Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Μια φορά κι έναν καιρό... - on line Παραμύθια για Παιδιά

Από τον κόμβο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου για παιδιά, mikrosanagnostis.gr


"Παιχνίδια και ψιλικά"
του Νικόλα Ανδρικόπουλου Εκδόσεις Λιβάνη

"Ο Ισίδωρος και ο ναυαγός"
της Αμάντας Μιχαλοπούλου, Εικονογράφηση: Σοφία Τουλιάτου, εκδόσεις Πατάκη.
Διαβάζει ο ηθοποιός Γιάννης Χαρίσης.


«Η ώρα είναι εκατό»
της Λώρης Κέζα, εκδόσεις Παπαδόπουλος. Διαβάζει η ηθοποιός Λένα Παπαληγούρα.

«Το βιβλίο που δεν ήθελε να διαβαστεί»
της Βασιλικής Κάργα, σε εικονογράφηση Νίκου Κουμαριά, Εκδόσεις Επόμενος Σταθμός. Διαβάζει ο Σπύρος Περδίου.

«Τα μαγικά μου αυτιά»
της Βούλας Μάστορη σε εικονογράφηση Σπύρου Γούση, εκδόσεις Πατάκης. Διαβάζει η ηθοποιός Κόρα Καρβούνη.

Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει
Ο Μάνος Κοντολέων μας αφηγείται ένα χειμωνιάτικο παραμύθι με τίτλο «Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει» από τη συλλογή Έξι φίλοι και ένα δώρο, Εκδόσεις Πατάκη, 2007.
Η εικονογράφηση είναι της Λίλας Καλογερή.


Το Μουντιάλ και τα παραμύθια του Άντερσεν
Η ηθοποιός Κόρα Καρβούνη συνεχίζει τις λογοτεχνικές αναγνώσεις του Μικρού Αναγνώστη με την ιστορία της Αγγελικής Βαρελλά «Το Μουντιάλ και τα παραμύθια του Άντερσεν».
Εκδόσεις Μίνωας, 2002.
Η εικονογράφηση είναι του Αντώνη Καλαμάρα.


Πώς να καταβροχθίσετε ένα ουράνιο τόξο
Ο ηθοποιός  Χρήστος Σουγάρης μάς διαβάζει από το βιβλίο της Γιολάντας Τσιαμπόκαλου «Πώς να καταβροχθίσετε ένα ουράνιο τόξο», σε εικονογράφηση της Σοφίας Τουλιάτου,
Εκδόσεις Καστανιώτης, 2008.


Στο βυθό! στο βυθό! Μα τι πράγμα είναι αυτό;
Ο ηθοποιός Στράτος Σωπύλης μας διαβάζει την ιστορία "Στο βυθό! στο βυθό! Μα τι πράγμα είναι αυτό;" από το βιβλίο "O Κόσμος του πουθενά" της Γιολάντας Πατεράκη.
Εκδόσεις Ψυχογιός, 2009


Τα αδέσποτα
O Αστέρης Πελτέκης μας πάει μια βόλτα στην πορεία του Πολυτεχνείου, με αφορμή την επέτειο της 17ης Νοεμβρίου που γιορτάζουμε την πτώση της δικτατορίας, μαζί με «Τα αδέσποτα» της Σοφίας Ζαραμπούκα, εκδόσεις Μεταίχμιο.

Πουπού και Καρλότα
ο Νίκος Κουρής μας αφηγείται μια  διασκεδαστική ιστορία έρωτα μιας αλεπούς για μία κότα. Πρόκειται για τις διάσημες «Πουπού και Καρλότα» του Ευγένιου Τριβιζά, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

Οι φορεσιές του φεγγαριού
της Σοφία Μαντουβάλου (εκδόσεις Κέδρος) σε αφήγηση Μαρίας Ναυπλιώτου.

Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι
Η Μελίνα Αποστολίδου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Διεθνούς Αμνηστίας (10 Δεκεμβρίου), μας μαθαίνει τα δικαιώματά μας από την έκδοση «Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι», εκδόσεις Παπαδόπουλος..

Αν τ’ αγαπάς ξανάρχονται
της Βασιλικής Νευροκοπλή, εικονογράφηση Νικόλα Ανδρικόπουλου, Διαβάζει ο Σπύρος Περδίου, Εκδόσεις Λιβάνη.

Πού πήγαν τα Χριστούγεννα;
του Βαγγέλη  Ηλιόπουλου, σε εικονογράφηση Κιάρας Φεντέλε, εκδόσεις Πατάκη. Διαβάζει η ηθοποιός Λουκία Μιχαλοπούλου.

Μαγεία των Χριστουγέννων
με τη φωνή του ηθοποιού Γιάννη Καλαβριανού. εκδόσεις susaeta

Ο καλικάντζαρος που έχασε το δρόμο
του Βαγγέλη  Τασιόπουλου, σε εικονογράφηση Χρήστου Δήμου, εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες. Διαβάζει ο ηθοποιός Γιώργος Γλάστρας.

Ο Κηπουρός του Ουρανού
κείμενο - εικόνες Δήμητρα Ψυχογιού, εκδόσεις Άγκυρα, μας διαβάζει η ηθοποιός Αλεξάνδρα Αϊδίνη.

Όσα θέλετε να μάθετε για τον Διαδικτυακό Εκφοβισμό

fall08_cyberbullyingΟ εκφοβισμός ή παρενόχληση μέσω του Διαδικτύου θεωρείται οποιαδήποτε πράξη επιθετικότητας, τρομοκρατικής ή αυταρχικής συμπεριφοράς που πραγματοποιείται μέσω της χρήσης των ψηφιακών συσκευών επικοινωνίας, όπως είναι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα κινητά τηλέφωνα  κ.α. και η οποία επαναλαμβάνεται ανά τακτά ή άτακτα χρονικά διαστήματα.
 
Ο στόχος της μη αποδεκτής κοινωνικά, αυτής συμπεριφοράς είναι ο επιτιθέμενος να προκαλέσει ζημία ή να βλάψει το θύμα του.
Μέσω της ηλεκτρονικής επικοινωνίας, που χαρακτηρίζεται «διαδικτυακός εκφοβισμός» μπορεί κάποιος να προσπαθήσει να προσβάλει, να ενοχλήσει, να δυσφημίσει, να γελοιοποιήσει, να εκθέσει αρνητικά, να αποκλείσει κοινωνικά, ή ακόμα και να απειλήσει έναν συνάνθρωπο του ή ένα παιδί.
Ποια είναι τα ειδικότερα μέσα που χρησιμοποιεί ο Διαδικτυακός Εκφοβισμός;
Τα μέσα που χρησιμοποιούνται για τον Εκφοβισμό μέσω του Διαδικτύου είναι το τηλέφωνο (σταθερό και κινητό κι όλες οι εφαρμογές επικοινωνίας), το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (email), τα γραπτά μηνύματα (text messaging),  οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης (social networking sites), οι χώροι συζητήσεως στο διαδίκτυο (chat rooms), τα blogs, τα web sites, οι webpages, τα διαδικτυακά παιχνίδια (internet gaming) κ.α. 
 
Τι ακριβώς περιλαμβάνει ο Διαδικτυακός Εκφοβισμός;
Συνήθως περιλαμβάνει:
  • αποστολή κειμένων, e-mail, ή άμεσων μηνυμάτων με κακόβουλο ή/και προσβλητικό, για το όνομα ή/και την ταυτότητα του λήπτη, περιεχόμενο
  • ανάρτηση προσβλητικών για το θύμα φωτογραφιών, μαγνητοσκοπημένου (βίντεο) ή άλλου υλικού σε ιστοσελίδες, δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, blogs, chat rooms, κ.α., όπου μέρος του πληθυσμού έχει πρόσβαση
  • διαδικτυακή παρακολούθηση των αναρτήσεων του θύματος με σύγχρονη ή ασύγχρονη ανάρτηση εχθρικών σχολίων ή μηνυμάτων
  • ανακοίνωση, διανομή ή/και αποστολή σε τρίτους προσωπικών ή εμπιστευτικών μηνυμάτων, βίντεο ή φωτογραφιών
  • αποκλεισμό του χρήστη από το διαδίκτυο
  • επαναλαμβανόμενη αποστολή ηλεκτρονικών ή τηλεφωνικών μηνυμάτων
  • δημιουργία ψεύτικων διαδικτυακών προφίλ στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης με σκοπό την προσβολή του ονόματος ή/και της προσωπικότητας του θύματος
  • παραβίαση (είσοδος) στους προσωπικούς διαδικτυακούς λογαριασμούς του θύματος (διαδικτυακή παρακολούθηση)
  • γνωστοποίηση προσωπικών πληροφοριών ή προσωπικών δεδομένων σε πολλαπλούς παραλήπτες
  • υπό προϋποθέσεις λήψη μηνυμάτων από διαφορετικούς παραλήπτες, χωρίς το θύμα να έχει δώσει τη συγκατάθεση του ή να έχει ο ίδιος δώσει την ηλεκτρονική του διεύθυνση (το τελευταίο έχει σκοπό την πώληση, με αθέμιτο τρόπο)
  • σπρωξίματα (poke) στο Facebook
  • ηλεκτρονική κλοπή και πρόκληση ζημίας στην προσωπική περιουσία του θύματος
  • εκβιαστικά τηλεφωνήματα, ή τηλεφωνήματα χωρίς συνομιλία σε ακατάλληλες ώρες, ή/και κλήσεις χωρίς απάντηση
Η επικοινωνία μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον μια φορά ή πολλαπλές φορές και να εκδηλώνεται με τον ίδιο ή διαφορετικό τρόπο.
Ο Εκφοβισμός μέσω του Διαδικτύου μπορεί να είναι άμεσος ή έμμεσος εμπλέκοντας και άλλα άτομα που ενδεχομένως να μην γνωρίζουν προσωπικά το θύμα.

Ποια είναι τα κίνητρα των δραστών;
Συχνά παρατηρούμε ότι ο διαδικτυακός εκφοβισμός αφορά στην εκτόνωση έντονων συναισθημάτων όπως η οργή, ο πόνος, η εγκατάλειψη, ο φόβος, η απόρριψη, ο θυμός, η απελπισία, η απόγνωση, που προκληθήκαν από προβληματικές οικογενειακές σχέσεις, κοινωνική δυσλειτουργία ή δύσκολες προσωπικές σχέσεις.
Με αυτή την αντικοινωνική συμπεριφορά, οι δράστες αισθάνονται ότι επιβάλουν εξουσία κι ανακτούν τον έλεγχο, ανακουφίζοντας τα συναισθήματα δυσφορίας που νιώθουν.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, διερευνούμε τις βαθύτερες ανάγκες του ατόμου και διερευνούμε προσεκτικά την προσωπικότητα, τις ανασφάλειες, τα στερεότυπα κλπ, που μπορεί να ευθύνονται για την μη αποδεκτή συμπεριφορά. Πίσω από τα αρνητικά συναισθήματα συχνά κρύβονται μοναξιά, δυσκολίες προσαρμογής, ψυχοσωματικά προβλήματα (διαφόρων εντάσεων) και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Με την κατάλληλη ψυχοεκπαίδευση, ο δράστης μπορεί να κατανοήσει τους λόγους που τον οδήγησαν στην παραβατική συμπεριφορά, να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση του και τέλος να επιλέξει έναν κοινωνικά αποδεκτό τρόπο συμπεριφοράς.
Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι οι άνδρες και τα αγόρια ασχολούνται με τον ηλεκτρονικό εκφοβισμό συχνότερα από τις γυναίκες και τα κορίτσια, τα οποία συνήθως βασίζονται σε πιο ήπιες ή έμμεσες μορφές επιθετικότητας.
 
Ποιες είναι οι συνέπειες στην ψυχική υγεία του λήπτη Διαδικτυακού Εκφοβισμού;
Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός, μπορεί να προκαλέσει πολύ...

Κριτικάρουμε αρνητικά τα παιδιά μας;
Πόσο κακό τους κάνουμε;

Όταν ασκείται κριτική σε κάποιον, η αυθόρμητη αντίδρασή του είναι να γίνει αμυντικός ή επιθετικός. Η αλήθεια είναι ότι η κριτική είναι σκληρή και πονάει –ειδικά η αρνητική. Κριτικάροντας, αποδίδουμε κατηγορίες, υποτιμούμε και αποδοκιμάζουμε.
 
Κι αν η επικριτικότητα είναι σκληρή για τους ενήλικες, φανταστείτε πώς επιδρά στην ψυχολογία του παιδιού.
Γι' αυτό, γονείς και δάσκαλοι, πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί με το τι λένε και με ποιον τρόπο στα παιδιά όταν τους ασκούν κριτική. Είναι απαραίτητο να αναλογιστούν το μέγεθος της επιρροής τους στα παιδιά, τα οποία προσβλέπουν σ' αυτούς για καθοδήγηση.
Ο γονιός που επισημαίνει διαρκώς στο παιδί, ότι μπορεί να κάνει τα αδύνατα δυνατά, του δίνει τα εφόδια για να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και να γίνει φιλόδοξο. Όταν, όμως, ο γονιός ασκεί αρνητική κριτική στα παιδιά του, τα λόγια ή οι πράξεις του μεταφράζονται ως υποτίμηση και έλλειψη στήριξης στα μάτια τους.
Η τακτική της υποτίμησης είναι, δυστυχώς, άκρως κοινή. Αν το παιδί πάρει έναν κακό βαθμό, ο γονιός συχνά το ταπεινώνει λέγοντάς του ότι ο ίδιος έπαιρνε πάντα άριστα. Μ' αυτόν τον τρόπο, το παιδί οδηγείται στη σκέψη ότι είναι ανίκανο κι ανεπαρκές. Αντίστοιχα κοινή είναι η τακτική της σύγκρισης: «Γιατί δε μοιάζεις στην αδερφή σου / στον συμμαθητή σου / στον Γιαννάκη που μένει δίπλα;».
Κατακρίνοντας το παιδί, επιφέρετε καταστροφικές συνέπειες για την ψυχολογία του:
 
Χαμηλή αυτοεκτίμηση
Όταν τους ασκείται κριτική για την εμφάνιση ή τις πράξεις τους, τα παιδιά αναπτύσσουν προσωπικότητα με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Αν ένα παιδί εισπράττει από τους γονείς του ότι δεν αξίζει τίποτα, οι πιθανότητες να χρειαστεί ψυχολογική υποστήριξη στο μέλλον είναι πολλές. Προσπαθήστε να επικροτείτε τα παιδιά με κάθε ευκαιρία – αυτή η τακτική θα τους δώσει την αυτοπεποίθηση και το θάρρος που χρειάζονται για να βελτιώσουν τον εαυτό τους.
Ανυπακοή κι απειθαρχία
Αν το παιδί πιέζεται από την κριτική που του ασκείται μέχρι την εφηβεία του, είναι πολύ πιθανό να επαναστατήσει και να γίνει ατίθασο. Τα παιδιά -ακόμη και τα πιο υπάκουα- τείνουν να χειροτερεύουν τη συμπεριφορά τους αντιδρώντας, όταν ασφυκτιούν από τις κατηγορίες που τους αποδίδονται.
Σε ακραίες περιπτώσεις επαναλαμβανόμενης επικριτικότητας και λεκτικής βίας, τα παιδιά μεγαλώνοντας στρέφονται στο αλκοόλ ή τη χρήση ναρκωτικών, για να παρηγορηθούν.
Αρνητική στάση απέναντι στα πάντα
Η διαρκής κριτική μπορεί να κάνει τα παιδιά να υιοθετήσουν αρνητική στάση και οπτική για τη ζωή. Ο αρνητισμός αυτός μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένη απαισιοδοξία.Το παιδί γίνεται ανασφαλές και οι σκέψεις του γίνονται σκοτεινές. Αντί να σκέφτεται αυτά που μπορεί να καταφέρει, αναλογίζεται όλα αυτά που αδυνατεί να κάνει και, εν τέλει, η βελτίωση και η ευτυχία του παρεμποδίζονται από το ίδιο.
Κατάθλιψη
Έχοντας χαμηλή αυτοεκτίμηση, το παιδί μπορεί να οδηγηθεί στην κατάθλιψη. Θεωρώντας ότι δεν είναι ικανό για τίποτα, το παιδί αρχίζει να χάνει το ενδιαφέρον του για τη ζωή και να νιώθει θλίψη. Όταν οι αγαπημένοι τους άνθρωποι δεν τους προσφέρουν την απαραίτητη ενθάρρυνση που χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν τα εμπόδια και τις προκλήσεις, τα παιδιά γίνονται άτολμα και θλιμμένα.
Ψέματα
Τα παιδιά λένε ψέματα για να προστατευτούν από την καταιγίδα κριτικής που τους απειλεί. Αν οι γονείς διαρκώς υποδεικνύουν στο παιδί τι πρέπει ή δεν πρέπει να κάνει, ή του επισημαίνουν ότι δεν είναι αρκετά καλό, αυτό -προσπαθώντας να προφυλαχθεί από τα πυρά- καταφεύγει στο ψέμα. Και πώς να το κατηγορήσει κανείς;
 

Μελισσάνθη: «Πιστεύω»

 
Πιστεύω
Ἡ Ἀγάπη, μόνο, βαστάζει ὅλα τὰ φορτία.
Μπορῶ νὰ βαστάζω ὅλα τὰ φορτία.
Γιατί ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ μέγα φορτίο!
Ἡ Ἀγάπη σηκώνει τὸ βάρος τ'οὐρανοῦ.
Μπορῶ νὰ σηκώνω τὸ βάρος τ'οὐρανοῦ.
Ἡ Ἀγάπη ὑπομένει τὰ μαρτύρια τῆς πυρᾶς.
Μπορῶ νὰ ὑπομένω τὰ μαρτύρια τῆς πυρᾶς.
Γιατί ἡ Ἀγάπη εἶναι ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ πυρά!
Ἡ Ἀγάπη πιστεύει στὴ ζωὴ καὶ στὸ θάνατο.
ἡ Ἀγάπη πιστεύει στὸ θαῦμα.
Μπορῶ νὰ πιστεύω στὴ ζωὴ καὶ στὸ θάνατο.
μπορῶ νὰ πιστεύω στὸ θαῦμα.
Γιατί ἡ Ἀγάπη εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος!
Γιατί ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ θαῦμα!
Ἡ Ἀγάπη προσεύχεται κ' ἐνεργεῖ.
ἡ Ἀγάπη ἀγρυπνεῖ.
Μπορῶ νὰ προσεύχωμαι καὶ νὰ ἐνεργῶ.
μπορῶ νὰ ἀγρυπνῶ.
Γιατί ἡ 'Αγάπη εἶναι προσευχὴ καὶ πράξη!
Γιατί ἡ 'Αγάπη εἶναι ἡ μυστικὴ ἀγρυπνία!
Ἡ Ἀγάπη κρατάει ὅλα τὰ χαμόγελα καὶ ὅλα τὰ δάκρυα.
Μπορῶ νὰ χαμογελῶ καὶ νὰ κλαiω ὅλα τὰ δάκρυα -
γιατί ἡ Ἀγάπη εἶναι ἡ χαρούμενη θλίψη!
Ἡ Ἀγάπη δίνει τὸν ἄρτο καὶ τὸν οἶνο
ἐγγύηση γιὰ τὴν αἰωνιότητα.
Μπορῶ νὰ μεταλάβω τὸν ἄρτο καὶ τὸν oἶvo
ἐγγύηση γιὰ τὴν αἰωνιότητα.
Γιατί ἡ Ἀγάπη εἶναι ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος!
Κ΄ ἡ μεγάλη ὑπόσχεση!
Ἡ Ἀγάπη ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο.
ἡ Ἀγάπη ἐδώρησε τὸ φῶς.
Πιστεύω στὸν ἄνθρωπο.
πιστεύω στὴν Ἀγάπη.
Γιατί ἡ Ἀγάπη εἶναι τὸ φῶς καὶ ἡ δωρεά!
Γιατί ἡ Ἀγάπη εἶναι ὁ Ἄνθρωπος!


ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ (1907-1990)

Η Μελισσάνθη (πραγματικό όνομα Ήβη Κούγια-Σκανδαλάκη) γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε γαλλική και γερμανική φιλολογία στο Γαλλικό Ινστιτούτο και στην Abendschule Αθηνών αντίστοιχα και φοίτησε στην προπολεμική Δημοσιογραφική Σχολή Αθηνών. Ασχολήθηκε επίσης με την αγγλική γλώσσα, τη μουσική, τη ζωγραφική και το χορό. Εργάστηκε ως καθηγήτρια γαλλικών σε ιδιωτικά και δημόσια σχολεία και ως δημοσιογράφος. Το 1932 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ν. Σκανδαλάκη, δικηγόρο, πολιτικό και συγγραφέα φιλοσοφικών πραγματειών. Συνεργάστηκε σε λογοτεχνικές και θεατρικές εκπομπές του Ελληνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (1945-1955), ήταν μέλος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς (1961-1972), της επιτροπής Κρατικών Βραβείων (1969-1975), του Κύκλου για το παιδικό βιβλίο (1969-1971). Πέθανε στην Αθήνα. Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1930 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής Φωνές εντόμου και το 1931 κυκλοφόρησε τη λιθογραφημένη ποιητική συλλογή Προφητείες, η οποία αποτέλεσε το λογοτεχνικό γεγονός της χρονιάς.
Η ποίηση της Μελισσάνθης τοποθετείται στο χώρο του υπαρξισμού και της μεταφυσικής αγωνίας. Ξεκίνησε να γράφει ποίηση στα πλαίσια της παραδοσιακής στιχουργικής και οδηγήθηκε σταδιακά προς τον ελεύθερο στίχο (από το 1945), επιλογή που οδήγησε και σε μια ανάλογη ανανέωση των θεματικών και γλωσσικών της επιλογών. Ασχολήθηκε επίσης με το φιλοσοφικό δοκίμιο και τις λογοτεχνικές μεταφράσεις.
Τιμήθηκε με τον Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών (1936), την Εύφημο Μνεία Βραβείου Παλαμά, το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1965), το Παράσημο Χρυσούς Σταυρός Τάγματος Εποποιίας, το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1976), το Βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη, το Βραβείο Μεταφραστών, το Μετάλλιο Δήμου Πειραιώς και το Αργυρούν Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες.

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Οι γονείς συχνά απαιτούν πράγματα απ΄τα παιδιά τους «ξεχνώντας» την ηλικία και την προσωπικότητά τους.

Οι γονείς αγωνιούν για τα παιδιά τους και προσπαθούν καθημερινά να τους μάθουν κανόνες, να τους θέσουν όρια και να τους μεταδώσουν τις αρχές και τις αξίες τους.
Καμία φορά όμως ο τρόπος δεν είναι ο κατάλληλος.
 
Οι γονείς συνήθως απαιτούν πράγματα απ΄τα παιδιά τους «ξεχνώντας» την ηλικία τους αλλά και την προσωπικότητά τους.
Μήπως αναγνωρίζετε μερικές απ΄τις παρακάτω παράλογες απαιτήσεις-επιθυμίες;
 
Να είναι άριστοι μαθητές.
Η απαίτηση αυτή «σηκώνει» μεγάλη κουβέντα. Αρχικά, σκεφτείτε αν εσείς είστε κάθε μέρα καλοί και αποδοτικοί στη δουλειά σας. Σίγουρα, θα σκεφτείτε ότι δεν είναι το ίδιο, γιατί τα παιδιά μαθαίνουν πράγματα και εξελίσσονται. Έχετε δίκαιο ως ένα βαθμό. Σκεφτείτε όμως τώρα κάτω από ποιες συνθήκες μαθαίνουν τα παιδιά σας; Κατά πόσο το εκπαιδευτικό σύστημα βοηθάει τα παιδιά να αγαπήσουν τη γνώση; Η γνώση στον άνθρωπο πρέπει να είναι μια κατάσταση χαράς, είτε αυτή έχει να κάνει με τη μόρφωση, είτε με την προσπάθεια του ατόμου να γνωρίσει τους άλλους ή τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι σημαντικό να δημιουργήσεις εκείνο τον μηχανισμό που θέλεις να μαθαίνεις, αλλά για να θέλεις να μαθαίνεις πρέπει να έχεις μπει σε μία λογική του να μάθεις πώς να μαθαίνεις, και όταν μάθω πώς να μαθαίνω μου αρέσει και χαίρομαι γι΄αυτό. Δυστυχώς, το εκπαιδευτικό σύστημα ενισχύει τη στείρα μάθηση χωρίς να αφήνει περιθώρια για έκφραση και κριτική σκέψη. Οι γονείς έχουν μάθει να κυνηγούν τους βαθμούς και να πιστεύουν πως αφού το παιδί μου γράφει 20 πάει να πει πώς ξέρει το μάθημα. Ρωτήστε το μετά από κάποιο διάστημα αν θυμάται τίποτα; Κατά πόσο έχει κατακτήσει τη γνώση; Σαφώς, υπάρχουν και εξαιρέσεις απ΄τις οποίες αξίζει να παραδειγματιστείτε. Οι εξαιρέσεις είναι παιδιά που έμαθαν να διαβάζουν και να μελετούν σωστά. Αναζητούν πληροφορίες, ψάχνουν, κρίνουν, μελετούν. Τα παιδιά αυτά δεν κυνηγούν το 20 αλλά τη γνώση. 
 
Να μαζεύουν πάντα το δωμάτιο τους.
Πόσες μαμάδες θα ταυτιστούν με την επιθυμία αυτή; Η πλειοψηφία. Η ακαταστασία που δημιουργούν τα παιδιά μπορεί να γίνει εξοργιστική. Ρούχα πάνω στις καρέκλες, στο πάτωμα, στο γραφείο (υπάρχουν μαρτυρίες μαμάδων που έχουν μαζέψει κάλτσες απ΄το φωτιστικό) λερωμένα πιάτα στο τραπέζι, παιχνίδια κάτω απ΄τους καναπέδες, μαρκαδόροι σκόρπιοι κτλ.
Από τη μία δικαίως φωνάζετε γιατί είναι καλό τα παιδιά να μάθουν να έχουν τάξη και οργάνωση στη ζωή τους, απ΄την άλλη όμως είναι δικαίωμα τους να έχουν τον έλεγχο του προσωπικού τους χώρου. Διεκδικήστε την απόλυτη τάξη στους κοινόχρηστους χώρους και όχι στο δωμάτιο τους. Επίσης, είναι σημαντικό τα παιδιά να σας βλέπουν να έχετε ένα σπίτι καθαρό και τακτοποιημένο. Να είστε σίγουρες πως την εικόνα αυτή θα έχουν ως παράδειγμα στη ζωή τους ακόμη κι αν το δωμάτιο τους μοιάζει με «εμπόλεμη ζωή».
 
Να είναι πάντα ευγνώμονα.
Οι περισσότεροι γονείς στερούνται, καταπιέζονται, βάζουν σε δεύτερη και τρίτη μοίρα τα δικά τους θέλω και τις ανάγκες τους. Είναι μία επιλογή που οι ίδιοι έκαναν είτε γιατί το νιώθουν, είτε γιατί το θεωρούν σωστό. Η επιλογή όμως αυτή δεν σημαίνει πως θα πρέπει να απαιτείται απ ΄τα παιδιά σας σεβασμό και αναγνώριση. Δεν είναι «εμπόριο» οι ανθρώπινες σχέσεις, όσο σκληρό κι αν σας ακούγεται. Να αγαπάτε τα παιδιά και να τους το δείχνετε. Παίξτε μαζί τους, μιλήστε, γελάστε, αποδεχτείτε τα όπως ακριβώς είναι. Σίγουρα, θα σας αγαπήσουν και θα ανταποκριθούν σ΄αυτό. Δεν μπορείτε όμως να απαιτείται αγάπη, σεβασμό ή ευγνωμοσύνη χωρίς να τους δείχνετε την πραγματική τους σημασία.
 
Να μη λαμβάνουν υπόψη τους πώς συμπεριφερόμαστε μεταξύ μας (ως ζευγάρι).
Το πως είστε στην προσωπική σας ζωή, ο τρόπος που επικοινωνείτε με τον σύζυγό σας είναι ακριβώς αυτός που θα υιοθετήσουν τα παιδιά σας. Ο τρόπος που συμπεριφέρεστε μεταξύ σας, θα καθορίσει τι είδους άνθρωποι θα γίνουν στο μέλλον τα παιδιά σας. Τα παιδιά αφομοιώνουν κι αναπαράγουν τη δική σας συμπεριφορά. Μην ξεχνάτε πως τα παιδιά μαθαίνουν απ΄αυτά που κάνετε και όχι απ΄αυτά που λέτε.
 
Να μην προσπαθούν να «την γλιτώσουν» όταν κάνουν λάθη.
Απ΄τα λάθη τα παιδιά μαθαίνουν. Αφήστε τα να κάνουν λάθη και να αναλαμβάνουν τι συνέπειες αυτών. Προσέξτε, υπάρχουν και μερικές περιπτώσεις όπου αξίζει να την γλιτώσουν επιβραβεύοντας την ειλικρινή μετάνοια ή την πρόθεσή τους να βοηθήσουν και να διορθώσουν το λάθος τους. Στις συνέπειες δεν εννοούμε σε καμία περίπτωση τη σωματική ή λεκτική τιμωρία.
 
Να σας συγχωρούν πάντα.
Δεν γίνεται να συμπεριφέρεστε άσχημα στα παιδιά σας και έπειτα να έχετε την απαίτηση να σας συγχωρέσουν. Ίσως είναι πολύ ανεκτικά, αλλά σίγουρα έχουν ένα όριο.
 
Να κάνουν πάντα ό,τι τους λέτε.
Ευτυχώς, τα περισσότερα παιδιά δεν το τηρούν. Δεν γίνεται να υπακούν σε ό,τι τους λέτε. Είναι και εκείνοι άνθρωποι με προσωπικότητα και έχουν τις δικές τους απόψεις. Μπορεί να σας ξεγελά το μέγεθος αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Ενθαρρύνετε λοιπόν το διάλογο και μάθετε πώς να διεκδικούν τις ανάγκες και τα θέλω τους. Είναι δύο βασικές δεξιότητες για τη ζωή τους.