στον δερματολόγο, ο οποίος θα διαγνώσει, θα ενημερώσει τους γονείς για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των παραπάνω θεραπειών και θα προβεί στην κατάλληλη θεραπεία.Επειδή όμως η πρόληψη είναι πολύ σημαντική, καλό θα ήταν να συμβουλεύουμε τα παιδιά μας, από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, να ακολουθούν τους βασικούς κανόνες υγιεινής.

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Συμεωνίδης M.D, Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος. Μέλος της Ευρωπαικής και Κυπριακής Δερματολογικής-Αφροδισιολογικής Εταιρείας.

sigmalive.com