content='IE=9; IE=8; IE=7; IE=EDGE; chrome=1' content='EmFzIeHFlQgPTxbMCmI95tNM8LI' content='Greece' content='S05o6Dly-TXYLfWLefBlWVa_b99Wt1aM4ca02T2eF9g' content='ZSUyq9bWXj0oJlq-0KujG7GngYziwbRFb64X3hn5rrg' content='520d1c62cdcb55ffb3234698d4b266a1f8b7c5e8' content='BAD79DD59F45A4C95EA40996623BCD1A' content='fb7da0c65145a8e480a6bbae047e5679' content='7 days' content='dd7239129fa6a293' To χαμομηλάκι : 2017

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Η Δασκάλα: «Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω,
κ. διευθύνοντα σύμβουλε;»

Ένας νεόπλουτος προσπάθησε να υποτιμήσει τη δουλειά μιας δασκάλας, επειδή αυτή δεν έβγαζε αρκετά χρήματα.
Η απάντησή της είναι ανεκτίμητη.
📒📓📕📘📗📙
Οι καλεσμένοι του δείπνου κάθονταν γύρω από το τραπέζι και συζητούσαν για τη ζωή. 
Ένας άντρας, διευθύνων σύμβουλος, αποφάσισε να εξηγήσει το πρόβλημα της εκπαίδευσης. Ισχυρίστηκε, 
«τι θα μάθει ένα παιδί από κάποιον ο οποίος αποφάσισε ότι η καλύτερη επιλογή στη ζωή του ήταν να γίνει δάσκαλος;»
Για να δώσει έμφαση στην άποψή του είπε σε μια άλλη καλεσμένη: «Σούλα, εσύ είσαι δασκάλα. Πες ειλικρινά, πόσα κερδίζεις;»
Η δασκάλα Σούλα, που ήταν γνωστή για την ειλικρίνεια και την ευθύτητά της, είπε: 
«Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω;»
(Έκανε παύση για μια στιγμή, και ξεκίνησε…)
«Λοιπόν, κερδίζω κάνοντας τα παιδιά να δουλεύουν πιο γρήγορα από ό,τι φαντάζονταν ότι μπορούν. 
Κάνοντας έναν κακό μαθητή να νιώθει σαν να έχει κερδίσει βραβείο. 
Κάνοντας τα παιδιά να κάθονται 40 λεπτά στην τάξη ενώ οι γονείς τους δεν μπορούν να τα κάνουν να κάτσουν ούτε για 5 χωρίς IPod, Game Cube ή ταινία. 
Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω;»
(Έκανε ξανά παύση και κοίταξε κάθε ένα από τα άτομα στο τραπέζι)
«Κερδίζω κάνοντας τα παιδιά να αναρωτιούνται.
Κάνοντάς τα να αμφισβητούν.
Κάνοντάς τα να έχουν σεβασμό και υπευθυνότητα για τις πράξεις τους.
Κερδίζω μαθαίνοντάς τους πώς να γράφουν και μετά τα κάνω να γράφουν. Το πληκτρολόγιο δεν είναι τα πάντα.
Κερδίζω κάνοντάς τους να διαβάζουν, να διαβάζουν, να διαβάζουν.
Κάνοντάς τους να δουλεύουν πολύ στα μαθηματικά. Χρησιμοποιούν το μυαλό που τους έδωσε ο Θεός, όχι το κομπιουτεράκι που έφτιαξε ο άνθρωπος.
Κάνοντας τους μαθητές μου από άλλες χώρες να μάθουν ό, τι τους χρειάζεται για τα αγγλικά ενώ διατηρούν τη μοναδική τους πολιτιστική ταυτότητα.
Κάνοντας την αίθουσα ένα χώρο, όπου όλοι οι μαθητές νιώθουν ασφαλείς.
Τέλος, κερδίζω κάνοντάς τους να καταλάβουν ότι αν χρησιμοποιούν τα δώρα που τους δόθηκαν, αν δουλεύουν σκληρά και ακολουθούν την καρδιά τους, μπορούν να πετύχουν στη ζωή.»

(Η Σούλα έκανε παύση για ένα λεπτό, και μετά συνέχισε)
«Και μετά, όταν οι άλλοι με ρωτάνε πόσα κερδίζω, μπορώ να κρατάω το κεφάλι ψηλά και να μην τους δίνω σημασία, γιατί είναι τόσο αδαείς.
Θέλεις να μάθεις πόσα κερδίζω; 
Κερδίζω κάνοντας τη διαφορά στη ζωή όλων σας, μορφώνοντας τα παιδιά σας και προετοιμάζοντάς τα να γίνουν διευθύνοντες σύμβουλοι, γιατροί και μηχανικοί…
Εσύ πόσα κερδίζεις, κύριε διευθύνοντα σύμβουλε;»
Του έπεσε το σαγόνι και δεν μίλησε.

Ο άντρας ο πολλά βαρύς και η γυναίκα η γλωσσού


Θυμάστε το παλιό σουξέ του Γιάννη Ντουνιά: «Του άντρα του πολλά βαρύ» ή το πολύ παλιότερο σουξέ του Στελλάκη Περπινιάδη: «Είσαι γκρινιάρα και γλωσσού»; Μεγάλες λαϊκές επιτυχίες και οι δυο. Ιδιαιτέρως περιπαιχτικές και σατυρικές που προφανώς ακούμπησαν χορδές και εξέφρασαν αισθήματα. Θα δούμε παρακάτω τι και πως.

Την δεκαετία του 90 είχαν κυκλοφορήσει και στη χώρα μας κάποια βιβλία που είχαν σαν βασικό τους θέμα τις διαφορές μεταξύ των αντρών και των γυναικών. Βιβλία με ευφάνταστους τίτλους του τύπου: «Άντρες από τον Άρη, γυναίκες από την Αφροδίτη».
Θυμάμαι τότε που είχα διαβάσει κάνα δυο από αυτά τα είχα θεωρήσει υπερβολικά. Βλέπετε δεν είχα ακόμη την απαιτούμενη εμπειρία όσον αφορά τις σχέσεις με το άλλο φύλο. Σήμερα αρκετά χρόνια μετά έχω αναθεωρήσει τις απόψεις μου.
Πιστεύω ότι όντως σε πολλά θέματα οι άντρες και οι γυναίκες είναι από άλλο πλανήτη και ότι καλό θα είναι να γνωρίζουμε αυτές τις διαφορές για να μπορούμε να πορευόμαστε αρμονικά στον κοινό μας πλανήτη.  Το που οφείλονται αυτές οι διαφορές δηλαδή αν οφείλονται στις διαφορές της ανατομίας των εγκεφάλων μας ή στην κυτταρική μνήμη που μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά ή στα έμφυλα στερεότυπα είναι κάτι που θέλει εξειδικευμένη μελέτη και ξεφεύγει από την φιλοδοξία αυτού του κειμένου.
Παρακάτω θα ακούσετε μερικά τρανταχτά παραδείγματα διαφορετικότητας των δύο φύλων.
Όταν ο άντρας «έχει κάτι» η γυναίκα σκέφτεται: «έχει κάτι μαζί μου»
Ο Αλέξανδρος έχει μόλις γυρίσει από τη δουλειά του. Έχει περάσει μια δύσκολη μέρα(διαπληκτίστηκε με έναν συνάδελφό του) και θέλει να χαλαρώσει λιγάκι, να αποφορτιστεί, για να ξαναβρεί τον εαυτό του. Κάθεται λοιπόν μπροστά στον υπολογιστή που μπορεί σε αυτή τη φάση να του προσφέρει εγγυημένα την θεραπευτική αποβλάκωση που του χρειάζεται.
Προπαντός προσέχει να μην καταλάβει τίποτα η σύζυγος του Ρένα. Μάταια όμως. Εκείνη ως συνήθως οσμίζεται στον αέρα ότι κάτι τον απασχολεί και τον πλησιάζει χαριτωμένα και αθώα, τάχα μου τάχα μου, με σκοπό να μάθει τι είναι αυτό. Ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
— Ρένα : Τι νέα; Όλα καλά;
— Αλέξανδρος: Μια χαρά…
— Ρένα : Έχεις κάτι;
— Αλέξανδρος: Όχι, όλα καλά…
— Ρένα : Σίγουρα; Αφού δεν μιλάς …
— Αλέξανδρος (για να γλυτώσει από τις ερωτήσεις) : Είμαι λιγάκι κουρασμένος..
— Ρένα : Μήπως έχεις κάτι μαζί μου;
— Αλέξανδρος ( που δεν είχε κάτι μαζί της αλλά τώρα αρχίζει να έχει): Τι δεν καταλαβαίνεις; Με το ζόρι πρέπει να έχω κάτι μαζί σου;
— Ρένα: Αν φταίει κάποιος άλλος τότε γιατί εσύ ξεσπάς απάνω μου; Όλο εγώ φταίω εδώ μέσα. Τι θες λοιπόν, να αδιαφορήσω ΤΕΛΕΙΩΣ για σένα;
Ούπς !!!Πάντα υπάρχει μια φράση, μια λέξη που παίζει το ρόλο της πρώτης εκπυρσοκρότησης: στην πιο πάνω περίπτωση είναι η λέξη ΤΕΛΕΙΩΣ με την οποία η Ρένα( καθόλου τυχαία) αφήνει υπόνοιες στον Αλέξανδρο ότι έχει ήδη αρχίσει να αδιαφορεί για αυτόν. Όπως καταλαβαίνετε μετά από αυτό ξεσπά τρικούβερτος καυγάς με απρόβλεπτη συνέχεια.
Όταν η γυναίκα «έχει κάτι» ο άντρας σκέφτεται: «πάλι την έπιασε η υστερία της» 
Ας πάρουμε το ίδιο πάνω κάτω συμβάν με αντεστραμμένους τους ρόλους. Η Ρένα έχει μόλις γυρίσει από τη δουλειά της. Έχει περάσει μια δύσκολη μέρα(διαπληκτίστηκε με τον προϊστάμενό της) και θέλει να αποφορτιστεί. Κάνει ότι μπορεί για να τραβήξει την προσοχή του Αλέξανδρου και να τον κάνει να την ρωτήσει τι έχει. Έχει κρεμάσει τα μούτρα, βαριαναστενάζει και κάνει νευρικές κινήσεις. Φυσικά ο Αλέξανδρος τσιμπάει. Ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
— Αλέξανδρος: Όλα καλά;
— Ρένα : Μια χαρά. ( με ύφος : συνέχισε να ρωτάς και μην τολμήσεις να σταματήσεις)
Ο Αλέξανδρος όμως κάνει τον βλάκα και δεν ρωτά σκεφτόμενος από μέσα του: «άμα θέλει να μου πει κάτι ας μου το πει μόνη της. Δεν θα της κάνω εγώ ανάκριση ή ψυχανάλυση». Τότε ωσάν η Ρένα να διάβασε την σκέψη του αρχίζει να εξιστορεί με κάθε λεπτομέρεια το συμβάν του διαπληκτισμού με τον προϊστάμενό της.
Ο Αλέξανδρος νιώθει σαν θηρίο στο κλουβί αφού ξέρει από την εμπειρία του ότι θα είναι αυτοκαταστροφικό να την διακόψει  κατά την διάρκεια της αφήγησης και η αλήθεια είναι ότι θέλει τόσο να την διακόψει.
Θέλει τόσο να της φωνάξει για τις τόσο άσχετες πληροφορίες που του αναφέρει, για την πιστή αναπαράσταση του συμβάντος με όλους τους διαλόγους : «και μου είπε, και του είπα…». Θέλει να της πει να τον λυπηθεί και να μην λοξοδρομεί συνέχεια από το θέμα τους. Αλλά είπαμε ξέρει ότι δεν πρέπει να μιλήσει. Όμως κάποια στιγμή συνειδητοποιεί με τρόμο ότι η Ρένα έχει διακόψει την αφήγηση και ότι τον κοιτάζει απειλητικά. Μα τι έκανε λάθος, αφού εφάρμοσε πιστά τις οδηγίες;
Και όμως πρέπει να έκανε ένα λάθος: κάποια στιγμή πρέπει να αφαιρέθηκε και να έστρεψε για μια στιγμή το βλέμμα του αλλού, μακριά από τα μάτια της γυναίκας του.
— Ρένα : Με ακούς τόση ώρα που σου μιλάω ή με γράφεις;
— Αλέξανδρος: Έχω ακούσει τα πάντα. Άμα θες ρώτα με να στα πω
— Ρένα : Ωραία και λοιπόν; Ποια είναι η γνώμη σου;
Ο Αλέξανδρος όση ώρα μίλαγε η γυναίκα του είχε φανταστεί τον εαυτό του στη θέση της και είχε σκεφτεί τι θα έλεγε εκείνος στον προϊστάμενό του σε αντίστοιχη περίπτωση. Και ήταν μια μόνο φράση.
Μια φράση που κατά την γνώμη του σίγουρα θα έβαζε τον προϊστάμενο στην θέση του και μάλιστα χωρίς εκείνος να το καταλάβει αφού θα ένιωθε και ευχαριστημένος από πάνω. Και ο Αλέξανδρος έκανε το λάθος να πει αυτή τη μια φράση στη Ρένα:
— Αλέξανδρος: Αφού με ρωτάς να σου πω τη γνώμη μου θα στην πω. Αντί να μπεις σε τόση μεγάλη αντιπαράθεση μαζί του θα μπορούσες απλά να του πεις αυτό………..και να τον φέρεις τούμπα.
Και εκεί που ο Αλέξανδρος έχει αρχίσει να αδημονεί για την επιβράβευση του που είπε κάτι τόσο έξυπνο που έδινε μια τόσο απλή λύση στο πρόβλημα της, βλέπει εμβρόντητος τη Ρένα να γουρλώνει τα μάτια και να λέει :
— Ρένα : Τελικά όλοι οι άντρες είστε γουρούνια. Αλλά ξέρω εσύ είσαι ο μέγας σοφός εδώ μέσα. Ποιος σου ζήτησε τη γνώμη σου, μου λες;
— Αλέξανδρος: Εσύ μόλις τώρα. Θα με τρελάνεις μου φαίνεται.
— Ρένα: Δεν εννοούσα να μου πεις τι θα έκανες εσύ στη θέση μου. Το ξέρω ότι θα το χειριζόσουνα καλύτερα. Είναι γνωστό αυτό…
Όπως καταλαβαίνετε ο διάλογος μεταξύ του ζευγαριού οδεύει ήδη προς αναπόφευκτο καυγά.
Για να είμαστε ίσοι δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνουμε ίδιοι
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να αναλύσουμε τι συνέβη στις δύο παραπάνω περιπτώσεις.
Οι άντρες όταν βασανίζονται από ένα πρόβλημα προτιμούν να κλείνονται στον εαυτό τους, να χαλαρώνουν μόνοι τους κάνοντας κάτι που τους ευχαριστεί παρά να το μοιραστούν με τους άλλους κάτι που πιθανό να τους φόρτιζε περισσότερο.
Οι γυναίκες όμως «κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια» αντιλαμβάνονται αυτό το κλείσιμο του άντρα ως απειλή. Σκέφτονται ότι αφού ο άντρας τους δεν θέλει να το μοιραστεί μαζί τους μάλλον πρόκειται για κάτι που τις αφορά, ότι κάτι δεν πάει καλά με τη σχέση τους.
Όσο λυτρωτική μπορεί να είναι για τον άντρα η σιωπή όταν θέλει να αποφορτιστεί από κάτι, άλλο τόσο είναι απειλητική για την γυναίκα. Καλό θα είναι λοιπόν οι γυναίκες να κατανοήσουν την ανάγκη των αντρών να αποτραβιούνται  για κάποιο χρονικό διάστημα μέσα στην ημέρα είτε για να σερφάρουν στο διαδίκτυο είτε να παρακολουθήσουν ειδήσεις ή κάποιο αθλητικό θέαμα στην τηλεόραση.
Δεν το κάνουν ούτε για να αποφύγουν εκείνες, ούτε γιατί τεμπελιάζουν. Είναι ο τρόπος τους να ξαναβρούν τον εαυτό τους  για να επιστρέψουν στη δράση της καθημερινότητας δυνατοί όπως θεωρούν ότι οι γυναίκες τους τους θέλουν.
Από την άλλη μεριά όταν οι γυναίκες έχουν ένα πρόβλημα για να αποφορτιστούν νιώθουν την ανάγκη να το μοιραστούν και μάλιστα όσο πιο άμεσα γίνεται.
Το θέμα όμως είναι ότι οι άντρες επικεντρώνονται στο πρακτικό μέρος των όσων οι γυναίκα τους περιγράφει και θεωρούν τα περισσότερα από όσα λέει περιττά και άσχετα με το πρόβλημα. Προφανώς δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι η γυναίκα τους όταν μπαίνει σε διαδικασία αποφόρτισης δεν εκφράζει λογικές και κυριολεκτικές σκέψεις αλλά συναισθήματα τα οποία είναι έτσι και αλλιώς παράλογα και ανεξήγητα.
Είναι σαν οι γυναίκες να βρίσκουν τον έλεγχο χάνοντάς τον πρώτα. Και αυτό το κάνουν ακριβώς επειδή μπορούν να το κάνουν ενώ οι άντρες απλά δεν μπορούν.
Οι γυναίκες έχουν μια ικανότητα που δεν έχουν οι άντρες : μπορούν να μιλάνε και να αισθάνονται ταυτόχρονα. Αντιθέτως όταν ένας άντρας  είναι φορτισμένος με συναισθήματα έχει ανάγκη να σταματήσει να μιλάει, να ηρεμήσει και να επιβάλλει στον εαυτό του την αυτοκυριαρχία του.
Το θέμα όμως είναι ότι οι άντρες όταν βλέπουν μια γυναίκα σε διαδικασία αποφόρτισης ,να παλεύει να εκφραστεί, θεωρούν ότι επειδή αυτοί δεν το κάνουν ποτέ αυτό, ότι η γυναίκα έχει πάθει υστερία ή κρίση γκρίνιας ή ότι παραληρεί και λέει παλαβομάρες.
Και ενώ εκείνη έχει μπει σε απόλυτη θεραπευτική διαδικασία ο άντρας κάνει το μοιραίο λάθος: ψάχνει αφορμή να την διακόψει γιατί έτσι θεωρεί ότι θα την ηρεμήσει. Γι’ αυτό συνήθως της προτείνει μια απόλυτη λογική λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει, λέγοντάς της τι θα έκανε εκείνος στη θέση της,  θεωρώντας όλα τα υπόλοιπα λόγια περιττά. Στην πραγματικότητα όμως την «κόβει» από κάτι που της ήταν υπερ-πολύτιμο: την βίωση των συναισθημάτων της.
Αντί αυτού θα μπορούσε απλά να την ακούσει χωρίς να την διακόψει και χωρίς να κάνει στο τέλος καμία κριτική σχετικά με το ποιος έχει δίκιο και χωρίς να πει τι θα έκανε αυτός στη θέση της. Την επόμενη φορά λοιπόν που εμείς οι άντρες θα νιώσουμε λιγουλάκι αφ’ υψηλού βλέποντας μια γυναίκα «να μιλάει χωρίς να σκέφτεται» ίσως θα ήταν καλύτερα να σκεφτούμε ότι απλά έχει την ικανότητα να εκφράζεται και ταυτόχρονα να αισθάνεται (για αυτό ίσως μοιάζει ότι δεν σκέφτεται λογικά την ώρα που μιλάει αφού τα αισθήματα δεν έχουν λογική), ικανότητα που εμείς οι άντρες σαφώς δεν έχουμε στην συντριπτική μας πλειοψηφία.
Αντί λοιπόν να βιαστούμε να την διακόψουμε , ας κάτσουμε απλά να την ακούσουμε και ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τι ακριβώς αισθάνεται χωρίς να παίρνουμε κατά γράμμα ότι λέει. Και έτσι χαζεύοντάς την ας αποτίσουμε φόρο τιμής στις μεταξύ μας διαφορετικότητες που δίνουν λίγη χρυσόσκονη και μαγεία στον κόσμο μας.
Δημήτρης Τσιριγώτης. Φυσικός

ipaideia.gr

«Όχι» από τον Άρειο Πάγο σε απαλλακτικό βούλευμα (!!)
για παιδοβιαστή (παιδόφιλο)

Άμεση ήταν η παρέμβαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου 
Ξένης Δημητρίου μόλις πληροφορήθηκε ότι σε επαρχιακή πόλη εκδόθηκε βούλευμα το οποίο απάλλαξε ενήλικα για τις κατ΄ εξακολούθηση πράξεις του βιασμού και της αποπλάνησης 12χρονου ανηλίκου, για διάστημα έξι ετών.
Η εισαγγελική λειτουργός ζήτησε αμέσως την αναίρεση του επίμαχου βουλεύματος.
Κατόπιν αυτού, το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου αναίρεσε το βούλευμα και ανέπεμψε την υπόθεση στο ίδιο δικαστικό συμβούλιο το οποίο όμως θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές και όχι από εκείνους που δίκασαν την πρώτη φορά.
Η υπόθεση, όπως προκύπτει μέσα από την απόφαση του Αρείου Πάγου αφορά αποπλάνηση και κατ΄ εξακολούθηση βιασμό 12χρονου από 32χρονο ενήλικα με τη χρήση απειλών κατά της οικογένειας του παιδιού, το διάστημα από το 2003 έως το 2009. 

Σύμφωνα με τον ανήλικο, για πρώτη φορά το 2001 απέκρουσε πρόταση του 32χρονου, στο κατάστημα του οποίου απασχολούνταν το παιδί να προβούν σε ερωτικές περιπτύξεις. 

Παρ’ όλα αυτά από τότε συνέχισε φορτικά να εκδηλώνει έντονο ερωτικό ενδιαφέρον, ενώ παράλληλα συνέχιζαν να κάνουν παρέα.
Το καλοκαίρι του 2003, ο κατηγορούμενος με το πρόσχημα της εγγραφής CD μουσικής τον παρέσυρε στο σπίτι της αδελφής του και αφού ο ανήλικος ήπιε μπύρες, ο δράστης του ζήτησε να γδυθεί και στη συνέχεια τον βίασε απειλώντας ότι θα κάνει κακό στη μητέρα του και την αδελφή του, αν δεν τον υπακούσει. 
Ο ανήλικος αναφέρει στην κατάθεσή του: 
«Εγώ φοβούμενος και μη μπορώντας να ζητήσω βοήθεια από κανένα, καθώς δεν υπήρχε κανείς σπίτι, τον υπάκουσα και στη συνέχεια με βίασε».
Η κατάσταση αυτή φέρεται να επαναλαμβανόταν έως τα 18 χρόνια του παιδιού. Τελικά μετά τις πιέσεις της μητέρας του το θύμα ομολόγησε.
Έκτοτε, το παιδί..
......
η συνέχεια εδώ

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Πλάτων: Ένας πολύ γνωστός μας άγνωστος
Εγκυκλο-παιδικά

«Με λένε Ηρωίνη... ο σκοπός μου είναι να σκοτώσω
όσο πιο πολλούς μπορώ»

Με λένε Ηρωίνη, κάποιοι με φωνάζουν «Πρέζα» ή «Άσπρη» ή «Ζουζού» ή κάποιοι «παραμύθα», ακόμα και «Βασίλισσα» με έχουν πει!
Έχω πολλά παρατσούκλια αλλά δεν έχει σημασία έτσι κι αλλιώς το αποτέλεσμα μου είναι πάντα το ίδιο, είμαι… πολύ διάσημο ναρκωτικό σε όλον τον κόσμο.
Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται να προφέρουν το όνομά μου, με γνωρίζουν όλοι, όλο και κάποιο φίλο τους ή συγγενή τους ή γνωστό τους έχω πάρει μαζί μου στο θάνατο.
Έχω σκοτώσει εκατομμύρια ανθρώπους και δεν υπολογίζω τίποτα και κανέναν, ούτε άντρες, ούτε γυναίκες, ούτε νέους, ούτε γέρους, ούτε φτωχούς ή πλούσιους.
Όποιος με πλησιάσει τον «παίρνω» μαζί μου σε ένα ταξίδι με έναν και μόνο προορισμό τον «θάνατο». 
Αυτός είναι εξάλλου ο σκοπός μου, να σκοτώσω όσο πιο πολλούς μπορώ και μέχρι τώρα τα καταφέρνω μιά χαρά, άλλωστε έχω βοήθεια, έχω σύμμαχο τον φόβο να μάθουν ποιά είμαι, την άγνοια που έχει ο κόσμος για εμένα.
Βλέπεις συνήθως ο κόσμος αναγκάζεται να με γνωρίσει τις περισσότερες φορές αφού έχω κάνει ήδη την δουλειά μου και όχι πριν, κανείς δεν πιστεύει ότι θα του χτυπήσω την πόρτα και θα αρρωστήσω τα παιδιά του και εκεί ακριβώς εγώ ύπουλα πατάω και όσος κόσμος δεν μαθαίνει για εμένα τόσο πιό εύκολα πηγαίνω κοντά τους!
Μου αρέσει να σε παίρνω από το χέρι σε μικρή ηλικία και να σε γνωρίζω στους φίλους και συνεργάτες μου, στα άλλα ναρκωτικά και εσύ αργά ή γρήγορα να έρχεσαι στην αγκαλιά μου, αφού σε ετοιμάσουν για εμένα.
Μόλις με δοκιμάσεις γινόμαστε οι καλύτεροι φίλοι, σου παίρνω όλο τον πόνο που σου προκαλούν τα συναισθήματα και η πραγματικότητα της ζωής, που είναι τόσο σκληρή, έρχομαι σαν βάλσαμο στη ψυχή σου, σε κάνω να αισθάνεσαι ανίκανος-η όταν είσαι μακριά μου και βασιλιά όταν είσαι κοντά μου.
Σε παρασέρνω μαζί μου και δεν φοβάσαι τίποτα, σου κάνω παρέα συνέχεια και είναι πολύ εύκολο να σε κάνω να πιστέψεις ότι φταίει το σύστημα, το κράτος, η οικογένειά σου. 
Έτσι δεν είναι;
Μέχρι να καταλάβεις τι γίνεται και που έχεις μπλέξει, μέχρι τα πρώτα ίχνη στέρησης εμφανιστούν, όλα είναι μαγικά. 

Ζεις σ’ένα κόσμο ονειρικά πλασμένο και σιγά σιγά έχεις γίνει ολοκληρωτικά δικός μου, τώρα μου ανήκεις, τώρα θα με γνωρίσεις πραγματικά, τώρα χωρίς εμένα δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
Δεν μπορείς ούτε να φας, ούτε να κοιμηθείς, ούτε να δουλέψεις. Δεν μπορείς να κάνεις έρωτα, να ονειρευτείς, ούτε να κουνηθείς, τώρα καταλαβαίνεις ότι με έχεις παντρευτεί και είναι πολύ δύσκολο να με χωρίσεις.
Δεν θα σε αφήσω να φύγεις, έχουμε παρέα μαζί, τώρα θα κάνεις ότι σου πω για να με βάλεις στο σώμα, στις φλέβες, στη μύτη σου.
Βλέπεις είμαι πάρα πολύ ακριβή, δεν ζητάω μόνο τα χρήματά σου, αυτό που θέλω από εσένα είναι και η ψυχή σου, το πνεύμα σου και το σώμα σου. Θέλω το μυαλό σου να περιστρέφεται μόνο γύρω από εμένα, θέλω οι γύρω σου να σε κοιτάνε με αηδία και να κουνάνε το κεφάλι, να χάσεις κάθε είδος αξιοπρέπειας, ελευθερίας, ειλικρίνειας.
Τώρα θέλω να πληγώσεις όποιον σε πλησιάζει, να φέρεις την οικογένειά σου σε απόγνωση μέχρι να την διαλύσεις τελείως, να χάσουν κάθε ελπίδα σωτηρίας για εσένα και να μείνεις μόνος-η και πάλι να βρίσκεις παρηγοριά μόνο σε εμένα.
Επίσης θέλω να γεμίσεις δικαστήρια και καταδίκες, αν γίνεται να σαπίσεις σε κάποιο βρώμικο κελί φυλακής ή να ουρλιάζεις για βοήθεια δεμένος σε κάποιο ψυχιατρείο.
Θέλω τα χέρια σου, τις φλέβες σου, το συκώτι σου και το αίμα σου, θέλω τα πάντα από εσένα και τα παίρνω μέχρι να πεθάνεις σε κάποιο ατύχημα ή να ξεζουμίσω ότι έχει απομείνει από εσένα και να σε βρούνε «μπλε» σε κάποια τουαλέτα ή κάτω από κάποια γέφυρα, μόνο και πεταμένο.
Όλα αυτά θέλω από εσένα για να σε αφήσω και να πάω σε κάποιον άλλον, είμαι τόσο άπληστη που δεν μου φτάνει τίποτα.
Το μόνο που μισώ και μπορεί να σε πάρει από εμένα είναι τα «προγράμματα» είναι αυτοί που μένουν «καθαροί» από εμένα και αναρρώνουν ενωμένοι, δουλεύουν με τον εαυτό τους και βλέπουν τι τους έχω κοστίσει.
Τους μισώ αλλά έχω μεγάλη υπομονή, αν μείνει κάποιος μόνος θα τον βρω και θα τον κάνω πάλι δικό μου, μισώ την διαδικασία ανάρρωσης, μισώ τα προγράμματα πλήρης αποχή και αυτούς που ξέφυγαν από εμένα.
Είμαι η ΗΡΩΊΝΗ και σκοτώνω κάθε μέρα αφού σπείρω μιζέρια και πόνο σε όποιον με γνωρίσει.
Facebook δασκάλου Kick Boxing Μιχάλης Νικήτογλου
Αντικλείδι

Ένα πολύτιμο μάθημα

Όταν μια ηλικιωμένη τον είδε να την πλησιάζει αρχικά τρόμαξε.

Κάποιο βράδυ ένας άντρας καθώς οδηγούσε, είδε μια ηλικιωμένη γυναίκα να στέκεται στην άκρη του δρόμου πλάι στο αυτοκίνητο της. Ακόμη και με το αμυδρό φως που την φώτιζε εκείνη την στιγμή, μπορούσε να καταλάβει ότι χρειάζονταν απελπισμένα βοήθεια. Έτσι, σταμάτησε το αυτοκίνητο του και προχώρησε προς το μέρος της. Προσπάθησε να χαμογελάσει για να μην την τρομάξει αλλά μπορούσε να δει την ανησυχία στο πρόσωπο της. Κανείς δεν είχε σταματήσει πιο πριν να την βοηθήσει και για αυτό ήταν πολύ επιφυλακτική. Ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα μόνη στο κρύο και στο σκοτάδι. Εύκολη λεία για οποιονδήποτε επιθυμούσε να της κάνει κακό.  Όταν πλησίασε περισσότερο κοντά της προσπάθησε να την καθησυχάσει λέγοντας της: «Μην τρομάζετε. Σταμάτησα μόνο για να σας βοηθήσω. Θέλετε να περιμένετε μέσα στο αυτοκίνητο σας όπου είναι πιο ζεστά, μέχρι να δω τι μπορώ να κάνω; Με την ευκαιρία, το όνομά μου είναι Μπράιαν Άντερσον.» Ευτυχώς το μόνο που είχε ήταν ένα σκασμένο λάστιχο, αλλά για μια ηλικιωμένη γυναίκα, ακόμη και αυτό το πολύ απλό έμοιαζε ανυπέρβλητο εμπόδιο. Ο Μπράιαν τοποθέτησε τον γρύλο κάτω από το αυτοκίνητο της, το σήκωσε, πήρε την ρεζέρβα και ξεκίνησε να αλλάζει το σκασμένο λάστιχο. Πολύ σύντομα τα χέρια του είχαν γίνει μαύρα από την βρωμιά. Η ηλικιωμένη γυναίκα είχε πια καταλάβει ότι ο άγνωστος άντρας ήθελε απλά να την βοηθήσει. Άνοιξε το παράθυρο του αυτοκινήτου της και άρχισε να του μιλάει. Του είπε ότι ήταν από το Σαιντ Λούις και ότι απλά ήταν περαστική από εκείνο το σημείο. Πήγαινε για να δει την κόρη της και τα εγγόνια της που ζούσαν σε μια κοντινή μικρή πόλη. Είχε σκοπό να μείνει για μερικές μέρες μαζί τους γιατί πρόσφατα έχασε τον σύζυγό της και ένιωθε πολύ μόνη στο σπίτι της. Του είπε ότι δεν υπήρχαν λόγια για να τον ευχαριστήσει που σταμάτησε. Είχαν περάσει αρκετά αυτοκίνητα από την ώρα που έσπασε το λάστιχο αλλά κανείς δεν θέλησε να την βοηθήσει. Ο Μπράιαν απλά χαμογέλασε. Τοποθέτησε το σκασμένο λάστιχο στο αυτοκίνητο, έκλεισε το πορτ μπαγκάζ και πλησίασε στο παράθυρο για να την αποχαιρετήσει. Εκείνη ρώτησε πόσα του χρωστούσε. Του είπε ότι όσα και να της ζητούσε, ήταν αποφασισμένη να του τα δώσει για να ανταποδώσει την καλή του πράξη. Είχε κάτσει ήδη αρκετή ώρα στο κρύο και στο σκοτάδι φέρνοντας στο μυαλό της όλα εκείνα τα φοβερά πράγματα που θα μπορούσαν να της συμβούν μέχρι που εμφανίστηκε ο καλός της άγγελος. Ο Μπράιαν δεν το σκέφτηκε πολύ. Δεν ήταν η δουλειά του να το κάνει αυτό και για αυτό δεν ήθελε να πάρει τα χρήματα της. Απλά είδε κάποιον που είχε ανάγκη και αποφάσισε να τον βοηθήσει. Το ίδιο, της είπε, θα έκανε για τον οποιοδήποτε. Δεν ήταν πλούσιος. Άνεργος ήταν και είχε μεγάλη ανάγκη ακόμη και τα λίγα δολάρια. Είχε ζήσει όμως όλη του τη ζωή προσφέροντας χωρίς να ζητά ανταπόδοση και δεν είχε σκοπό να το αλλάξει αυτό εκείνο το βράδυ. Χαμογελούσε όταν της είπε: «Βέβαια υπάρχει κάτι που θα μπορούσατε να κάνετε για να μου το ξεπληρώσετε. Κάτι εύκολο και απλό που δεν περιλαμβάνει χρήματα. Την επόμενη φορά που θα δείτε κάποιον που χρειάζεται βοήθεια, να του την προσφέρετε. Να τον βοηθήσετε και εκείνη τη στιγμή να σκέφτεστε εμένα.» Ο Μπράιαν περίμενε για λίγο μέχρι να απομακρυνθεί αρκετά το αυτοκίνητό της, μπήκε στο δικό του και προχώρησε προς την ίδια κατεύθυνση. Ήταν μια κρύα, βροχερή, καταθλιπτική νύχτα, αλλά εκείνος παραδόξως ένιωθε υπέροχα καθώς κατευθύνονταν προς το σπίτι του. Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω η ηλικιωμένη κυρία είδε ένα μικρό εστιατόριο στην άκρη του δρόμου και αποφάσισε να σταματήσει για να ξεκουραστεί, να ζεσταθεί και να φάει κάτι πριν συνεχίσει το ταξίδι της. Ήταν ένα σκοτεινό, βρώμικο εστιατόριο από αυτά που η ηλικιωμένη γυναίκα δεν είχε επισκεφτεί ποτέ στη ζωή της. Από έξω υπήρχαν δυο παλιές αντλίες αερίου και μια παλιά ταμπέλα που είχε φύγει από την θέση της και έγερνε επικίνδυνα. Όλο το σκηνικό ήταν πρωτόγνωρο για την ηλικιωμένη γυναίκα. Η σερβιτόρα μόλις την είδε, ήρθε και της έφερε μια καθαρή πετσέτα για να σκουπίσει τα βρεγμένα μαλλιά της. Ήταν πολύ κουρασμένη αλλά αυτό καθόλου δεν την εμπόδισε από το να έχει ένα πολύ όμορφο, γλυκό χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο της. Η ηλικιωμένη παρατήρησε ότι η σερβιτόρα ήταν περίπου οκτώ μηνών έγκυος, αλλά σε κανένα σημείο της συνομιλίας τους δεν άφησε την κούραση και τον πόνο να απομακρύνουν το χαμόγελο από το πρόσωπο της. Την κοίταζε και αναρωτιόνταν πως κάποιος που είχε τόσα λίγα, μπορούσε να είναι τόσο ευγενικός με έναν άγνωστο. Τότε θυμήθηκε τον Μπράιαν. Όταν τέλειωσε το γεύμα της άφησε δίπλα στην απόδειξη ένα φιλοδώρημα 300 δολαρίων και προχώρησε προς την πόρτα. Μόλις το είδε η σερβιτόρα έτρεξε για να την προλάβει αλλά η ηλικιωμένη είχε ήδη μπει στο αυτοκίνητο της και είχε απομακρυνθεί. Η σερβιτόρα μπήκε ξανά στο εστιατόριο και πήγε να μαζέψει το τραπέζι της ηλικιωμένης. Τότε παρατήρησε κάτι που δεν είχε δει πιο πριν. Υπήρχε κάποιο μήνυμα γραμμένο σε μια χαρτοπετσέτα. Τα μάτια της βούρκωσαν όταν διάβασε το μήνυμα: «Δεν μου χρωστάς τίποτα. Έχω βρεθεί στη θέση σου. Κάποιος με βοήθησε και εμένα όταν είχα ανάγκη, με τον τρόπο που θέλω να βοηθήσω και εγώ εσένα. Αν θέλεις πραγματικά να μου το ξεπληρώσεις, μην αφήσεις αυτή την αλυσίδα αγάπης να σταματήσει.» Έξω οι ακτίνες της ανατολής του ήλιου έκαναν δειλά την εμφάνιση τους τη στιγμή που η  σερβιτόρα επέστρεφε στην δουλειά της. Υπήρχαν τραπέζια για να καθαρίσει, μπολ για να γεμίσει με ζάχαρη και πελάτες για να σερβίρει. Αλλά ήταν χαρούμενη γιατί είχε εξασφαλίσει αρκετά χρήματα για να πληρώσει κάποια από τα έξοδα του μήνα. Εκείνο το βράδυ όταν έφτασε στο σπίτι της κουρασμένη μετά τη δουλειά, πήγε να ξαπλώσει με τη σκέψη της στην άγνωστη ηλικιωμένη και στο μήνυμα που της είχε αφήσει. Ποια ήταν αυτή η γυναίκα και πως μπορούσε να ξέρει πόσο πολύ είχαν ανάγκη τα χρήματα με τον σύζυγο της; Με τη γέννηση του μωρού να πλησιάζει τον επόμενο μήνα τα έξοδα θα ήταν δυσβάσταχτα. Ήξερε πως και ο σύζυγος της ανησυχούσε, ίσως περισσότερο και από εκείνη. Έσκυψε πάνω του προσπαθώντας να μην τον ξυπνήσει, του έδωσε ένα απαλό φιλί στο μάγουλο και του ψιθύρισε χαμηλόφωνα:«Όλα θα πάνε καλά. Σε αγαπώ, Μπράιαν Άντερσον.»
Υπάρχει ένα παλιό ρητό που λέει «Ρόδα είναι και γυρίζει.» 

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

«Μόδα» Ναφθαλίνης

Η επικίνδυνη «μόδα» ξεκίνησε στις αρχές Οκτωβρίου και ξεκίνησε ως... τακτική ορισμένων μαθητών για να μην κάνουν μάθημα.
Πολλαπλές επιθέσεις με ναφθαλίνη έχουν σημειωθεί το τελευταίο διάστημα σε σχολεία του Αγρινίου, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των μαθητών και του εκπαιδευτικού προσωπικού.
Σοβαρές διαστάσεις παίρνει πλέον το «θρίλερ» που εκτυλίσσεται από τις αρχές του μήνα στο Αγρίνιο, όπου έχουν πραγματοποιηθεί συνολικά δέκα επιθέσεις με... ναφθαλίνη σε γυμνάσια της πόλης.
Μία 13χρονη χρειάστηκε να νοσηλευτεί για ένα 24ωρο, ενώ στο νοσοκομείο πήγαν και άλλοι δύο μαθητές 
Παραμένουν άγνωστοι οι δράστες. 

Όπως αποκαλύπτει η τοπική εφημερίδα «Συνείδηση», μια 13χρονη μαθήτρια Γυμνασίου της πόλης, μετά την «επίθεση» στο σχολείο της ένιωσε έντονη αδιαθεσία και διεκομίσθη στο νοσοκομείο Αγρινίου. 
Η κοπέλα είχε εισπνεύσει την ναφθαλίνη, με αποτέλεσμα να υποστεί δηλητηρίαση, όπως φαίνεται από το σχετικό έγγραφο του νοσοκομείου, όπου τελικά νοσηλεύτηκε για 24 ώρες. 
Σύμφωνα μάλιστα με την καταγγελία των γονιών της συγκεκριμένης μαθήτριας, την ίδια μέρα με αντίστοιχα συμπτώματα που προκλήθηκαν από ναφθαλίνη, μεταφέρθηκαν τουλάχιστον άλλοι δύο μαθητές από το ίδιο σχολικό συγκρότημα στο νοσοκομείο. 

Σύμφωνα με την ίδια εφημερίδα, ο νέος Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αγρινίου πραγματοποιεί σειρά επαφών τις τελευταίες ώρες με τους Διευθυντές των σχολικών συγκροτημάτων της περιοχής προσπαθώντας να δώσει λύση στο πρόβλημα, καθώς παρότι οι περιπολίες των αστυνομικών γύρω από τα σχολεία της πόλης έχουν ενισχυθεί, οι δράστες παραμένουν άγνωστοι.
Ο διευθυντής του σχολείου είχε υποβάλει μήνυση κατ' αγνώστων για απόπειρα πρόκλησης σωματικών βλαβών και διατάραξη οικιακής ειρήνης.
Αντί, όμως, το φαινόμενο να «ξεφουσκώσει», πήρε διαστάσεις καθώς μέσα σε έντεκα ημέρες καταγράφηκαν συνολικά δέκα παρόμοια κρούσματα.
Πιο πρόσφατο περιστατικό αυτό της περασμένης Πέμπτης, όταν άγνωστοι έριξαν ναφθαλίνη στον εσωτερικό χώρο του 2ου και του 6ου Γυμνασίου Αγρινίου και εξαφανίστηκαν. 
Μόλις άνοιξε το σχολείο, διαπιστώθηκε το πρόβλημα και ειδοποιήθηκαν η Αστυνομία και συνεργεία καθαρισμού, ενώ για να αποφευχθούν τυχόν προβλήματα υγείας στους μαθητές και τους καθηγητές δεν έγιναν μαθήματα.

protothema

Ο Παρμενίδης (animated Φιλόσοφοι)
Parmenides of Elea — Εγκυκλο-παιδικά

Parmenides of Elea

Ο Παρμενίδης ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος

Γεννήθηκε στην Ελέα της Μεγάλης Ελλάδας στα τέλη του 6ου αι. π.Χ., σε ένα περιβάλλον επηρεασμένο από τις απόψεις του Πυθαγόρα και του Ξενοφάνη. 
Θεωρείται η πλέον πρωτότυπη μορφή της προσωκρατικής σκέψης
Σε αντίθεση με τους Ίωνες φυσιολόγους δεν αναζητά την ενότητα του κόσμου σε μια φυσική ουσία, αλλά στην ίδια την «οντότητα» των πραγμάτων που μας περιβάλλουν, στο είναι όλων των όντων και όλων των πραγμάτων.
περισσότερα εδώ

- Παππού βαρέθηκα! ...
- Άσε κοριτσάκι, άσε.... Ψάξε μόνη σου!

- Παππού βαρέθηκα! Όχι απλώς βαρέθηκα, μπούχτισα, αγανάκτησα πώς το λένε; Όπου και να πάω, όπου και να σταθώ ακούω για την κρίση, για τις προοπτικές των νέων που είναι ανύπαρκτες, για την διπλή και την τριπλή προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε εμείς τα παιδιά για να επιβιώσουμε και να δημιουργήσουμε σε αυτή τη χώρα! Ποια χώρα μωρέ; 
Ποια χώρα; 
Τι με νοιάζει εμένα που γέννησε τη δημοκρατία και τη φιλοσοφία όταν εγώ για να ζήσω πρέπει να την εγκαταλείψω;

- Σςςς κοριτσάκι, σςςς τι λόγια είναι αυτά; Σε αυτό τον τόπο οι άνθρωποι πρωτο-ασχολήθηκαν με τα μεγάλα και τα σπουδαία. Προσπάθησαν να μάθουν να σκέφτονται και να ψάχνουν απαντήσεις στα αιώνια ερωτήματα του ανθρώπου.
- Ωραία παππού. Μπράβο τους και καλά έκαναν! Το ζήτημα όμως είναι τι κάνουμε εμείς; Γιατί το μόνο που κάνουμε είναι αιώνια μνημόσυνα σε αυτούς τους ανθρώπους. 
Και επιτέλους ποιοι ήταν αυτοί δηλαδή και τι είπαν; Θέλω να τους ξέρω! Έναν, έναν με το όνομα τους! 
Μεγάλωσα πια. Στο λύκειο είμαι. Γιατί δεν μας είπαν ποτέ τίποτα για αυτούς μέχρι τώρα;
- Δεν ξέρω παιδί μου αλλά ψάξε στα σχολικά βιβλία σου. Δεν μπορεί κάτι θα βρεις. Και ξεκίνα με αυτόν που πρωτοέφτιαξε τη λέξη φιλοσοφία, τον Πυθαγόρα. Μετά με τον Ηράκλειτο, τον Εμπεδοκλή, τον Παρμενίδη, τον Πλάτωνα....
- Ποιοι είναι αυτοί παππού; Στο βιβλίο που μας έδωσαν φέτος λίγα λόγια βρήκα μόνο για τον τελευταίο; Οι υπόλοιποι ίσως να είναι στο ευρετήριο. Κάτσε να δω...

- Άσε κοριτσάκι, άσε μη δεις. Και αν θες πραγματικά να μάθεις, μη ψάξεις στα σχολικά βιβλία. Ψάξε μόνη σου! 
Η αλήθεια ποτέ δεν κρύφτηκε από αυτούς που την αναζήτησαν. Και εκείνοι οι άνθρωποι, ο Πυθαγόρας, ο Ηράκλειτος, ο Σωκράτης και τόσοι ακόμη αυτό έκαναν. 
Όσο για τα μνημόσυνα, έχεις δίκιο! Ίσως και οι ίδιοι να βαρέθηκαν να μας ακούν να λέμε πόσο σπουδαίοι υπήρξαν. Ίσως να περιμένουν να κάνουμε κάτι και εμείς. Πριν όμως τους αφήσουμε να ησυχάσουν, οφείλουμε να αντισταθούμε στην άγνοια που μας επιβάλλουν. 
Ε, τι λες; τα λέω σωστά; Έτσι μπράβο κοριτσάκι. Άντε και καλή σχολική χρονιά!

Της διαδικτυακής φίλης, και εξαιρετικής συγγραφέως Μαρίας Χίου Επιλογές, επεξεργασία, επιμέλεια δημοσιεύσεων/αναδημοσιεύσεων Πλωτίνος
το βρήκαμε στην αγαπημένη Ιδεοπηγή

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Τι βλέπουν τα παιδιά μας στο YouTube; - Prevent your kids from seeing inappropriate YouTube videos


Τα παιδιά λατρεύουν να βλέπουν videos στο YouTube και συνήθως οι γονιοί βρίσκουν την ησυχία τους για λίγη ώρα. Όταν όμως μεταξύ των videos ξεπετάγονται διαφημιστικά μηνύματα ή με ενήλικες ντυμένους Έλσα και Spiderman μήπως ήρθε ο καιρός να αναθεωρήσετε γι’ αυτήν τη βολική ηλεκτρονική νταντά;
Τι μπορείτε να κάνετε

Αν το περιεχόμενο των videos που βλέπει το παιδί σας το YouTube το θεωρείτε ακατάλληλο υπάρχει τρόπος να το απενεργοποιήσετε. Ενεργοποιήστε τη Λειτουργία Περιορισμένης Πρόσβασης, την οποία θα βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας του YouTube για να περιορίσετε τα βίντεο με ακατάλληλο περιεχόμενο επισημασμένο από χρήστες και από το ίδιο το YouTube. 
Αλλά μπορείτε να κάνετε και αυτά:
Γραφτείτε στο YouTube
Έχετε τη δυνατότητα να δημιουργείτε δικές σας λίστες με βίντεο που θα έχετε ελέγξει και θα είστε βέβαιοι πως είναι ασφαλή για τα παιδιά. Επιπλέον μπορείτε να κάνετε αναφορά στο σχετικό σημαιάκι για τα βίντεο που είναι ακατάλληλα. 

Κάνοντας αναφορά δεν κατεβαίνει αυτόματα το βίντεο αλλά ενημερώνετε το σύστημα να το ελέγξει και να το αφαιρέσει, εάν το βρει ακατάλληλο.
Ασχοληθείτε με τα παιδιά
Καθίστε δίπλα τους, όταν παρακολουθούν βιντεάκια που τους αρέσουν, ώστε να προσέχετε για τα pop up διαφημιστικά. 

Στα μεγαλύτερα παιδιά δείξτε τους πώς να αναγνωρίζουν ένα ακατάλληλο βίντεο. 
Όταν συναντούν κάτι που είναι σε απευθείας σύνδεση, πείτε τους να ακολουθήσουν αυτήν τη διαδικασία: να το απενεργοποιήσουν και να ενημερώσουν έναν ενήλικα.
Βάλτε όρια
Συμφωνήστε με τα παιδιά ότι π.χ. «Επιτρέπονται μόνον δύο βιντεάκια με τον Μίκυ». 
Αν τα παιδιά είναι μεγαλύτερα και παρακολουθούν μόνα τους βίντεο στον υπολογιστή, ελέγξετε αυτά που είδαν στο History – Ιστορικό- γράφοντας YouTube στην αναζήτηση. 
Αν έχετε gmail, ο υπολογιστής σας είναι αυτόματα συνδεδεμένος με το YouTube, άρα μπορείτε να δείτε το ιστορικό και όσα έχουν παρακολουθήσει τα παιδιά.
Δείτε ποιος είναι ο δημιουργός των βίντεο
Το όνομά του εμφανίζεται κάτω από το βίντεο και, εάν κάνετε κλικ πάνω του θα δείτε τις προσωπικές πληροφορίες. Εάν είναι ανεπαρκείς googl-άρετε το όνομά του και την παρουσία που έχει στο ίντερνετ.

Παρατηρείτε τα Προτεινόμενα Βίντεο
Βρίσκονται στη δεξιά στήλη. Έτσι μπορείτε να ελέγξτε μήπως κάποιο από αυτά είναι ακατάλληλο για τα παιδιά
Μη φοβάστε τις διαφημίσεις
Όταν ένα βίντεο ξεκινά με διαφήμιση σημαίνει ότι το YouTube και ο δημιουργός της διαφήμισης έχουν ελέγξει το περιεχόμενό του, άρα είναι πιο ασφαλές.
Διαβάζετε τα σχόλια
Μπορείτε να συμπεράνετε αν υπάρχουν λόγοι για να μη δει το παιδί το βίντεο διαβάζοντας τα σχόλια που έχουν αφήσει από κάτω οι χρήστες.
Κατεβάστε την εφαρμογή YouTube Kids
Υπάρχουν αποκλειστικά παιδικά βίντεο και αγαπημένα shows ενώ δεν επιτρέπει στα παιδιά να αναζητούν «ακατάλληλα» βίντεο.
Δώστε του εναλλακτικές
Αντί να κάθετε και να παρακολουθεί videos στο YouTube είναι προτιμότερο να βγείτε έξω για ποδήλατο, να πάτε στην παιδική χαρά ή να σας βοηθήσει στα ψώνια. 
Ακόμη, εάν βρίσκεστε σε κάποιο εστιατόριο αντί να του δώσετε το tablet για να μείνει ήσυχο ενθαρρύνετέ το να μιλήσει σε κάποιο άλλο παιδί που βρίσκεται στον ίδιο χώρο, έχετε μαζί σας κάποια παιχνίδια, δώστε του να ζωγραφίσει κάτι. 
Σκεφτείτε τι κάνατε εσείς, στη δική του ηλικία, όταν δεν υπήρχαν tablet και smartphones. 
Το πιο σημαντικό είναι να δώσετε στο παιδί τις εναλλακτικές του παιχνιδιού και της φιλίας. 
Και τα δυο δεν θα είναι ποτέ χαμένος χρόνος για τα παιδιά.

Το Φθινόπωρο ανθισμένο στο μπαλκόνι μας!
«Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο»


Χρυσάνθεμα
Πρόκειται για ένα πολύ αγαπημένο λουλούδι στη χώρα μας. Τα χρυσάνθεμα χωρίζονται σε αρκετές ποικιλίες, καθεμία από τις οποίες ανθίζει σε διαφορετική εποχή. Ωστόσο, όλα ανθίζουν ανάμεσα στον Αύγουστο και το Νοέμβριο. ....
..........
Ως φθινοπωρινά λουλούδια, τα χρυσάνθεμα μπορούν να αναπτυχθούν σε γλάστρες στο μπαλκόνι σου, ή παρτέρια στον κήπο, για να δέχονται το φως του ήλιου

Αν πρέπει να αναφερθεί άλλη μια σημαντική απαίτηση των λουλουδιών αυτών, είναι πως πρέπει να προστατεύονται από τον αέρα και τα έντονα καιρικά φαινόμενα, καθώς δεν είναι πολύ ανθεκτικά. 
Γενικά, θεωρείται ότι είναι καλή ιδέα το να αγοράζεις έτοιμες ανθοδέσμες για το σπίτι σου. Είναι οικονομικές και μπορείς να τις αντικαθιστάς, όταν μαραίνονται, χωρίς να ανησυχείς για τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν.

Πανσέδες
Ο πανσές είναι ένα πανέμορφο καλλωπιστικό φυτό, κατάλληλο για εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Το μέγεθος τους (αναπτύσσουν ύψος μεταξύ 15- 30 εκατοστών) επιτρέπει τη φύτευση σε γλάστρες και παρτέρια, αλλά και την τοποθέτηση τους σε βάζα μέσα στο σπίτι. 
Τα χαρακτηριστικά χρώματα των πανσέδων είναι το μπλε, το μοβ, το κίτρινο και το λευκό. Πέρα από τη διακοσμητική τους φύση για το σπίτι, χρησιμοποιούνται και στη βοτανοθεραπεία.
Πώς θα τους συντηρήσεις; 
Οι πανσέδες δεν είναι πολύ απαιτητικά φθινοπωρινά λουλούδια. Ωστόσο, έχουν ανάγκη από σχετικά συχνό πότισμα, δηλαδή 2- 4 φορές την εβδομάδα. 
Πρόσεξε να μην ποτίζεις με μεγάλες ποσότητες νερού, για να μπορεί να στραγγίζει σχετικά γρήγορα το χώμα τους. Στο σημείο αυτό, πρέπει να αναφέρουμε πως δεν είναι αποκλειστικά φθινοπωρινά λουλούδια, αλλά ανθίζουν και το χειμώνα και την άνοιξη

για περισσότερα λουλούδια στο πρασινούλι

Ο Νέος Άγιος Νικόλαος στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης

Πεντελικό Μάρμαρο στο Ground Zero της Νέας Υόρκης
In this Aug. 10, 2017 photo, a construction worker walks in front of the St. Nicholas National Shrine in New York. It is one of a handful of unfinished pieces of the reconstruction of the huge trade center site, which is now a combination of green trees, polished stone and glassy towers after being known for years as a dusty, gray construction zone. (AP Photo/Mark Lennihan)

Η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Νικολάου κατασκευάζεται δίπλα στην πλατεία μνημείο του Παγκόσμιου Εμπορικού Κέντρου και προσδοκάται να παραδοθεί την άνοιξη του 2018.
Ο ναός κατασκευάζεται σε κοντινή τοποθεσία ως προς τη μικρή ομώνυμη εκκλησία που καταστράφηκε κατά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ο νέος ναός θα δώσει στους Ελληνορθόδοξους πιστούς ένα μέρος λατρείας. Η Αρχιεπισκοπή, σημειώνεται στο άρθρο, επιβλέπει 540 ενορίες και σχεδόν 1,5 εκατ. πιστούς ανά τις ΗΠΑ.
In this Aug. 10, 2017 photo, the St. Nicholas National Shrine, center, designed by renowned architect Santiago Calatrava, is under construction at the World Trade Center in New York. It is replacing a tiny Greek Orthodox church that was crushed by the Trade Center’s south tower during the terrorist attacks of Sept. 11, 2001. (AP Photo/Mark Lennihan)
Ένα από τα πιο μοναδικά χαρακτηριστικά του Ορθόδοξου Ναού του Αγίου Νικολάου θα είναι η λαμπερή πρόσοψή του, κάτω από ένα τρούλο διαμέτρου 14,7 μέτρων. Αυτή η δομή θα λάμπει τη νύχτα, αλλά θα φαίνεται ανθεκτική και σταθερή κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το λούστρο του λεπτού λευκού πεντελικού μαρμάρου, που θα τοποθετηθεί μέσα σε γυάλινες πλάκες, θα επιτρέψει στο φως να το διαπερνάει. Φώτα LED θα τοποθετηθούν μεταξύ του σκυροδέματος και του γυαλιού. Το μάρμαρο που θα χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του ιερού θα είναι από το ίδιο μέρος της Ελλάδας που εξήχθη για την κατασκευή του Παρθενώνα.

Ο εκτελεστικός διευθυντής της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, Τζέρι Δημητρίου δήλωσε στο Associated Press: “Είναι τόσο σημαντική εκκλησία λόγω του τι συνέβη εδώ πέρα”.
In this Aug. 10, 2017 photo, a visitor has scrawled graffiti on the unfinished interior of the St. Nicholas National Shrine in New York. Construction workers and visitors have been encouraged to write messages on the walls, which will be then be covered as the interior is finished. (AP Photo/Mark Lennihan)
Όπως ανέφερε ο κ. Δημητρίου, άνθρωποι μπορεί να θέλουν να σταματήσουν να προσευχηθούν αφού έχουν επισκεφτεί το Μνημείο και του Μουσείο της 11ης Σεπτεμβρίου, που είναι λίγα μέτρα μακριά. “Θα τους δώσουμε ένα μέρος να έρθουν να καθίσουν, να καθίσουν εντός της εκκλησίας”, επεσήμανε.

Ο άνθρωπος που χτίζει το ναό

[1] Ο πολιτικός μηχανικός Μανώλης Βεληβασάκης τα τελευταία χρόνια έχει αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι στο σημαντικότερο έργο της ζωής του: την εκ νέου ανέγερση του ελληνορθόδοξου Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου.
Ο Κρητικός πολιτικός μηχανικός εξηγεί ότι “σήμερα, ο σκελετός και ο χαλύβδινος τρούλος της εκκλησιάς που έχει τις ρίζες του στους τρούλους της Αγίας Σοφίας και Αγίας Ειρήνης στη μαρτυρική Κωνσταντινούπολη, έχει πλέον τελειώσει! 
Πριν δυο μήνες, σε μια σεμνή τελετή ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος ανύψωσε έναν προσωρινό Ορθόδοξο σταυρό στην κορυφή του ατσάλινου τρούλου, που ήδη έχει γίνει στίγμα και επίκεντρο όλης της περιοχής. Η σημασία του προσωρινού Ιουστινιανού Σταυρού στην κορυφή του τρούλου του Αγίου Νικολάου. Στην κορυφή του εργοταξίου του νέου ιερού, υπάρχει πλέον ένας Ιουστινιανός σταυρός 2 μέτρων που υπερυψώθηκε πάνω από τη νέα δομή. Αυτός ο προσωρινός σταυρός τοποθετήθηκε για την πραγματοποίηση τελετής υψηλόβαθμων αξιωματούχων της εκκλησίας. Αυτός ο σταυρός συμβολίζει τις επίπονες προσπάθειες ανακατασκευής της εκκλησίας, καθώς και την ιδέα ότι ο Ορθόδοξος Ναός του Αγίου Νικολάου θα ολοκληρωθεί στο εγγύς μέλλον.
Στους επόμενους μήνες, αρχίζουμε την εξωτερική και εσωτερική επένδυση του ναού με τα κατάλευκα μάρμαρα που έρχονται από το ίδιο λατομείο της Πεντέλης, που πριν 2.500 χρόνια οι πρόγονοι Αθηναίοι «έκοψαν» τα μάρμαρα για να κτίσουν τον Παρθενώνα”.
“Το κόστος του ναού υπολογίζεται γύρω στα 45 – 50 εκατ. δολάρια, τα περισσότερα από τα οποία έχουν ήδη σχεδόν μαζευτεί από δωρεές Ελλήνων και μη, από την Αμερική και όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Θεού θέλοντας, το Πάσχα του 2018, υπολογίζουμε πως θα είναι όλα έτοιμα για να το γιορτάσουμε πανηγυρικά στον νέο, μικρό μεν, αλλά μεγαλοπρεπή ναό του Αγίου Νικόλαου στο Σημείο Μηδέν της Νέας Υόρκης»
Η ελληνική παροικία της Αμερικής κατάφερε να πείσει για την ανάγκη να χτιστεί ξανά ένα θρησκευτικό μνημείο μέσα στο πιο σύγχρονο σύμβολο της Αμερικής περνώντας από μακρύ και δύσκολο δρόμο με εμπόδια και προσκόμματα που εμφάνιζαν οι δημόσιες υπηρεσίες της Νέας Υόρκης και του New Jersey.
 
Συνεχίζοντας την αφήγηση του ο κ. Βεληβασάκης αναφέρει: 
“Μια μέρα πήρα ένα τηλεφώνημα από τον υπεύθυνο της πυροσβεστικής, ο οποίος μου ζήτησε να πάω κάτω στο σημείο που ήταν η εκκλησία να τον συναντήσω. Πήγα και εκείνος είχε μαζί του δύο πλαστικούς κουβάδες σχεδόν γεμάτους με διάφορα σπασμένα αντικείμενα που έμοιαζαν πως ανήκαν στην κατεστραμμένη εκκλησία! 
Τα κοίταξα με περιέργεια και διέκρινα δυο κατεστραμμένες μικρές εικόνες, το σήμαντρο μιας μικρής καμπάνας, και δυο ματσάκια κεριά που μου φάνηκαν σχεδόν ατόφια! Τα τράβηξα από τον κουβά, και πράγματι, δύο ματσάκια καφέ κεριά ήταν σχεδόν ατόφια! [2]
Μέσα σ’ αυτό το χάος, την καταστροφή και πίεση χιλιάδων τόνων μπάζα, τα κεριά αυτά δεν είχαν πάθει σχεδόν τίποτε. Τα είδε και ο φίλος μου ο πυροσβέστης, και σαν καλός Ρωμαιοκαθολικός, άρχισε να κάνει τον σταυρό του! 
Τότε βρήκα και εγώ την ευκαιρία και του είπα πως οι εργασίες αποκατάστασης με τους εκσκαφείς και τους γερανούς θα πρέπει να σταματήσουν αμέσως, για να μην «χαλάσουν» περισσότερο τα απομεινάρια του ναού! Παραξενεύτηκε και ρώτησε αμέσως, αν είχα καμιά ιδέα το πώς θα μπορούσε να γίνει η εκσκαφή, και εγώ του ‘πα «με αρχαιολογική σκαπάνη!

Περισσότεροι από 15 εργάτες, με μικρές σκαπάνες στο χέρι δούλεψαν για μια εβδομάδα για να σκάψουν και να κοσκινίσουν τα συντρίμμια του κατεστραμμένου ναού. 
Όπως απεδείχθη αργότερα, όλος ο παλαιός ναός, που ήταν ξύλινος και αποτελείτο από τρεις ορόφους στο ύψος είχε συμπιεστεί στα περίπου 40 εκατοστά σύνολον. Δεν βρέθηκαν και πολύ περισσότερα απομεινάρια από τον ναό, γιατί, η απίστευτη συμπίεση, η υψηλή θερμοκρασία, και ο καπνός, καθώς επίσης τα όμβρια ύδατα και τα ύδατα από την πυροσβεστική που είχαν πέσει πάνω στα συντρίμμια στους δύο μήνες μετά την καταστροφή, είχαν μετατρέψει τα απομεινάρια του ναού σε μια ανομοιογενή γκρίζα μάζα που δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τίποτε το ιδιαίτερο.
Όμως την ίδια ώρα που εκείνοι έσκαβαν τα συντρίμμια της Εκκλησιάς, οι δικηγόροι της Αρχιεπισκοπής ετοίμαζαν την δικογραφία για την δικαστική υπόθεση που θα ακολουθούσε αργότερα για να κατοχυρωθεί το κατάλληλο οικόπεδο για την ανέγερση του νέου ναού, που όπως αποδείχθηκε θα έπαιρνε αρκετά χρόνια για να πραγματοποιηθεί. Η Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Αμερικής και η Λιμενική Αρχή της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϊ συνομιλούσαν για το πώς η εκκλησία θα αποζημιωνόταν για να εγκαταλείψει το οικόπεδο της Cedar Street μαζί με τα δικαιώματα του αέρα. Για μια περίοδο, δεν ήταν σαφές αν η εκκλησία θα ξανακτιζόταν στον ίδιο χώρο ή σε ένα νέο οικόπεδο που θα παραχωρούνταν από τη Λιμενική Αρχή στη διασταύρωση των οδών Liberty Street και Greenwich.

Η επιλογή Καλατράβα
“Η Αρχιεπισκοπή και πολλοί από εμάς στην ελληνική παροικία ήμασταν της γνώμης πως ο ναΐσκος που θα κτιζόταν στο Σημείο Μηδέν, και ακριβώς δίπλα από το μνημείο των θυμάτων της τρομοκρατικής επίθεσης, θα ήταν πολύ μεγαλύτερης σημασίας παρά μια απλή εκκλησιά κάποιας κοινότητας, και πως θα έπρεπε να αντιπροσωπεύει ολόκληρα τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία, ειδικά μια που θα βρισκόταν σ’ ένα τέτοιο τόπο «ιερό», με χιλιάδες προσκυνητές και επισκέπτες κάθε μέρα”!
“Έπρεπε λοιπόν να ανατεθεί σε κάποιον αρχιτέκτονα μεγάλης και διεθνούς εμβέλειας για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε από κάτι το συνηθισμένο. Μετά από ένα διεθνή διαγωνισμό που διήρκεσε μερικούς μήνες, η Αρχιεπισκοπή επέλεξε τον Σαντιάγο Καλατράβα να εκπονήσει την αρχιτεκτονική μελέτη”.

Όπως μου είπε ο Αρχιεπίσκοπος αργότερα σε μια συζήτηση που είχαμε, ο Σαντιάγο ήταν ο μόνος που κατάλαβε το πνεύμα της Αρχιεπισκοπής, και ανέλαβε ο ίδιος προσωπικά τη μελέτη”!
Αυτό που τον καθιστά ακόμη πιο πολύτιμο είναι το γεγονός ότι είναι το πρώτο θρησκευτικό σύμβολο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου που εμφανίζεται δημόσια. Όταν το ιερό ανοίξει το 2018, αυτός ο προσωρινός σταυρός θα αντικατασταθεί από έναν μόνιμο.



Πηγές: ekirikas.com, neakriti.gr, newyorktravel.gr, stonenews.gr
Σχετικά: Ανακατασκευή του Αγίου Νικολάου, της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που ...

 
[1] Κρητικός χτίζει ξανά το ναό που πλάκωσαν οι Δίδυμοι Πύργοι. Από την Κρήτη στην κορυφή του κόσμου κατάφερε να φτάσει με τη σκληρή προσωπική του εργασία ο Ηρακλειώτης Μανώλης Βεληβασάκης. Ξεκίνησε τη δεκαετία του '70 για σπουδές πολιτικού μηχανικού στη Νέα Υόρκη έχοντας πάντα στο μυαλό του την επιστροφή στη λατρεμένη του Κρήτη. Όμως οι συνθήκες ζωής στην Αμερική ευνοούν τους νέους με πείσμα, αποφασιστικότητα και θέληση. Έτσι ο ταλαντούχος κ. Βεληβασάκης με την ενέργεια και τη δύναμη ψυχής που χαρακτηρίζει κάθε Έλληνα έμεινε στις ΗΠΑ και σύντομα έφτασε να βρίσκεται πίσω από κτήρια - παγκόσμια σύμβολα. Τα τελευταία χρόνια ο Βεληβασάκης έχει αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι στο σημαντικότερο έργο της ζωής του: την εκ νέου ανέγερση του ελληνορθόδοξου Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου, που συνεθλίβη όταν ο νότιος από τους Δίδυμους Πύργους τον καταπλάκωσε κατά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
 
[2] Παρά τις τρομακτικές ζημιές που έγιναν στην εκκλησία, μερικά σημαντικά αντικείμενα παρέμειναν άθικτα. Ένα από αυτά ήταν ο ξύλινος Επιτάφιος, που αντιπροσωπεύει τον τάφο του Ιησού που χρησιμοποιείται την Μεγάλη Παρασκευή. Μια εικόνα που απεικονίζει την αποκαθήλωση του Χριστού σώθηκε επίσης. 
Αυτά τα αντικείμενα είχαν πολύ μεγάλη σημασία στα μέλη της εκκλησίας και κατάφεραν να τα ανακτήσουν από τον πεσμένο τόπο λατρείας τους.