content='IE=9; IE=8; IE=7; IE=EDGE; chrome=1' content='EmFzIeHFlQgPTxbMCmI95tNM8LI' content='Greece' content='S05o6Dly-TXYLfWLefBlWVa_b99Wt1aM4ca02T2eF9g' content='ZSUyq9bWXj0oJlq-0KujG7GngYziwbRFb64X3hn5rrg' content='520d1c62cdcb55ffb3234698d4b266a1f8b7c5e8' content='BAD79DD59F45A4C95EA40996623BCD1A' content='fb7da0c65145a8e480a6bbae047e5679' content='7 days' content='dd7239129fa6a293' To χαμομηλάκι : 2017/04/18

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Να κρατάμε τις παραδόσεις και να εμπνέουμε τα παιδιά μας



Η λογοπεδικός Χαρά Καραμήτσου εξηγεί γιατί τα παιδιά πρέπει να βιώνουν ήθη και έθιμα, που γεμίζουν με φως τη μεγαλύτερη γιορτή της χριστιανοσύνης και διαμορφώνουν την ταυτότητα του λαού μας

🌸🌼🌻🌺🌼🌻🌺🌸
Πάσχα, άνοιξη και Απρίλης. 
Η ώρα της γης και σήμερα η πιο μεγάλη γιορτή της Ελλάδας. 
Η Λαμπρή που συνεχίζεται από τα βάθη του χρόνου πανηγυρικά και χαρμόσυνα με τις παραδόσεις, τα έθιμα, τη λατρεία και τα τελετουργικά της και αναβιώνει επίμονα αναλλοίωτη σε πείσμα των καιρών. 
Όλα αυτά είναι η ζωή μας. Δεν γράφονται. Βιώνονται. 
Είναι οι παραδόσεις μας. 
Είναι όλα τα θεμελιώδη, τα αιώνια πολιτιστικά στοιχεία μας. 
Είναι οι ηθικές μας αξίες -αυτές που τώρα απαξιώνονται και αμφισβητούνται-, οι οποίες παραδόθηκαν από τις προηγούμενες γενιές στις επόμενες και διαμορφώνουν την ταυτότητα του λαού μας.

🌸🌼🌻🌺🌼🌻🌺🌸
Γιατί πρέπει να κρατάμε τις παραδόσεις και να εμπνέουμε τα παιδιά μας
Για τα περισσότερα παιδιά γιορτές όπως το Πάσχα και οι παραδόσεις του είναι συνυφασμένες με τη χαρμόσυνη πλησμονή των διακοπών. 
Το σπίτι του παππού και της γιαγιάς στο χωριό ή στο νησί, το αντάμωμα με παλιούς γνώριμους φίλους που άφησαν πίσω τους το καλοκαίρι που πέρασε, τη βόλτα και το σεργιάνι στην πλατεία… Αλλά και αρκετά είναι τα παιδιά που συμμετέχουν στα λατρευτικά έθιμα με την καρδιά τους και ζουν τη μαγεία των παραδόσεων. 

Τι να πρωτοθυμηθούμε για το Πάσχα της Ελλάδας; 
Την εξαίσια πομπή του Επιταφίου με τα άνθη που σκορπίζουν τα αρώματά τους; 
Την πρώτη Ανάσταση, το «Ανάστα ο Θεός» και το βράδυ πια το πολυπόθητο «Χριστός Ανέστη»; 
Και τι μήνυμα πάνω από αυτό το πένθος δίνουμε στα παιδιά μας; 
Ένα, αλλά ισχυρό: ότι πίσω από τον θάνατο κρύβεται η Ζωή! 
Ερχεται η Ανάσταση! 
Είναι θάνατος δίχως φθορά, χαμός χωρίς εξαφάνιση. Ετσι, σαν μια βιαστική κακή εποχή που τρέχει να φύγει για να δώσει τη θέση της στην άλλη, τη Λαμπρή.

Οι παραδόσεις ξυπνάνε μνήμες που παραμένουν αναλλοίωτες
Τα σύμβολα, οι τελετές, οι θρύλοι, οι μουσικές, οι χοροί εδραιώνουν την ταυτότητά μας και παρέχουν στο παιδί το αίσθημα της συνέχειας. 
Μέσα από εικόνες και μυρωδιές, τελετές και μυσταγωγία, από τη χαρούμενη κούραση της γιορτινής προετοιμασίας, οι παραδόσεις μάς ενώνουν με το παρελθόν, μας δένουν σαν οικογένεια, σαν κοινότητα, σαν χώρα.

Αντλούμε γνώσεις, πείρα και σοφία
Μελετώντας την παράδοση ανακαλούμε στη μνήμη μας ότι αποτελούμε μέρος της Ιστορίας μας. Μιας Ιστορίας που προσδιορίζει το παρελθόν μας, διαμορφώνει αυτό που είμαστε σήμερα και αυτό που θα θέλαμε για το μέλλον. 
Ενισχύουμε έτσι στο παιδί τις αξίες της ελευθερίας, της πίστης, του ήθους, της ανιδιοτέλειας. 
Άγνοια της αξίας των παραδόσεων δημιουργεί κίνδυνο για απώλεια της πραγματικής μας ταυτότητας, της δικής μας και των παιδιών μας. Ο μεγάλος Γιώργος Σεφέρης μάς λέει ότι «σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν είναι σαν να σβήνουμε και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον».

Δημιουργούν μια βάση στήριξης και ασφάλειας στα παιδιά μας
Διατηρούνται αλώβητες παρά την απόλυτη βιομηχανοποίηση, τη ραγδαία αστικοποίηση, τον σύγχρονο τρόπο ζωής και την εξέλιξη της τεχνολογίας. 
Και γι’ αυτό η πολιτιστική μας κληρονομιά, μοναδική και αναντικατάστατη μέσα από τους αιώνες, μας φορτίζει με την ευθύνη της διατήρησης και διαφύλαξής της.

Παραδόσεις είναι και όλα τα απλά και τα καθημερινά
Πραγματοποιούνται την ίδια χρονική στιγμή και στο ίδιο μέρος, με την ίδια ακρίβεια, από τα μέλη μιας οικογένειας, μιας κοινότητας κ.λπ. 
Στην ουσία αποτελούν τελετουργίες που σκοπό έχουν τη συνεύρεση, τη συμπόρευση, το μοίρασμα ηθών και αξιών και δρουν εξαγνιστικά στις ψυχές μας. 
Οι άνθρωποι τις διαφυλάττουν σαν μια αταλάντευτη στον χρόνο συνήθεια, ως τρόπο ζωής, αξιοποιώντας έτσι την απίστευτη δύναμη που κρύβει μέσα της κάθε μυσταγωγία. Απολαμβάνουν έτσι όλοι μαζί τη διαδικασία και μαθαίνουν από νεαρή ηλικία να μοιράζονται τις χαρές της ζωής.

Οι παραδόσεις δεν είναι παρωχημένες συνήθειες
Μπορούμε, όμως, να απορρίψουμε κάποια ξεπερασμένα στοιχεία τους εντάσσοντας τα γνήσια, ουσιαστικά και αυθεντικά στη σημερινή πραγματικότητα. Και είναι σημαντικό για τα παιδιά να μαθαίνουν από μικρά να βιώνουν τα σπουδαία και ωραία έθιμα και τις παραδόσεις μας. Να μην τα θεωρούν συντηρητικά και αναχρονιστικά και να μην τα υποτιμούν αμφισβητώντας την αξία τους. 

Κρατήστε, λοιπόν, σήμερα την αναστάσιμη χαρά ζωντανή, τα πιο αληθινά και τα πιο όμορφα, με την ευχή να ζήσει ο καθένας μας μία ακόμη φορά Πάσχα, Απρίλη, άνοιξη στην όμορφη Ελλάδα.

Χριστός Ανέστη σε όλους!

Της Χαράς Καραμήτσου
(λογοπεδικός, M.R.C.S.L.T.)
charakaramitsou@ath.forthnet.gr

«Αυτό το παραμελημένο, πληγωμένο μέσα μας, παιδί του παρελθόντος είναι η μεγαλύτερη πηγή της ανθρώπινης δυστυχίας, - Heal Your Inner Child

»Μέχρι να διεκδικήσουμε και να προασπίσουμε εκείνο το παιδί, αυτό θα συνεχίσει να κάνει εκδραμάτιση και να μολύνει την ενήλικη ζωή μας». 
Bradshaw
Πολλά άτομα ενηλικιώνονται έχοντας μέσα τους ένα θυμωμένο και πληγωμένο παιδί, το οποίο χωρίς αιτία και ασυνείδητα μολύνει την ενήλικη συμπεριφορά του ατόμου. 
Για να γίνει κατανοητό πώς μας επηρεάζει το πληγωμένο μέσα μας παιδί θα πρέπει να δούμε τα βασικά χαρακτηριστικά με τα οποία εκφράζεται και επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τη ζωή μας.

Συν-εξάρτηση: 
Η συν-εξάρτηση σημαίνει ότι το άτομο δεν έχει επαφή με τα δικά του αισθήματα, τις δικές του ανάγκες και επιθυμίες, με αποτέλεσμα να βιώνει απώλεια της ταυτότητας. 
Το άτομο εξαρτάται από κάτι έξω από τον εαυτό του για να μπορεί να έχει μια ταυτότητα.
Τα νοσηρά οικογενειακά συστήματα υποθάλπουν τη συν-εξάρτηση. Όταν το οικογενειακό περιβάλλον είναι γεμάτο βία ή αδιαφορία το παιδί πρέπει να επικεντρωθεί σε κάτι έξω από αυτό.

«Χωρίς υγιή εσωτερική ζωή, ζει στην εξορία προσπαθώντας να βρει εκπλήρωση από έξω».
Οι ανάγκες της παιδικής ηλικίας δεν ικανοποιήθηκαν, με αποτέλεσμα το άτομο να μην γνωρίζει ποιο είναι, ποια είναι η ταυτότητά του.
Βάναυση συμπεριφορά: 
Κάποια άτομα με το πληγωμένο μέσα τους παιδί μπορεί να εμφανίσουν βάναυση συμπεριφορά.
Όταν ένα παιδί βιώνει κακοποίηση κατά τη διάρκεια της σωματικής, συναισθηματικής ή σεξουαλικής βίας που δέχεται δεν μπορεί να παραμείνει μέσα στον ίδιο του τον εαυτό, με αποτέλεσμα να απομακρύνεται από τον εαυτό του.
Για να επιβιώσει από τον πόνο το παιδί αποσυνδέεται από την ταυτότητά του και αντί για αυτό ταυτίζεται με τον βασανιστή του, το άτομο από το οποίο δέχεται τη βία.
Ναρκισσιστική διαταραχή: 
Μια βασική ανάγκη κάθε παιδιού είναι η άνευ όρων αγάπη, που προέρχεται από έναν μη επιτιμητικό γονέα. Μέσα από την αγάπη αυτή που δέχεται, το παιδί μαθαίνει ποιο πραγματικά είναι.
Όλοι έχουμε ανάγκη από ένα πρόσωπο που λειτουργεί ως καθρέφτης και αντανακλά τα κομμάτια του εαυτού μας, που μας δείχνει ότι μετράμε, ότι αξίζουμε, ότι κάθε κομμάτι του εαυτού μας μπορεί να γίνει αποδεκτό.
Ως παιδιά έχουμε ανάγκη να στηριχτούμε στην αγάπη όσων μας φροντίζουν. Πρόκειται για υγιείς ναρκισσιστικές ανάγκες, που αν δεν έχουν ικανοποιηθεί, έχουμε οδηγηθεί σε μια απώλεια ή καταστροφή της αίσθησής μας για το Εγώ Είμαι.
Αν ως ενήλικες κουβαλάμε μέσα μας ένα παιδί που είναι ναρκισσιστικά στερημένο τότε έχουμε μια ακόρεστη λαχτάρα για αγάπη, προσοχή και τρυφερότητα.
Οι απαιτήσεις του παιδιού έρχονται στην επιφάνεια και σαμποτάρουν τις ενήλικες σχέσεις μας, καθώς νιώθουμε ότι η αγάπη που μας δίνουν δεν είναι αρκετή. Ένα ναρκισσιστικά στερημένο παιδί δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες του, καθώς στην πραγματικότητα είναι ανάγκες του παιδιού και όχι του ενήλικα.
Πρόκειται για ανάγκες εξάρτησης, που απαιτούν μια διαρκή παρουσία του άλλου για να ικανοποιηθούν, καθώς τα παιδιά έχουν την ανάγκη του γονιού δίπλα τους όλη την ώρα. Για να επέλθει θεραπεία θα πρέπει ο ενήλικας να θρηνήσει για αυτή τη στέρηση που έχει βιώσει και βιώνει.
Οι ναρκισσιστικά στερημένοι ενήλικες απογοητεύονται από τις σχέσεις τους, αναζητούν τον τέλειο εραστή που θα ικανοποιήσει όλες τις ανάγκες τους, γίνονται εξαρτημένα άτομα, αναζητούν υλικές ανέσεις και χρήματα και χρησιμοποιούν τα παιδιά για να καλύψουν τις ναρκισσιστικές τους ανάγκες.
Εμπιστοσύνη: 
Ένα ακόμη σημαντικό θέμα κατά τη φροντίδα του παιδιού είναι πόσο αξιόπιστοι είναι αυτοί που το φροντίζουν, ώστε να βοηθήσουν το παιδί να μην αναπτύξει ένα αίσθημα δυσπιστίας.
Το παιδί που έχει μεγαλώσει μέσα σε ένα επικίνδυνο, εχθρικό και απρόβλεπτο περιβάλλον, θεωρεί ότι θα πρέπει να είναι πάντα σε εγρήγορση ώστε να ελέγχει τα πάντα και να μην πληγωθεί.
Το παιδί που μεγάλωσε χωρίς την κατάκτηση της εμπιστοσύνης από το περιβάλλον είτε εγκαταλείπει κάθε έλεγχο και εμπιστεύεται με ένα αφελή τρόπο, ενώ εξαρτάται από τους άλλους και τους υπερεκτιμά, είτε αποσύρεται στην απομόνωση και τη μοναξιά, βάζοντας προστατευτικά τείχη γύρω του.
«Ένα άτομο που δεν έμαθε να εμπιστεύεται συγχέει την ένταση με την οικειότητα, την καταπίεση με τη φροντίδα και τον έλεγχο με την ασφάλεια».
Συμπεριφορά ρόλων: 
«Η εκδραμάτιση ή η εκ νέου αναπαράσταση είναι ένας από τους πιο καταστροφικούς τρόπους με τους οποίους το πληγωμένο μέσα μας παιδί σαμποτάρει τη ζωή μας».
Μέσα από συμπεριφορές καταναγκασμού που μας οδηγούν σε επανάληψη του παρελθόντος θεωρούμε ότι αυτή τη φορά θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε. Μπαίνουμε σε μια διαδικασία να πιστεύουμε ότι αν γίνουμε τέλειοι θα καταφέρουμε να κάνουμε τον γονιό να μας υπολογίσει και να μας δείξει αγάπη και στοργή.
Επίσης, η εκδραμάτιση μπορεί να είναι προς τον εαυτό μας και να αφορά την κακοποίηση που έχουμε βιώσει στο παρελθόν.
«Το αδιάλυτο συναίσθημα από το παρελθόν συχνά στρέφεται εναντίον του εαυτού».
Μαγική πίστη: 
είναι η πίστη ότι ορισμένες λέξεις, χειρονομίες ή συμπεριφορές μπορούν να αλλάξουν την πραγματικότητα.
Οι δυσλειτουργικοί γονείς συχνά ενισχύουν τη μαγική σκέψη των παιδιών τους. Είναι φυσικό ένα παιδί να σκέφτεται μαγικά. Αλλά αν ένα παιδί είναι πληγωμένο λόγω των ανικανοποίητων αναγκών εξάρτησης, δε μεγαλώνει στην πραγματικότητα. Γίνεται ενήλικος μολυσμένος από τη μαγική λογική του παιδιού.
Παραδείγματα μαγικής πίστης είναι: 
“Άν έχω χρήματα θα είμαι εντάξει”. 
“Άν προσπαθήσω πολύ, ο κόσμος θα με ανταμείψει”. 
“Η αναμονή φέρνει υπέροχα αποτελέσματα”. 
“Ο γάμος μπορεί να λύσει όλα μου τα προβλήματα”.
Αν το μέσα μας παιδί είναι πληγωμένο, θα συνεχίσει να αντιλαμβάνεται αυτές τις ιστορίες κυριολεκτικά. Ως ενήλικες παιδιά, περιμένουμε και/ ή αναζητάμε με τρόπο μαγικό το καλό τέλος όπου έκτοτε θα ζήσουμε ευτυχισμένοι».
Δυσλειτουργία οικειότητας: 
Πολλοί ενήλικες που έχουν ένα πληγωμένο μέσα τους παιδί κινούνται ανάμεσα στον φόβο της εγκατάλειψης και τον φόβο του καταποντισμού της προσωπικότητας.
Κάποιοι είναι μόνιμα απομονωμένοι επειδή φοβούνται να αφεθούν στις εκδηλώσεις αγάπης ενός άλλου προσώπου, ενώ κάποιοι αρνούνται να διακόψουν καταστροφικές σχέσεις επειδή φοβούνται να μείνουν μόνοι.
Το πληγωμένο μέσα μας παιδί δεν μας αφήνει να αναπτύξουμε οικειότητα στις σχέσεις, καθώς δεν έχουμε την αίσθηση του αυθεντικού εαυτού.
Το πληγωμένο παιδί έχει ήδη βιώσει ένα μεγάλο πλήγμα, που είναι η απόρριψη του αυθεντικού εαυτού, καθώς δεν πήρε την επιβεβαίωση που είχε ανάγκη από τον γονιό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ψεύτικου εαυτού, που συμπεριφέρεται με τον τρόπο που θεωρεί ότι θα μπορέσει να κερδίσει την αγάπη.
«Βαθμιαία, ο ψεύτικος εαυτός γίνεται αυτός που το άτομο νομίζει πραγματικά ότι είναι. Ξεχνάει ότι ο ψεύτικος εαυτός είναι μια προσαρμογή, ένας ρόλος βασισμένος σε ένα σενάριο που κάποιος άλλος έγραψε.
Πώς μπορείς να μοιραστείς τον εαυτό σου με έναν άλλο, όταν δεν ξέρεις στην πραγματικότητα ποιος είσαι; 
Πώς μπορεί κάποιος άλλος να σε μάθει αν δεν ξέρεις εσύ ποιος πραγματικά είσαι;
Χωρίς ασφαλή όρια δεν μπορούμε να ξέρουμε που τελειώνουμε εμείς και που αρχίζουν οι άλλοι. Δεν μπορούμε να πούμε όχι και δεν ξέρουμε τι θέλουμε, πράγματα που είναι κρίσιμες μορφές συμπεριφοράς για την καθιέρωση της οικειότητας».
Απείθαρχη συμπεριφορά: 
Το παιδί έχει ανάγκη από γονείς που λειτουργούν με βάση την αυτοπειθαρχία και δεν την απαιτούν μόνο από το παιδί.
«Μαθαίνουν από αυτό που οι γονείς τους στην πράξη κάνουν, όχι από αυτό που λένε ότι κάνουν. Όταν οι γονείς δεν είναι πρότυπα πειθαρχίας, το παιδί γίνεται απείθαρχο. Όταν οι γονείς τιμωρούν αυστηρά (και δεν κάνουν όσα λένε) το παιδί γίνεται υπερ-πειθαρχικό.
Το απείθαρχο μέσα μας παιδί είναι φυγόπονο, χρονοτριβεί, αρνείται να αναβάλλει την άμεση ικανοποίηση των αναγκών του, επαναστατεί, είναι ισχυρογνώμον και αδιάλλακτο και δρα ενστικτωδώς χωρίς σκέψη.
Το υπερ-πειθαρχικό παιδί είναι άκαμπτο, έμμονο, υπερβολικά ελεγχόμενο και υπάκουο, ευχαριστεί τους άλλους και είναι παγιδευμένο στη ντροπή και την ενοχή. Οι περισσότεροι ταλαντεύονται ανάμεσα στα δύο».
Εξαρτημένη καταναγκαστική συμπεριφορά
Το πληγωμένο μέσα μας παιδί έχει ανάγκη από σχέσεις εξάρτησης για να μπορέσει να επιβιώσει.
Η εξάρτηση αποτελεί μια παθολογική σχέση προς κάθε μορφή αλλαγής της διάθεσης η οποία οδηγεί σε καταστροφικές για τη ζωή συνέπειες. 
Οι εξαρτήσεις είναι εξαρτήσεις δράσης (εργασία, αγορές, χαρτοπαιξία, σεξ, θρησκευτικές ιεροτελεστίες), συναισθηματικές εξαρτήσεις και εξαρτήσεις από διάφορα αντικείμενα.

«Η σκέψη μπορεί να είναι ένας τρόπος για να αποφύγουμε τα συναισθήματα».
Όλες οι εξαρτήσεις έχουν ένα στοιχείο σκέψης, που ονομάζεται ψυχαναγκασμός.
«Στον πυρήνα των περισσότερων έξεων υπάρχει το πληγωμένο μέσα παιδί, το οποίο βρίσκεται σε συνεχή κατάσταση λαχτάρας και ακόρεστης ανάγκης».
Διαστροφές της σκέψη: 
Το παιδί καθώς μεγαλώνει έχει ανάγκη από υγιή πρότυπα για να μπορέσει να μάθει να ξεχωρίζει τη σκέψη από το συναίσθημα- «να σκέπτονται τα συναισθήματα και να νιώθουν τη σκέψη».
Αν το παιδί μάθει να διαχωρίζει τη σκέψη από το συναίσθημα, μεγαλώνοντας μπορεί να χρησιμοποιήσει τη σκέψη σαν ένα τρόπο για να αποφύγει τα οδυνηρά συναισθήματα που βιώνει.
Δύο παραδείγματα διαστρέβλωσης της σκέψης είναι η γενίκευση (γίνεται διαστρέβλωση όταν τη χρησιμοποιούμε για να μας αποσπάσει από τα συναισθήματά μας) και λεπτολογία (όταν η λεπτολογία- έμφαση στις λεπτομέρειες- χρησιμεύει για να μας αποσπάσει από τα οδυνηρά συναισθήματά μας, τότε διαστρεβλώνει την πραγματικότητα της ζωής μας.
Αν απορροφηθούμε σε συμπεριφορές τελειομανίας δίνοντας έμφαση στη λεπτομέρεια αποφεύγουμε τα συναισθήματα της ανεπάρκειας που νιώθουμε).
Το κενό (απάθεια, κατάθλιψη): 
Το πληγωμένο μέσα μας παιδί μπορεί να μας οδηγήσει στην εκδήλωση μιας χαμηλού βαθμού κατάθλιψης, που εκφράζεται κυρίως με ένα αίσθημα κενότητας.
Η κατάθλιψη οφείλεται στην υιοθέτηση του ψεύτικου εαυτού και στην εγκατάλειψη του αληθινού εαυτού, που δημιουργεί ένα κενό μέσα στο άτομο. «Αναφέρομαι σ’ αυτό το φαινόμενο ως η “τρύπα στην ψυχή κάποιου”. Όταν ένα άτομο χάσει τον αυθεντικό εαυτό του, χάνει την επαφή με τα αληθινά αισθήματα, τις ανάγκες και τις επιθυμίες του.
Αντί γι’ αυτά βιώνει αισθήματα που απαιτούνται για τον ψεύτικο εαυτό του. Το να έχεις ψεύτικο εαυτό σημαίνει να παίζεις κάποιο ρόλο. Ο αληθινός εαυτός δεν είναι ποτέ παρών». 
Το άτομο ουσιαστικά νιώθει ένα κενό και μια απάθεια, καθώς βρίσκεται σε μια κατάσταση πένθους του αληθινού εαυτού.

«Όταν το μέσα μας παιδί πληγώνεται, νιώθουμε κενοί και μελαγχολικοί. Η ζωή έχει κάτι το μη πραγματικό γύρω της. Είμαστε εκεί, αλλά δε μετέχουμε. Αυτή η αίσθηση του κενού οδηγεί στη μοναξιά. Επειδή ποτέ δεν είμαστε αυτοί που πράγματι είμαστε, δεν είμαστε ποτέ αληθινά παρόντες. Ακόμη κι αν οι άνθρωποι μας θαυμάζουν και προσκολλούνται σε μας, νιώθουμε μόνοι».
Όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά οδηγούν στη διατήρηση ενός πληγωμένου μέσα μας παιδιού, το οποίο μολύνει την ενήλικη ζωή μας, με αποτέλεσμα να κουβαλάμε συναισθήματα από την παιδική ηλικία, που διαστρεβλώνουν τις ανάγκες και επιθυμίες μας, την αναζήτηση αγάπης και τα συναισθήματα που μας προκαλούν οι σχέσεις μας.
«Αυτό το παραμελημένο, πληγωμένο, μέσα μας, παιδί του παρελθόντος είναι η μεγαλύτερη πηγή της ανθρώπινης δυστυχίας».

Bradshaw, John. (1992). «Ο γυρισμός στο μέσα μας παιδί», Εκδόσεις Λύχνος.
Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγος, MSc

Απλές ασκήσεις συγκέντρωσης για παιδιά
Concentration Exercises for Kids


Άσκηση συγκέντρωσης και αλληλουχίας με κέρματα
Επιλέξτε πέντε κέρματα και τοποθετείστε τα σε μια σειρά. Δώστε στο παιδί την εξής οδηγία “Κοίταξε προσεκτικά τα κέρματα που είναι τοποθετημένα πάνω στο τραπέζι” και στη συνέχεια καλύψτε τα κέρματα ώστε να μην μπορεί να τα δει. 
Βάλτε χρονόμετρο και ζητήστε από το παιδί να επαναλάβει το ίδιο μοτίβο το οποίο του δόθηκε με τα κέρματα από τη σωρό. Όταν τελειώσει, καταγράψτε το χρόνο που του πήρε για να το ολοκληρώσει και αποκαλύψτε ξανά τα κέρματα. 
Αν το παιδί δεν το ολοκλήρωσε σωστά, επαναλάβετε την άσκηση χωρίς να αυξήσετε τη δυσκολία του μοτίβου. 
Όσο παίζετε αυτό το παιχνίδι, τόσο θα βλέπετε τη συγκέντρωση και την αλληλουχία του παιδιού να βελτιώνεται και να αισθάνεται και το ίδιο μεγάλη ικανοποίηση για το κατόρθωμά του.

Άσκηση ελέγχου του σώματος
Παίξτε με το παιδί σας παιχνίδια που έχουν να κάνουν με εναλλασσόμενη κίνηση και ακινησία όπως το δημοφιλές παιδικό παιχνίδι «αγαλματάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα;» Παίξτε όσο περισσότερο μπορείτε. 
Αυτός είναι ένας καλός τρόπος ώστε το παιδί να αποκτήσει περισσότερη αυτοπειθαρχία και έλεγχο στο σώμα του.

Ασκήσεις παρατηρητικότητας και συγκέντρωσης με εικόνες
Επιλέξτε όμοιες εικόνες με μικρές διαφορές. Οι διαφορές μπορεί να είναι σχετικά μεγάλες στην αρχή. Έπειτα, ζητήστε από το παιδί να τις εντοπίσει. 
Όσο θα βελτιώνεται στον εντοπισμό, μπορείτε να δυσκολεύετε το παιχνίδι βρίσκοντας ολοένα πιο μικρές διαφορές ανάμεσα σε δύο εικόνες. Μπορείτε ακόμα να χρησιμοποιήσετε εικόνες και από το διαδίκτυο. 
Η άσκηση αυτή βοηθάει σημαντικά στην συγκέντρωση και στην ενίσχυση της παρατηρητικότητας.

Βρες τα αντίθετα
Πείτε μια λέξη στο παιδί σας και ζητήστε του να σας πει την αντίθετη.
Ξεκινήστε με απλές λέξεις, όπως πάνω – κάτω, αριστερά – δεξιά και καθώς θα βελτιώνεται μπορείτε να επιλέγετε πιο δύσκολες έννοιες. Αυτή η άσκηση βοηθά στην ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών συνάψεων, ενισχύει την αυτοσυγκέντρωση και εμπλουτίζει τη γλωωσική νοημοσύνη του παιδιού.

Συναρμολογούμενα παιχνίδια, παζλ και λαβύρινθοι
Προσπαθήστε να προτρέψετε το παιδί σας να ασχοληθεί με τη συναρμολόγηση παιχνιδιών όπως LEGO ή πιο σύνθετα όπως η κατασκευή ενός ανθρώπου, αυτοκινήτου, αεροπλάνου ή δεινοσαύρου. 
Μπορείτε επίσης να του δώσετε παιχνίδια ή βιβλία με παζλ και λαβύρινθους. Όλα βοηθούν στην ενίσχυση της δημιουργικότητας και της συγκέντρωσης.

Άσκηση μνήμης και δημιουργικότητας με οραματισμό
Ζητήστε από το παιδί σας να περιγράψει ένα μέρος στο οποίο διασκεδάζει. Θα μπορούσε να είναι το εξοχικό ή ακόμα και η παιδική χαρά. 
Ζητήστε του να σας περιγράψει το μέρος και κάντε του ερωτήσεις που αφορούν όλες τις αισθήσεις. π.χ. Πως μυρίζει το γρασίδι, τι υφή έχει η άμμος, τι χρώματα έχουν οι κούνιες; Τι ήχοι ακούγονται; κ.ο.κ. 
Αυτή η άσκηση βοηθά την ανάπτυξη της φαντασίας και της δημιουργικότητας ενώ ταυτόχρονα ενισχύει την παρατηρητικότητα και τη μνήμη του.

Τι υπάρχει στο τραπέζι;
Βάλτε κάποια αντικείμενα στο τραπέζι και ζητήστε από το παιδί να τα παρατηρήσει. Έπειτα σκεπάστε τα και ζητήστε του να γράψει όσα θυμάται σε ένα χαρτί. Ξεκινήστε με πολύ λίγα και καθώς βελτιώνεται αυξήστε τον αριθμό των αντικειμένων.

Όνομα, ζώο, φυτό, πράγμα, επάγγελμα, φαγητό, χρώμα, πόλη
Το δημοφιλές διασκεδαστικό παιχνίδι είναι εξαιρετικό για την ανάπτυξη της μνήμης, της συγκέντρωσης και της ανάπτυξης της γλωσσικής νοημοσύνης. Παίξτε το όσο περισσότερο μπορείτε.

Φιδάκι
Το συγκεκριμένο επιτραπέζιο έχει δημιουργηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε για να κερδίσει το παιδί να χρειαστεί γνώσεις αριθμητικής καθώς και να έχει αίσθηση του χώρου. Ιδανικό για παιδιά προσχολικής ηλικίας που θα αναρωτηθούν πώς θα καταφέρουν να φτάσουν μέχρι τον τερματισμό.

Κουτσό
Ένα διασκεδαστικό παιχνίδι που μέσα από αυτό το παιδί αναπτύσσει τις κινητικές του δεξιότητες και την ισορροπία. Ζωγραφίζοντας με κιμωλία τα κουτάκια μαθαίνει να συσχετίζει τα μεγέθη και αποκτά μαθηματικές γνώσεις, καθώς χρειάζεται να συμπληρώσει τους αριθμούς. Ιδανικό για παιδί τριών ετών και πάνω.

Άσκηση προσοχής με αντικείμενα για νήπια
Αυτή η άσκηση έχει σχεδιαστεί ώστε να αναπτύξει την ικανότητα προσοχής και εστίασης του παιδιού. Πείτε στο παιδί να καθίσει σε μια καρέκλα και ζητήστε του να συγκεντρωθεί σε ένα αντικείμενο που κρατάτε στα χέρια σας. 
Όσο πιο μικρό το παιδί, τόσο πιο μεγάλο πρέπει να είναι το αντικείμενο που κρατάτε στα χέρια σας. Κινήστε το αντικείμενο οριζόντια, σε απόσταση περίπου 30 εκατοστών από τα μάτια του παιδιού σας. 
Αφήστε το να ακολουθήσει το αντικείμενο με τα μάτια του, χωρίς όμως να κουνάει το κεφάλι του. Η κίνηση πρέπει να είναι αργή στην αρχή και έπειτα, καθώς θα βελτιώνεται, μπορεί να επιταχύνετε.

Η Αφροδίτη και ο Δήμαρχος

 
Γιατί ο δήμαρχος Μήλου αρνήθηκε να πληρώσει εισιτήριο στο Μουσείου του Λούβρου. 
Το αίτημα για την επιστροφή του γλυπτού της Αφροδίτης και η αντίδραση των Γάλλων.
Πριν από δύο χρόνια ο δήμαρχος της Μήλου Γεράσιμος Δαμουλάκης είχε επισκεφθεί το Μουσείο του Λούβρου για να δει από κοντά την Αφροδίτη της Μήλου. 

Αντί όμως να καταβάλει το ποσό του εισιτηρίου, όπως οποιοσδήποτε τυχαίος επισκέπτης, δήλωσε φθάνοντας στο γκισέ:
«Είμαι ο δήμαρχος της Μήλου, δεν δέχομαι να πληρώσω για να μπω στο μουσείο. Ήρθα να δω μόνο ένα και μόνο έκθεμα, την Αφροδίτη της Μήλου, το οποίο ανήκει στο νησί μου». Από το ύφος του ήταν φανερό ότι το εννοούσε.

  
Οι υπεύθυνοι του μουσείου, μετά σύντομη σύσκεψη, αποδέχθηκαν το αίτημα και κάλεσαν τον δήμαρχο και την παρέα του να περάσουν χωρίς να πληρώσουν το προβλεπόμενο αντίτιμο. Οι πόρτες του μουσείου άνοιξαν, η ελληνική αποστολή κατευθύνθηκε στη μεγάλη αίθουσα που φιλοξενεί το διάσημο άγαλμα, έκατσαν λίγο να το κοιτούν με δέος και αποχώρησαν με την υπόσχεση ότι μια μέρα δεν θα χρειάζεται να κάνουν τόσο μεγάλο ταξίδι για να το θαυμάσουν.
Δυόμισι χρόνια μετά, οι προσπάθειες του δημάρχου Μήλου για επιστροφή του γλυπτού στο νησί εντείνονται, όπως αναφέρει ο ίδιος στην «Καθημερινή». 
«Το θέμα με βασανίζει 15 χρόνια (σ.σ. πράγματι η φωτογραφία του στο σάιτ του δήμου έχει φόντο την Αφροδίτη), αλλά τώρα ωρίμασαν οι συνθήκες. Εχουμε πλέον τεκμηριωμένη θέση νομικών ότι όταν το άγαλμα βγήκε από το νησί δεν υπήρξε εμπορική πράξη, αλλά επρόκειτο για πράξη πολέμου. Φορτώθηκε σε πολεμικό πλοίο της Γαλλίας και το πήρε Γάλλος αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού. Ήμασταν σε περίοδο πολέμου», λέει ο κ. Δαμουλάκης.
  
Έχει ήδη συγκροτήσει Επιτροπή Διεκδίκησης, η οποία μεταξύ άλλων θα φροντίσει το σχετικό αίτημα να συγκεντρώσει 1 εκατομμύριο υπογραφές, ώστε να συζητηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. «Κάποιοι στη Μήλο νόμιζαν ότι κάνω πλάκα, αλλά εγώ πάντα το εννοούσα. Ήδη, όπως λέει, έχουν ξεκινήσει οι εργασίες αναστήλωσης ενός παλιού σχολείου θηλέων στην Πλάκα, την πρωτεύουσα του νησιού, «όπου θα μείνει μόνιμα η Αφροδίτη, που τώρα φιλοξενείται στη Γαλλία». 
Το γλυπτό, που συμβολίζει τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα, είναι σκαλισμένη σε μάρμαρο παριανό, έχει ύψος 2,02 μ. και βάρος 900 κιλά. Χρονολογείται γύρω στο 100 π.Χ. Είχε βρεθεί το 1820 στο Κλήμα της Μήλου από τον αγρότη Γεώργιο Κεντρωτά, σπασμένο στα δύο. Τα χέρια έλειπαν. Σύμφωνα με μία από τις εκδοχές, ο Γάλλος αξιωματικός Ολιβιέ Βουτιέ που βρισκόταν με το πολεμικό πλοίο «Εσταφέτ» στο λιμάνι για να ξεχειμωνιάσει, αντιλήφθηκε την αξία του αγάλματος.
Ενημέρωσε τον πρόξενο της Γαλλίας στη Μήλο, που έσπευσε να το αγοράσει. Το νέο όμως διέρρευσε και στο νησί έσπευσαν και άλλοι επίδοξοι αγοραστές. 
Καλύτερα παζάρια με τους Οθωμανούς φαίνεται ότι έκαναν οι Γάλλοι, που τελικά έφυγαν με το πολύτιμο «εμπόρευμα». Την 1η Μαρτίου του 1821 ο Γάλλος πρεσβευτής Mαρκήσιος ντε Pιβιέρ δώρισε το άγαλμα στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΗ΄, για να τοποθετηθεί στο Λούβρο όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

dinfo.gr
Το βρήκαμε στην Ιδεοπηγή