Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

«Δε μου λέτε, δε μου λέτε, το παιδί πόσο πουλιέται;».

«Παιδιά από 6 μηνών έως 20 χρόνων τιμώνται από 4.000, 8.000 μέχρι 14.000 ευρώ».
Σε 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ υπολογίζονται τα ετήσια κέρδη των κυκλωμάτων διακίνησης παιδιών σε χώρες της Ε.Ε.
.
«Πίσω από κάθε παιδί, δεν υπάρχει μόνο ο διακινητής. Υπάρχει και η ζήτηση. Για σεξουαλική εκμετάλλευση, παιδική εργασία, λαθρεμπόριο, παράνομες υιοθεσίες. Περίπου 15.000-16.000 παιδιά είναι τα καταχωρισμένα θύματα που ήρθαν σε επαφή με τις αρχές. Πόσα άλλα τέτοια θύματα παραμένουν αόρατα;»
«Προχθές ένα γαλλικό κανάλι έδειξε ένα φοβερό ρεπορτάζ για μικρά παιδιά-πρόσφυγες που αναγκάζονται να δουλεύουν σε συνθήκες μεγάλης εκμετάλλευσης. Παιδιά που θα έπρεπε να είναι στα σχολεία. Ωραία έλυσε το πρόβλημα η πολιτισμένη Ευρώπη! Το έκλεισε έξω από την πόρτα της κι είναι σαν να μην υπάρχει. Δεν μπορούμε να μένουμε σιωπηλοί και συνένοχοι σε αυτή την υποκρισία».
..............
ολόκληρο το άρθρο στην Ιδεοπηγή

Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Μόλις 15 ετών, και την έδιωξαν οι δικοί της από το σπίτι ...

15χρονο Call Girl «καίει» γνωστούς επιχειρηματίες.
Η κοκαΐνη, το τζακούζι και η κόλαση της ανήλικης.
«Μου έδιναν κόκα για να μην έχω αίσθηση του τι γίνεται.
Όταν ερχόμουν στην "πραγματικότητα" ξενέρωνα πιο πολύ και έλεγα "πάλι εδώ είμαι" (...). »
Σοκάρει ιστορία της 15χρονης, που εκδιώχθηκε από την οικογένειά της, εκπορνεύτηκε, βιάστηκε και κατέληξε να γίνει call-girl για επώνυμους επιχειρηματίες, την οποία φέρνει στη δημοσιότητα το «Έθνος της Κυριακής».
Η ιστορία της ανήλικης περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια στο βούλευμα-καταπέλτη του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, το οποίο παραπέμπει σε δίκη 20 κατηγορούμενους, ανάμεσά τους και τους γονείς της ανήλικης, αλλά και γνωστούς επιχειρηματίες και ιδιοκτήτες μεγάλων ξενοδοχείων.

«Με πήγαιναν στον (σ.σ.: αναφέρεται το όνομα πολύ γνωστού επιχειρηματία που δραστηριοποιείται στον χώρο της υγείας).
Είχαμε συναντηθεί στο (σ.σ.: γνωστό νυχτερινό κέντρο στη Λ. Ποσειδώνος) και με πήρε με το πολυτελές αυτοκίνητό του και με πήγε σπίτι του.
Με έβαζε σε τζακούζι στον τελευταίο όροφο και εκείνος έπαιρνε την πιατέλα με την κοκαΐνη, καθόταν χαλαρός στο τζακούζι, ρούφαγε κόκα και μου έλεγε και μένα να κάνω.
.............
Την πρώτη φορά, μου έδωσε 900 ευρώ.
Μου πρότεινε να μείνω μαζί και να μου βάλει 50-100 χιλιάδες ευρώ στον λογαριασμό μου.
Ηθελε να με πάρει γιατί είμαι Ελληνίδα και πάνω απ’ όλα είμαστε Σπαρτιάτες.
Μου έβαζε και το τραγούδι της Σπάρτης».

Ψυχική δύναμη

Ηταν Δεκέμβριος του 2012 όταν η 15χρονη Β. βρήκε την ψυχική δύναμη να μπει στο γραφείο της 6ης Ανακρίτριας. Στο πλευρό της είχε μόνο την ψυχολόγο της Αστυνομίας - το μοναδικό της στήριγμα. Νωρίτερα, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που είχε παραχωρηθεί για την προετοιμασία της, η ανήλικη είχε εκφράσει με σαφήνεια να μην είναι παρόντες οι γονείς της, προκειμένου να καταθέσει με μεγαλύτερη άνεση.
Κατά την εξέτασή της μιλούσε γρήγορα, ακατάπαυστα. Η έμπειρη γραμματέας που δακτυλογραφούσε την κατάθεση αδυνατούσε να την προλάβει, αλλά κυρίως να πιστέψει τα φρικτά πράγματα που άκουγε να βγαίνουν από το στόμα μίας τόσο μικρής κοπέλας.
Υστερα από είκοσι λεπτά, η γραμματέας είχε γεμίσει επτά σελίδες Α4, στις οποίες χώρεσε η εφιαλτική ιστορία του 15χρονου κοριτσιού που εκδιώχθηκε από την οικογένειά του, εκπορνεύτηκε από τους φίλους της, βιάστηκε από τους προαγωγούς του και κατέληξε να γίνει κολ-γκερλ για επώνυμους επιχειρηματίες με τεράστια οικονομική επιφάνεια.

«Από μικρή έμενα με τη μητέρα μου στο Περιστέρι.
Πριν από δυόμισι χρόνια γνώρισε έναν κύριο και μετακομίσαμε σ' ένα σπίτι στον Ασπρόπυργο.
Η αδελφή μου, που είναι 20 ετών, ήταν μαζί μας.
Τη μεγάλη μου αδελφή, που είναι 30 ετών, δεν την έχω γνωρίσει ποτέ.
Την είχε διώξει ο πατέρας μου από το σπίτι όταν ήταν πολύ μικρή.
Ο σύντροφος της μητέρας μου φερόταν πολύ άσχημα σε εμένα, ήταν αυθάδης μαζί μου, τον άκουγα να κάνει "πράξη" με τη μητέρα μου, την έπιανε σε διάφορα "μέρη" μπροστά μου, δεν φερόταν φυσιολογικά.
Η μητέρα μου δεν αντιδρούσε.
Μας έλεγε "αρκετά σας μεγάλωσα, πρέπει να φύγετε".
Ο πατέρας μου είναι άστεγος.
Οταν έφυγα από το σπίτι μου, το είπα στη μεγάλη μου αδελφή.
Μου είπε ότι δεν μπορεί να με κρατήσει, γιατί φτιάχνει τη δική της οικογένεια.
...........
η συνέχεια εδώ

«Ὁ πεῦκος καὶ ἡ ροδιὰ»
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Έργο του Γαλιώτου Ανδρέα από Eshop -Greco Art
Του Γιάννη Βλαχογιάννη

πεῦκος φουντωτὸς ἐκαμάρωνε στὴν πόρτα ἀπέξω τοῦ περιβολιοῦ.
Μιὰ μέρα εἶδε μὲς ἀπὸ τὸν φράκτη νὰ προβαίνῃ μιὰ κοντὴ ροδιά. Ποιός τὴν ἔφερε κεῖ πέρα, κανεὶς δὲν ξέρει μήτε κι ὁ πεῦκος, ποὺ ἐφύλαγε τὴν πόρτα.
Καθὼς τὴν εἶδε ὁ πεῦκος τὴν ροδιὰ κοντὴ ἔτσι μὲ τὰ πτωχὰ τὰ φυλλαράκια της, τὴν ἐπεριφρόνησε· δὲν ἐκαταδέχθηκε νὰ τὴν προσέξῃ.

Επύκνωνε αὐτὸς τὰ ἀμέτρητα τὰ φύλλα του, γιατὶ ἦταν ἄνοιξι. Ἀνυπόμονος ἐβιαζόταν νὰ φουντωθῆ πιὸ πολὺ ἀκόμη καὶ νὰ καμαρώσῃ. Τὴν κοντούλα τὴν ροδιὰ δὲν τὴν ἔβλεπε καθόλου.
Μιὰν αὐγὴ ὅμως ἡ ροδιὰ εὑρέθηκε ἀνθισμένη στὰ κόκκινα, στὰ φλόγινα ντυμένη. Ἡ φορεσιά της ἐθάμπωσε τὸν πεῦκο.
Στὴν ἀρχὴ αὐτὸς ἐπαραξενεύθηκε πολύ, ἄφησε τὴν ὑπερηφάνεια κι ἔσκυψε καὶ ἐπρόσεχε, ὅλο ἐπρόσεχε τῆς ροδιᾶς τὴν τόσο φουντωμένη ἀνθοβολιά. Καὶ δὲν ἔνοιωσε, πὼς ἔτσι ἐπροσκυνοῦσε τὴν ταπεινούλα τὴν ροδιά.
Τῆς ροδιᾶς ὅμως ὅλη ἡ προσοχή της καὶ ἡ λατρεία της ἦταν στὰ ἄνθη, τὰ παιδιά της.

– Τὶ καμάρι! ἔλεγε ὁ πεῦκος. Οὔτε γυρίζει νὰ μὲ ἰδῇ.

Καὶ ἐφυσομανοῦσε, ἐστιόταν καὶ ἐλυγιόταν, γιὰ νὰ τὴν κάμη νὰ προσέξη. Τέλος παρηγορήθηκε μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς θὰ ρέψη γρήγορα στὸ χῶμα τῆς ροδιᾶς ἡ ὑπερηφάνεια.

Καὶ ἡ ὥρα αὐτὴ φαίνεται πὼς ἐρχόταν στ’ ἀλήθεια. Τ’ ἄνθη τῆς ροδιᾶς ἕνα – ἕνα ἔσβηναν καὶ ἐχάνονταν.
Τοῦ πεύκου ἡ χαρὰ ἦταν τώρα πολυθόρυβη.

– Τὴν ἔπαθες καλά! εἶπε ὁ πεῦκος. Τὸ ἐπερίμενα.


Ὅμως τί ἔγινε πάλι μιὰν αὐγή; ᾽Εξύπνησε ὁ πεῦκος μας καὶ τί νὰ ἰδῇ; Στὸν τόπο τῶν πεσμένων λουλουδιῶν εἶχαν προβάλει ρόδια μικρά, μεγάλα, φλόγινα, κόκκινα καὶ στρογγυλὰ καὶ παχουλὰ σὰν τοῦ μικροῦ παιδιοῦ τὰ μάγουλα.

Τότε πιὰ ἐπῆγε ὁ πεῦκος νὰ χλωμιάση ἀπὸ τὸ κακό του. Ἔβλεπε τὰ δικά του τὰ παιδιά, τὰ κουκουνάρια, καὶ δὲν ἤξερε ποῦ νὰ τὰ κρύψη ἀπὸ τὴν ντροπή του. Μὰ ἔκανε ὑπερηφάνεια τὴν ντροπὴ καὶ ἐσώπαινε. Καὶ ἐπερίμενε νὰ ἰδῇ τί ἄλλο θ’ ἀπογίνῃ μὲ τὴν φαντασμένη τὴν ροδιά.
Τέλος ἔφθασε ἡ ἡμέρα, ποὺ ἔπρεπε καὶ ὁ πεῦκος νὰ χαρῇ λιγάκι. Καὶ νὰ παρασταθῇ στῆς ροδιᾶς τὴν συμφορά.
Κορίτσια ἐμπῆκαν καὶ ἔκοψαν ὅλα τῆς ροδιᾶς τὰ ρόδια. Καὶ τὴν ἐξεγύμνωσαν καὶ τὴν ἄφησαν πεντάρφανη. Καὶ ἦταν ἀληθινὰ γιὰ κλάμμα ἡ ὄψι τῆς ροδιᾶς.
Ὁ πεῦκος ἐσείσθηκε καὶ ἀναταράχθηκε ἀπὸ τὴν χαρά του.

– Ὄμορφη εἶσαι τώρα! εἶπε στὴν ροδιά.
Παρηγορήσου, αὐτὴ ἦταν ἡ μοῖρά σου καὶ δὲν τὴν ἐγλύτωσες! Τί ἐνόμισες;

– Ὑψηλότατέ μου ἄρχοντα! εἶπε ἡ ροδιά.
Θαρρεῖς πὼς ἔχω λύπη γιὰ τὸν θησαυρό, ποὺ μοῦ ἐτρύγησαν;
Αὐτὴ ἦταν ἴσια ἴσια ἡ χαρά μου!


Τῆς ζωῆς μου ὁ μόνος λόγος εἶναι νὰ μοιράζω τὰ καλά μου σ’ ὅσους τὰ χρειάζονται καὶ ὕστερα ἄλλα πιὸ ὄμορφα νὰ τοὺς ἑτοιμάζω.

Γιάννης Βλαχογιάννης


ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟΝ ΣΤ’ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΕΥΑΓΓ. Π. ΦΩΤΙΑΔΟΥ – ΗΛΙΑ Π. ΜΗΝΙΑΤΗ Γ. ΜΕΓΑ – Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Θ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
1955

από Το σπιτάκι της Μέλιας

Εγκυκλο-παιδικά - Η Πορφύρα και η Βύσσος
Το χρώμα των βασιλιάδων και το «μετάξι της θάλασσας»
Chiara Vigo: The last woman who makes sea silk

Χτες, με την ευκαιρία της γιορτής των Αγίων Πάντων, διάβασα το Απολυτίκιο που ψέλνουμε προς τιμή τους.

Των εν όλω τω κόσμω Μαρτύρων σου, ως πορφύραν και βύσσον τα αίματα, η Εκκλησία σου στολισαμένη,...

Για την Πορφύρα όλο και κάτι γνώριζα. 

Σε κάποιες κοινωνίες απαγορευόταν διά νόμου να το φορέσει ένας κοινός θνητός
Οι δεσμοί του μωβ-πορφυρού χρώματος με τους βασιλιάδες και τις βασίλισσες χρονολογούνται από τον αρχαίο κόσμο, όπου οι αποχρώσεις του μωβ προορίζονταν αποκλειστικά και μόνο για την ανώτερη τάξη.
Ο Πέρσης βασιλιάς Κύρος χρησιμοποιούσε ως βασιλική στολή έναν χιτώνα σε μωβ χρώμα, ενώ κάποιοι από τους Ρωμαίους αυτοκράτορες απαγόρευαν στους πολίτες να φορούν μωβ ρούχα επί ποινή θανάτου. Το μωβ-πορφυρό χρώμα ήταν ιδιαίτερα σεβαστό στη Βυζαντινή αυτοκρατορία όπου οι αυτοκράτορες φορούσαν μωβ χιτώνες, υπέγραφαν διατάγματα με τη μωβ μελάνη και τα παιδιά τους λεγόταν χαρακτηριστικά πως «γεννήθηκαν μέσα στα μωβ».
Ο λόγος που το μωβ χρώμα είχε βασιλική φήμη, ήταν θέμα προσφοράς και ζήτησης. Για πολλούς αιώνες η μωβ βαφή βρισκόταν μόνο στην αρχαία φοινικική πόλη της Τύρου, εκεί που σήμερα βρίσκεται ο σύγχρονος Λίβανος. Η «πορφύρα της Τύρου» προήλθε από ένα είδος θαλάσσιου κοχυλιού-σαλιγκαριού, που σήμερα είναι γνωστό με την επιστημονική ονομασία Bolinus brandaris και ήταν τόσο εξαιρετικά σπάνιο που άξιζε το βάρος του σε χρυσό. 
Για να μαζέψουν την χρωστική από το συγκεκριμένο κοχύλι οι ειδικοί έπρεπε να ανοίξουν το κέλυφός του, να βγάλουν την βλέννα του και να την αφήσουν στο φως του ήλιου για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Χρειάζονταν περίπου 9.000 όστρακα για να δώσουν μόλις ένα γραμμάριο βαφής, αλλά το αποτέλεσμα ήταν μια ζωντανή και σταθερή απόχρωση του μοβ-πορφυρού (βαθυκόκκινο) χρώματος. 
Τα ρούχα από αυτή την χρωστική αυτή ήταν πολυδάπανα, ένα κιλό μωβ μαλλί κόστιζε περισσότερο απ’ ό,τι κέρδιζε η πλειοψηφία των ανθρώπων σε ένα χρόνο και ως εκ τούτου έγινε το σήμα κατατεθέν των πλούσιων και ισχυρών.
περισσότερα εδώ

Για την Βύσσο ομολογώ ότι δεν είχα ιδέα

Άλλο η Βύσσος και άλλο ο βυσσός, που είναι ο βυθός (εξ ου και η άβυσσος)

Για την Βύσσο λοιπόν:

Βύσσος
(Ζωολ.). Θύσανος λεπτών νηματίων που εκφύεται από τον λεγόμενο πόδα ορισμένων δίθυρων μαλακίων, όπως από τα γένη Anomia, Mytilus (το κοινό μύδι), Pinna, Venerupis κ.ά. Χρησιμεύει για τη στερεή προσκόλληση των μαλακίων αυτών σε βράχους, πέτρες, υδρόβια φυτά και άλλα στερεά υποστρώματα μέσα στο υδάτινο περιβάλλον ή για την προστασία τους (π.χ. στο μύδι). 

Η βύσσος εκκρίνεται από έναν ειδικό αδένα που ονομάζεται αδένας της βύσσου, ή βυσσογόνος αδένας· αρχικά είναι ένα μυξώδες υγρό που ύστερα από λίγο σκληραίνει και σχηματίζει ανθεκτικά μεταξώδη νήματα (Pinna) ή, σε μερικές περιπτώσεις, ασβεστοποιείται (Anomia). Τα μεταξώδη νήματα των μαλακίων του γένους Pinna ονομάζονται επίσης μετάξι της θάλασσας και χρησιμοποιούνται για την κατασκευή αραχνοΰφαντων υφασμάτων.
ygeiaonline

Η βύσσος φτιάχνεται από ένα υγρό που εκκρίνει η πίνα και στην αρχαιότητα ήταν η εκλεκτότερη υφαντική ύλη. Μόνο ένα άτομο εξακολουθεί να τη συλλέγει, να τη γνέθει και να την κάνει να λάμπει σαν χρυσός. 
Όλοι γνωρίζουμε πως το μετάξι, μία από τις πολυτιμότερες κλωστικές ίνες ζωικής προέλευσης, παράγεται από την κάμπια του μεταξοσκώληκα όταν φτιάχνει το κουκούλι της. Υπάρχει όμως και ένας άλλος, εξαιρετικά σπάνιος, τύπος μεταξιού, γνωστός ως «μετάξι της θάλασσας» ή βύσσος, ο οποίος φτιάχνεται από ένα υγρό που εκκρίνει η πίνα (Pinna Nobilis), ένα όστρακο που μοιάζει με τεράστιο μύδι.
Για τους αρχαίους Αιγυπτίους, τους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους η βύσσος ήταν η εκλεκτότερη υφαντική ύλη, κυρίως εξαιτίας της ιδιότητάς της να λάμπει στον ήλιο. Σύμφωνα με το BBC, σήμερα είναι πολύ πιθανόν να έχει απομείνει μόλις ένα άτομο το οποίο μπορεί και εξακολουθεί να συλλέγει τη βύσσο, να τη γνέθει και να την κάνει να λάμπει σαν χρυσός: η Chiara Vigo από το Sant’Antioco, ένα νησί στο νοτιοδυτικό άκρο της Σαρδηνίας.

Κάθε άνοιξη εκείνη καταδύεται στα αστραφτερά νερά που περιβάλλουν το νησί της με στόχο να εντοπίσει τις πίνες που ζουν και αναπτύσσονται στην περιοχή και να αποσπάσει το (σκληροποιημένο έπειτα από κάποιο διάστημα) υγρό που εκκρίνουν. 
Συνήθως επιλέγει τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ πάντα συνοδεύεται από μέλη της ιταλικής Ακτοφυλακής καθώς η πίνα είναι προστατευόμενο είδος. Για να μπορέσει να συλλέξει γύρω στα 200 γραμμάρια βύσσου η Κιάρα Βίγκο πραγματοποιεί ως και 400 καταδύσεις!

Στη συνέχεια αρχίζει να την υφαίνει, όχι όμως για να την πουλήσει αλλά για να τη χαρίσει σε όλους όσοι τη χρειάζονται, “σε απόκληρους, σε φτωχούς, σε ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη”, προσδιορίζοντας ότι προσφέρει τα υφάσματα που υφαίνει με το «μετάξι της θάλασσας» και σε νιόπαντρα ζευγάρια ή σε γυναίκες που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδί καθώς θεωρείται πως το σπάνιο αυτό υλικό, πέρα από καλή τύχη, φέρνει και γονιμότητα.


Μετά απ' όλα αυτά ήρθε στο νου μου ο 103ος Ψαλμὸς του Δαυίδ
«ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε· πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας»

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Ανανεώστε το παιδικό δωμάτιο, χωρίς να ξοδευτείτε!

Μπορεί τα λεφτά να μην περισσεύουν στις περισσότερες οικογένειες, όλοι οι γονείς όμως θέλουν να χαρίσουν στο μικρό τους ένα δωμάτιο χαρούμενο κι ευχάριστο που θα αποτελεί μια ζωντανή «φωλίτσα» στην οποία το παιδί θα απολαμβάνει να παίζει, να κοιμάται και να ξυπνά. 
Μπορεί να μην διαθέτουμε την οικονομική άνεση να αγοράσουμε εντυπωσιακές κατασκευές και super έπιπλα, μπορούμε όμως με απλές πινελιές να δώσουμε χρώμα και ζωή στο παιδικό δωμάτιο.
Δείτε μερικές καλές ιδέες και... καλές αλλαγές!

Γιρλάντες πάρτι στους τοίχους, 
χωρίς να έχει κανείς γενέθλια

Βάψτε τους τοίχους πουά


Ένα (πολύ) μεγάλο, φωτεινό κάδρο 
θα αλλάξει τον χώρο


Βάψτε τον ανεμιστήρα του κολλώντας 
χρωματιστό χαρτόνι, για να μοιάζει 
με ουράνιο τόξο

Προσθέστε χρωματιστές γιρλάντες 


Ζωγραφίστε έναν αυτοκινητόδρομο 
στους τοίχους

Κάντε (και) τους διακόπτες παιχνιδιάρικους

... και άλλες πολλές ιδέες στην πηγή